ARTSENSTAKING ?

Huisartsen gaan weer actievoeren. Op 15 januari sturen ze ziekenfondspatiënten een rekening volgens particulier tarief, op 15 februari volgt een staking....

Jacomijn de Raad

Wouter Distelbrink, huisarts in Amsterdam: 'Nou, hm, ik ben niet zo happig op die staking. Een beetje flauwekul vind ik het, de minister heeft al genoeg toegezegd. Natuurlijk moet je afwachten of ze daar hard aan gaat werken. Maar staking is een voor ons beroep niet zo geslaagd middel. Met de klachten ben ik het eens, ik ervaar de problemen dagelijks, maar de manier van actievoeren staat me niet zo aan. Ik zie de protestborden al: Wij prikken het niet meer, en dan de R tussen haakjes. Dat ís toch van een kinderlijkheid. En als ik een collega op tv hoor zeggen: we kunnen niet meer op wintersport, staat het schaamrood me op de kaken. Zo'n argument is niet geloofwaardig. Wél dat we ontzettend veel uren draaien en dat er veel te weinig artsen in opleiding zijn.'

An Brouwer uit Eindhoven, ziekenfondsverzekerd: 'Ik vind het gevaarlijk en eng. Als je op die dag iets krijgt, bijvoorbeeld een hartinfarct, en je weet dat het langer kan duren, dan raak je in paniek en dat maakt het nog erger. Eigenlijk moet je als je al langer klachten hebt vóór die dag alvast naar de dokter gaan. Of op de dag zelf meteen een taxi naar het ziekenhuis nemen.

Borst kan nog zoveel geld geven, maar je trekt niet zomaar een blik artsen open. Die moet je eerst opleiden. Tandartsen zijn er ook te weinig. Ik kán het me voorstellen, die actie, het gaat immers om geld. Die artsen zijn natuurlijk wanhopig, maar nu pakken ze de patiënten, niet de oorzaak van het probleem.'

Tamar de Graaf, doktersassistente in de Amersfoortse Tolliuspraktijk: 'Er werken hier vijf huisarten maar die hebben het allemaal te druk, misschien kan ik u helpen. Aan die actie in februari gaat een aantal artsen van ons meedoen, maar hoeveel weet ik niet. Bij de vorige zijn er drie naar de RAI gegaan. De andere twee waren met cursus, anders hadden zij ook meegedaan. Die dag werd er zondagsdienst gedraaid door iemand van een andere praktijk. Waarom ze aan die actie meededen kan ik niet precies zeggen, ik wil niet voor hen spreken. Er wordt hier wel gepraat over dat soort zaken maar het is zó druk, het gaat vaak langs ons heen. Ons ja, we zijn met zeven assistentes. Maar heeft u nog meer vragen? Anders hang ik graag weer op, we zijn verschrikkelijk druk.'

Arie Versteeg, manager, particulier verzekerd: 'Huisartsen hebben het níet slecht. Als ze hard moeten werken is dat niet erg, ze worden goed betaald. Voor een medicijn uitschrijven rekenen ze 19,25 gulden en ze zijn er vijftien seconden mee bezig. Dat ze op de ene actiedag doorverwijzen naar de ziekenhuizen, is afschuiven van het probleem. Die zijn ook overbelast. Op zijn zachtst gezegd vind ik het niet netjes. Wat nog veel schrijnender is: nieuwe ziekenfondspatiënten krijgen die andere actiedag een rekening op particulier niveau. Ze weten niet wat ze daarmee moeten doen. De huisartsen pakken de zwakste groep in de samenleving. Ze moeten het lef hebben om particulieren te pakken, mij dus. Maar dat doen ze niet, want die brengen het geld binnen. Ik stel voor dat alle particulieren solidair zijn met de ziekenfondsverzekerden door de rekening van hun huisarts pas na een maand of twee naar hun verzekeraar te sturen. Dan krijgen de huisartsen later betaald, dus hebben ze een probleempje. De sterken die opkomen voor de zwakkeren, dát noem ik solidariteit.'

Jur Kingma, huisarts in Uden: 'Een echte staking is niet gepast, de patiëntenzorg mag niet in gevaar komen. Ik zeg niet tegen mijn patiënten: je zoekt het maar uit. De vorige keer draaiden drie van de veertien huisartsen in Uden zondagsdienst, de rest ging naar de RAI. Als we dat nu weer doen, doe ik mee. We behandelen dan alleen spoedgevallen. We willen geen mensen in de kou laten staan. Het is even wat anders dan bij de spoorwegen - wat ze daar doen, dat kan bij ons niet.'

Bert Putters, NS-machinist, VVMC-kaderlid, woordvoerder stakers, particulier verzekerd: 'Gelul, en dat weten ze zelf ook wel. Het is absoluut niet anders dan bij ons. Elke staking is voor iedereen vervelend. Wij vonden het ook niet leuk. Maar als je werkgever het niet eens is met je verlangen, dan is er maar één middel: staken. Alleen, in de vervoers- en zorgsector zijn de gevolgen groter dan in andere sectoren. Maar artsen mogen ook opkomen voor hun belangen, net als metselaars en loodgieters.

Ik zou echt niet willen ruilen met een tandarts of huisarts. Ze moeten dag en nacht voor iedereen klaarstaan, worden onderbetaald, moeten constant cursussen volgen. En dat ze geld rekenen voor medicijnen voorschrijven: mogen ze alsjeblieft?

Dat van die ziekenfondspatiënten vind ik wel vervelend, je zal maar een bijstandsmoedertje zijn met twaalf-, dertienhonderd gulden per maand. Zoiets vind ik hypocriet. Maar je treft altijd het publiek: Jan met de pet is de lul.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden