Autisme

Wat een pech voor Dion de Kievit. Hij is 19 jaar, wil graag naar het mbo om gamedesigner te worden, heeft de vereiste vooropleiding, scoorde bovengemiddeld op de intaketest, maar is afgewezen. Waarom? Hij vertelde woensdag in NRC Handelsblad dat de brief die hij kreeg toegestuurd daarover geen uitsluitsel gaf. Volgens hemzelf mag hij niet op het SintLucas in Eindhoven beginnen omdat hij de diagnose autisme heeft.


Het Meldpunt AUTI-Weigerscholen heeft inmiddels meer dan vijftig meldingen binnen van jongeren met autisme die stellen dat scholen hen vanwege hun aandoening niet willen hebben. En wat moeten ze dan? Dion werkt nu als bouwvakker. In zijn vrije tijd leert hij ontwerpen in 3D en bedenkt hij verhalen, in de hoop dat hij volgend jaar wel mag doorleren: op een hbo. Ook wil hij zichzelf opnieuw laten testen, om van zijn diagnose af te komen. Want een diagnose is geen paspoort meer naar hulp, maar een obstakel dat het zicht beneemt op wat hij kan en wil.


'Speciale' kinderen en jongeren lijken tegenwoordig óf aanstellers die normale problemen medicaliseren, óf kostenposten die liefst buiten beeld worden geschoven. De Kinderombudsman schrijft in zijn rapport Van leerplicht naar leerrecht dat maart dit jaar verscheen dat zulke leerlingen 'maatwerk' nodig hebben om tot hun recht te kunnen komen. Dat maatwerk is er nu niet. En dat zal er straks, met de Wet passend onderwijs die op 1 augustus 2014 wordt ingevoerd, ook niet komen, voorspelt hij: 'Het toezicht van de Inspectie voor het Onderwijs speelt hierbij een grote rol, vanwege haar focus op opbrengsten en slagingspercentages.'


Een school die zich goed in de kijker wil spelen, zit niet te wachten op zwakke en kwetsbare leerlingen. Zulke jongeren vragen om meer geduld en extra geld; maar aan allebei is in het onderwijs chronisch tekort. Een mbo-instelling moet volgens de Wet gelijke behandeling extra ondersteuning geven aan leerlingen, maar niet als dat een 'onevenredige belasting' voor de school betekent. Of dat het geval is, is steeds opnieuw een kwestie van 'individuele afweging'. Dat zet de deur open voor een heel ander type maatwerk: dat iedereen met een diagnose buiten- in plaats van binnensluit.


Ik vind het treurig. Terwijl politici verwachten dat burgers hun 'eigen verantwoordelijkheid' nemen en 'meedoen', worden jongeren die dat graag willen op een zijspoor gezet. Alsof dat, op termijn, geen geld kost. Staatssecretaris Klijnsma heeft kort geleden aangekondigd dat alle 230 duizend Wajongers de komende jaren een herkeuring krijgen. Ze wil dat de meesten aan het werk gaan - een nogal ambitieuze doelstelling nu de werkloosheid groeit en werknemers aan steeds scherpere eisen moeten voldoen.


Los daarvan is werken aan de uitstroom tamelijk zinloos als tegelijkertijd niet ook de instroom wordt beperkt. Maar dat lukt alleen wanneer jongeren als Dion hun opleiding kunnen vervolgen en scholen voldoende mensen en middelen hebben om hen daarbij te ondersteunen. Investeer daarin! En zorg er zo voor dat Dion een inspirerend voorbeeld wordt voor kinderen met een diagnose. Hij kan eraan bijdragen dat zij - en hun omgeving - hun capaciteiten en vaardigheden vooropstellen en niet hun beperkingen. Daar hebben niet alleen zulke kinderen baat bij, maar wij allemaal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden