Australiërs kiezen voor Rudd, de grote onbekende

Kevin Rudd..

Marc van den Broek

Sydney De verkiezing van Labor-man Kevin Rudd in Australië lijkt op wat ruim tien jaar geleden in Groot-Brittannië gebeurde. Tony Blair maakte in 1997 een einde aan achttien jaar conservatief beleid. Zijn programma: Nieuw leiderschap, Nieuw Labour en afstand nemen van de vakbonden.

In Australië heeft Rudd dezelfde formule uit de kast gehaald. Zijn leus: Nieuw leiderschap, frisse ideeën. Hij maakte een einde aan elf jaar conservatief beleid. ‘Ik kijk ernaar uit om een nieuw hoofdstuk te schrijven in de geschiedenis van dit land.’

Maar wat Tony Blair heeft aan charisma, daar kan Rudd niet aan tippen. Rudd oogt aardig; type ideale schoonzoon, een tikkeltje braaf. Hij praat netjes, maakt de zinnen af, maar wat hij zegt, beklijft amper. Hij zet zichzelf neer als degelijk, conservatief eigenlijk. In de ochtend na de verkiezingen laat hij zich filmen als hij de kerk verlaat. Hij is economisch behoudend; wil lagere belastingen en wil niet meer uitgeven dan er is.

Rudd (50) komt uit Queensland, het lege noordoosten van het land met Brisbane als hoofdstad. Hij verloor zijn vader toen hij 11 was en leefde jaren in armoede. Hij studeerde Azië-kunde en maakte carrière als diplomaat. Hij werkte enige jaren in Zweden en daarna in China, waar hij vlekkeloos Mandarijn leerde spreken. Met deze kennis maakte hij onlangs goede sier door de Chinese premier, op bezoek in Sydney, in zijn eigen taal toe te spreken.

Terug in Australië begon Rudd aan zijn politieke opmars, eerst in Queensland en vanaf 1998 in de hoofdstad Canberra. Hij viel niet op, weinig Australiërs kenden de schaduwminister van Buitenlandse Zaken. Tot december 2006. Toen ontketende hij een paleisrevolutie en wees Labor-leider Kim Beazley de deur. Deze vakbondsmastodont maakte weinig indruk op de kiezers en Howard leek onbedreigd op weg naar een vijfde ambtstermijn. Rudd was de man om dit te voorkomen, zo vond hij zelf. En hij heeft gelijk gekregen.

Hij lijkt behoudend, maar het sociaal-democratische is bij Rudd wel terug te vinden. De nieuwe minister-president wil meer aandacht voor het milieu, geen kerncentrales en bescherming van de rechten van de werknemers. Australië krijgt voor het eerst een vrouw als vicepremier. Rudd maakt een einde aan discriminatie van homoseksuelen, al is het homohuwelijk een stap te ver voor de overtuigde christen. Hij gaat de gezondheidszorg verbeteren, het internet moet veel sneller en alle leerlingen op de middelbare school krijgen een computer.

Ook wil hij af van de klemmende band met de VS. Rudd trekt, in overleg met president Bush, de troepen uit Irak terug. Hij vindt dat de soldaten beter werk kunnen doen in Afghanistan.

Verder is Rudd de grote onbekende. Groot was de verbazing toen bleek dat hij in 2003 in New York stomdronken een nachtclub had bezocht. Dat had niemand van hem verwacht, maar het deed hem goed. Rudd is een gewone jongen die dronken kan worden en wel eens onverstandig doet.

De Australiërs hebben nog nooit iemand gekozen die geen ervaring had opgedaan als minister of iemand die pas zo kort in Canberra rondloopt. Maar hij kreeg hun zegen, deels doordat de meerderheid is uitgekeken op Howard.

Marc van den Broek

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden