ATLETIEK ?

Goud of zilver heeft nog geen Nederlandse atleet veroverd in Edmonton, terwijl de wereldkampioenschappen alweer bijna achter de rug zijn....

Hardloper Bram Som, na zijn verloren 800 meter: 'Ik voelde me helemaal niet lekker.'

Honoré Hoedt, trainer van Som: 'Bram is een keer flink op zijn bek gegaan, zoals iedere sporter dat moet overkomen. Dat is een noodzakelijke confrontatie op weg naar de top. Hij is erachter gekomen dat het helemaal niet leuk is voor de start te staan. Iederéen denkt dan: dat wordt link, ik moet weg. Dit is een stukje harding, een verrijking voor hem. Nu moet hij doorknokken op weg naar Athene.

Het is veel te vroeg om te concluderen dat Edmonton een slecht toernooi is voor de Nederlandse atletiek. Denk aan Barcelona. Dat zag er ook wat minder uit, tot Ellen van Langen goud won. Toen stond alles opeens in een ander daglicht. En vergeet niet, er staan twee polsstokhoogspringers in de finale en een aantal Nederlanders moet nog aan de start komen.

De Nederlandse atletiek zit in de lift. We zijn nu bezig met het opbouwen van de structuur die nodig is voor honderd procent professionaliteit. In Edmonton zien we daarvan het begin.'

Fanny Blankers-Koen, won viermaal goud op de Olympische Spelen 1948 in Londen: 'Ik reken maar niet op al te veel, want dan kom je altijd van een kouwe kermis thuis. Maar wat ik tot nu toe zie, valt me niet echt tegen. Kijk, je gaat werken tegen zulke keien van mensen, daar ben je bij voorbaat al van geschrokken. Dus een finaleplaats is al mooi, daar zou ik bij voorbaat voor tekenen. En als het dan 1, 2 of 3 wordt, is het helemaal geweldig.'

Hordenloper Robin Korving, niet in Edmonton wegens gescheurde kniebanden: 'Geld, mentale training, periodisering, medische begeleiding en indoor-accommodatie. Daar ontbreekt het allemaal aan. Daardoor verlies je jeugd, want als het nat en koud is, haakt die af. Of je krijgt mensen aan de start die een baan hebben en geen sponsor, dus het er gewoon naast doen. Maar die lopen wel in het oranje.

Ik heb gekozen voor de sport, omdat ik wat tijden betreft tegen de wereldtop aanzit. Maar door het ontbreken van geld is het een grote gok om professional te worden. De Nederlandse cultuur staat er niet naar. Bij ons heeft sport niet genoeg status, behalve het voetbal. Daarin gaan honderden miljoenen om, terwijl alle atleten tezamen al blij zouden zijn met één miljoen, om hun onkosten te dekken.

Er is potentie, maar er moeten nog wel wat dingetjes gebeuren. Gelukkig wordt er nu meer gepraat binnen de atletiekunie. Er was een aantal kampen, maar er wordt nu steeds meer kennis uitgewisseld. Nogmaals, de Nederlandse mentaliteit moet veranderen. Als Michael Boogerd tiende wordt bij de Tour, vindt iedereen dat een prachtprestatie. In de atletiek is dat soms even bewonderenswaardig. Maar dat ziet niemand.'

Piet van de Molen, voorzitter van de Koninklijke Nederlandse Atletiekunie (KNU), net terug uit Edmonton: 'Prachtig weer, mooi land, geen goud en zilver maar dat had ik ook niet verwacht. U lijdt aan hetzelfde als heel veel mensen. U weet niet dat aan kampioenschappen atletiek 200 landen meeedoen. Bij wielrennen bijvoorbeeld hebben we het over 24 landen, bij hockey over nog een stuk of wat minder. De spoeling bij atletiek is dus veel dunner. Tegen landen als de VS, Duitsland, Engeland, Roemenië, Kenia en Ethiopië kunnen we niet op.

Dat wil niet zeggen dat we bij de pakken neer moeten zitten. Potentieel hebben we het, kijk maar naar onze lichaamsbouw. Uit Indonesië, met 210 miljoen inwoners, heb ik nog nooit een atletiekkampioen gezien. Daarom gaan we investeren, met steun van NOC/NSF. Het doel: medaillekandidaten voor Athene.

Ik voorspel dat Robin Korving een hele grote gaat worden, dat Bram Som nog enorm gaat groeien, dat de polsstokhoogspringers ons gaan verbazen, dat kogelstoter en discuswerper Rutger Smit ons gaat verbazen, dat kogelstootster Lia Koeman een prachtige toekomst tegemoet gaat en dat dat ook geldt voor Marjolijn de Jong op de 400 meter horden. En let op Gert-Jan Liefers. Liep een magistrale 1500 meter in 1997. Die komt helemaal terug.'

Nelli Cooman, vierde eind jaren tachtig triomfen als hardloopster: 'Er is nog hoop hoor. Bij de Nelli Cooman-games zie ik hoeveel talent er is. Dat het nu niet gebeurt, komt omdat er te weinig geld is. En dat geld komt er pas als er nieuwe talenten opstaan, zoals Van den Hoogenband en De Bruijn bij het zwemmen. Maar om talent te kweken heb je weer geld nodig. Soms word ik er gek van te zien dat atletiek het ondergeschoven kindje is. Jongens, doe toch normaal denk ik dan. Maar toch is er hoop. Als die talenten maar komen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden