Asia draagt volgens de directrice een te uitgebreide hoofddoek

Fadoua Bouali..

Fadoua Bouali

Asia, de medewerkster van het internetcafé in Tanger dat ik wekelijks bezoek, vraagt me hoe mijn week is geweest.

Ik vertel haar over de enorme boost die ik kreeg door de e-mails na mijn column over hoe ik hatelijke e-mails wegzucht. Deze onverwachte liefde en steun van mensen die ik niet persoonlijk ken, was zo overweldigend en helend dat ik me de hatelijke reacties en e-mails zelfs niet meer kan herinneren!

Zo zit ik een tijdje te ratelen en pas na een tijdje zie ik dat Asia wel erg stilletjes is vandaag. Ze vertelt me dat de opleidingsdirectrice van het ziekenhuis waar ze een opleiding volgt tot verpleegkundige, haar twee keer heeft gewaarschuwd vanwege haar hoofddoekje. Bij de derde waarschuwing wordt ze drie maanden van school en kliniek geschorst.

Asia is tweedejaars en heeft vanaf het begin een hoofddoek gedragen. De directrice verwijt haar de laatste tijd pas dat ze de uniformcode niet respecteert wanneer ze een hoofddoekje draagt zoals zij doet. Asia draagt het naar de mening van de directrice te ‘uitgebreid’. Ze wil dat ze tijdens de dienst een muts draagt, zoals die ook op de operatiekamer wordt gedragen, die alleen het haar bedekt. De hoofddoek van Asia bedekt zowel haar haren als haar hals.

Asia zou eind dit jaar stage lopen in Spanje of Frankrijk. Nu is dat niet meer zeker.

Momenteel wordt er veel geïnvesteerd in opleidingen voor verpleegkundigen in Marokko, met de bedoeling ze naar Spanje en Frankrijk te sturen waar er veel vraag naar is.

Ik wijs Asia erop dat de directrice misschien denkt dat wanneer ze in het buitenland stage gaat lopen met hoofddoekjes, het werk haar misschien moeilijk zal worden gemaakt.

‘Ja, maar het is juist goed wanneer je je hoofddoek draagt als je in contact komt met niet-moslims. Zo kunnen ze je inhoudelijk beoordelen op je attitude en je omgang met anderen. En dan zullen ze erachter komen dat wij ook sociaal zijn en net zo gewoon als zij.’

Ik probeer Asia uit te leggen dat de hoofddoek erg gevoelig ligt in Europa.

De hoofddoek is een stukje stof dat in de westerse wereld wordt gezien als het symbool van onderdrukking. Als ik naar Asia kijk, zie ik een vrouw die bewust kiest voor de hoofddoek en ik zie geen onderdrukking. De man die haar jarenlang heeft onderdrukt, daar is ze sinds drie jaar van gescheiden. Nu probeert ze iets van haar leven te maken door zich te ontwikkelen en daarnaast is ze een praktiserende moslimvrouw die haar hoofddoek draagt uit liefde voor Allah.

Zijn vrouwen die hun hoofddoek afwerpen zonder die meter stof op hun hoofd plotseling vrije wezens?

Wat vrouwen nodig hebben om uit hun onderdrukte positie te komen is zelfvertrouwen en onderwijs.

Ik ben een vrouw in een bevoorrechte positie: ik bepaal zelf of ik wel of geen hoofddoek draag. En dat wordt mij hier zelfs in zogenaamd islamitisch Marokko niet altijd in dank afgenomen. Er zijn altijd mensen die vinden dat ze je mogen veroordelen omdat je hem wel of niet draagt, terwijl het ze niets aan gaat.

Op een vrijdag was ik in de moskee met mijn nicht Amina. Na het gebed deed ik mijn gebedskleding uit. Daaronder droeg ik een zwarte linnen broek met een roze shirt met lange mouwen.

Toen ik naar buiten liep, zag ik bij de vrouwenuitgang twee oudere mannen in traditionele djellaba’s staan. Ze deden geen moeite om een stapje opzij te gaan toen ik langs liep, naar een eetgelegenheid aan de overkant waar ik met Amina ging eten.

Aan tafel vertelde mijn nicht wat ze die twee mannen had horen zeggen: ‘Ze keken je na en eentje zei hoofdschuddend: la hauwla laqouatta ill lbillah.’ Er is geen macht en kracht buiten Allah, betekent dat, en normaal gesproken zegt een moslim dat als hem een ramp overkomt. ‘Het had niet veel gescheeld of ik had die twee viezeriken toegesproken. Wat denken ze wel om zomaar over jou te oordelen. Zeker omdat je geen hoofddoekje draagt!’ brieste ze.

Ik voelde wel spanning toen ik langsliep. Een van de baardmannen probeerde oogcontact met mij te maken, maar ik had er geen zin in. Ik bevond me in een goddelijke gemoedstoestand door het gebed. Dat gevoel wilde ik niet kwijt.

De baardman is te vergelijken met een man die een vrouw probeert te versieren en wanneer ze niet is geïnteresseerd, haar uitmaakt voor vieze hoer.

Maar het kan altijd erger qua schelden: die baardman heeft mij gewoon voor een wandelende ramp uitgemaakt!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden