Asfaltgeloof

Geplaatst voor de afweging tussen economie en milieu maakt het kabinet-Balkenende er geen geheim van waar zijn prioriteiten liggen. Het mobiliteitsbeleid vormt daarop geen uitzondering....

Minister Peijs van Verkeer en Waterstaat getuigt in de definitieveversie van haar Nota Mobiliteit andermaal van een heilig geloof in demogelijkheid de files met meer asfalt te kunnen terugdringen. Haar ambitieszijn op dat punt niet gering. Zonder omhaal wordt aangekondigd dat defiles in 2020 met 40 procent zullen zijn afgenomen. De bewindsvrouwe heeftdaarentegen heel wat meer woorden nodig om uit te leggen dat zij voorlopigweinig ziet in een kilometerheffing.

Eerder dit jaar bereikte de commissie-Nouwen - bestaande uitvertegenwoordigers van belangenorganisaties op het gebied van verkeer envervoer - moeizaam overeenstemming over zo'n heffing, maar niet dan nadatzou zijn begonnen met het wegwerken van de knelpunten in het wegennet. Datlaatste idee wordt door Peijs in dank aanvaard. Vanaf het moment dat deknelpunten zijn opgelost, betalen de gebruikers van alleen die wegen eenzogenoemde 'versnellingsprijs'. Wat ooit was bedoeld als een middel om deschaarse wegcapaciteit beter te benutten en een selectiever autogebruik tebevorderen, verwordt zo tot een tolheffing waaruit de aanleg van nieuwewegen wordt betaald.

Dat de invoeringskosten van een kilometerheffing te hoog zouden zijn,klinkt na zoveel jaar als een gelegenheidsargument. Degemeenteraadsverkiezingen in maart volgend jaar wegen hier vermoedelijkzwaarder.

Het staat buiten kijf dat de vraag hoe iedereen nog op zijn plaats vanbestemming komt, steeds urgenter wordt. In een dichtbevolkt land alsNederland, waar wonen en werken steeds verder van elkaar zijn gescheidenen met een economie die zwaar leunt op logistiek en transport, is congestietegelijkertijd een onvermijdelijk bijverschijnsel. Juist daarom had hetvoor de hand gelegen te kiezen voor een optimale benutting van hetbestaande wegennet, dat reeds omvangrijker is dan waar ook, door deschaarste een prijs te geven.

De plannen van Peijs sluiten naadloos aan bij de vorig jaargepresenteerde Nota Ruimte. Daarvoor gold reeds: economische belangeneerst en minder centrale sturing. De ironie wil dat de gevolgen van ditliberale ordeningsprincipe dezelfde dag nog werden gepresenteerd in devorm van de Natuurbalans 2005 van het Milieu- en Natuurplanbureau. Deversnippering van de natuur en het landschap onder invloed vanverstedelijking en wegenaanleg lijkt een onomkeerbaar proces, waar deoverheid nauwelijks nog greep op heeft. Het ziet er niet naar uit datde opstellers voor deze conclusie bij het kabinet veel gehoor zullenvinden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden