'Artiesten zijn meestal onrustig en egoïstisch'

Soundos El Ahmadi ( 34 ) is de nieuwe huiscabaretier van De Wereld Draait Door en toert door het land met haar programma Geboren met ervaring. 'Nu durf ik het aan.'

Soundos El Ahmadi: 'De reacties op Twitter heb ik nul keer gecheckt. Ik heb de app van mijn telefoon gegooid' Beeld Frank Ruiter

In het theater of op televisie? (1) 'Eind mei las mijn man een Nu.nl-bericht voor: Peter Pannekoek stopt als huiscabaretier bij De Wereld Draait Door. Peter ken ik, we zitten allebei bij Comedytrain en zien elkaar vaak in onze comedyclub Toomler, maar Peter had het daar tegen niemand gezegd. Mijn man zei dus: 'Hé Soun, Peter stopt bij DWDD.' Ik zei: 'Nou, dan ga ik het doen.'

'Ik heb zelf een appje naar de juiste persoon bij DWDD gestuurd. Ze hadden me al eerder gevraagd, maar ik durfde nooit. Waarom niet? Omdat het vet eng is! Mijn man was meteen in paniek: 'Ja maar het is veel werk!' Hij kende de verhalen van Peter, die dinsdag, woensdag en donderdag van podium naar podium rende om zijn materiaal te testen. En hij kende de haat op Twitter.

'Ik heb gezegd: 'Luister, ik ben 34, het lijkt me leuk en ik durf het nu aan.' Nu wel ja. Ik ben ouder geworden, ik heb een kind gekregen, dan relativeer je de dingen denk ik vanzelf wat meer. Wat is nou het ergste dat kan gebeuren? Volgens mij is de slechte afloop dat je dood bent en niet de dingen hebt geprobeerd die je graag had willen doen. Dat je op je sterfbed ligt en denkt: jeetje wat ben ik een angsthaas geweest, waren mijn ballen maar ingedaald.'

Peter Pannekoek of Pieter Derks?

'Qua uiterlijk - want zo kijk ik altijd naar cabaretiers, ik luister nooit naar ze en vooral niet naar de mannelijke -ga ik zeker voor Pieter. Zo'n mooi porseleinen hoofd, die jongensachtige look, helemaal goed.

'Ik heb ze allebei gebeld, omdat ik wilde weten hoe mijn voorgangers zich voorbereidden en hun week indeelden. DWDD is geen comedyclub. Mensen komen niet voor mij, ze komen niet om te lachen én ze zijn zich bewust van de camera's, terwijl je als komiek natuurlijk wilt dat mensen zich ontspannen en voor je openstaan. Hoe ga je daarmee om?

'Allebei zeiden ze: het is het gekste ding dat je ooit in je leven gaat doen. Peter adviseerde om maandag en dinsdag vrij weinig uit te voeren, anders heb je geen leven. En om woensdag en donderdag materiaal te testen, zodat het in elk geval je bek uit is gekomen. Maar vrijdagochtend moet je ook kunnen denken: dit is helemaal niks, ik doe het anders. En wat Peter ook nog wilde meegeven: 'Als je gespannen bent, is dat totaal normaal. En het gaat nooit meer over.' Thanks man!'

CV Soundos El Ahmadi

1981 Geboren in Amsterdam
2007 Treedt toe tot cabaretgezelschap Comedytrain
2007-09 De meiden van Haram, met Khadija Massaoudi (NTS)
2010 Eerste soloprogramma Soundos aangenaam!
2011 Finalist tv-programma Wie is de Mol?
2013 Tweede programma Er is geen plan B
2015 Derde programma Geboren met ervaring
2016 Opvolger van Peter Pannekoek als huiscabaretier van De Wereld Draait Door

Soundos el Ahmadi woont met haar man en dochter in Amsterdam.

Na het programma een biertje drinken of Twitter checken?

'Het is napraten en een beetje kletsen, met drie mensen op de foto en dan naar huis. De reacties op Twitter heb ik niet een keer gecheckt. Ik heb de app van mijn telefoon gegooid. Als iemand erover begint, zeg ik dat ik het niet wil horen. Wat moet ik horen? Dat ik dik en lelijk ben en dood moet?

'De eerste en tweede keer was ik relaxed, de derde keer was ik opeens gestrest en onzeker. Ik had die week allemaal ongevraagde, goedbedoelde adviezen gekregen van mensen die mij eigenlijk niet erg boeien, om het zo maar te zeggen. Ondertussen trok ik me hun berichten toch aan, en dat irriteerde mij. Ik zat niet lekker in mijn vel, ging opeens twijfelen aan alles. Dus toen iemand me deze week appte van 'Soun, kan ik je even spreken?' zei ik meteen: 'Ja, maar niet als het over DWDD gaat.' Dat doe ik voorlopig niet meer.

'Ik heb een paar mensen om me heen verzameld met wie ik bel en mail over gedachten, grappen en onderwerpen. Kasper van der Laan en Hans Sibbel van Comedytrain en Janneke de Bijl.'

Leuk voor iedereen of voor de liefhebber?

'Voor de liefhebber. Wat ik van mijn mannelijke collega's bij Comedytrain heb geleerd, is dat ík bepaal wat mijn publiek leuk gaat vinden. Niet andersom. Jij gaat niet bepalen of ik leuk ben, ik bepaal waarnaar jij gaat luisteren en wat jij interessant gaat vinden. Op het podium heb je egoïsme nodig. Mannen hebben die eigenschap volgens mij wat meer dan vrouwen.

'Als ik knetterchagrijnig of ziek ben, schijn ik op mijn grappigst te zijn. Alles wat ervoor kan zorgen dat ik ga pleasen is weg, want ik wil maar één ding en dat is na het optreden zo snel mogelijk naar huis.'

In het theater of op televisie? (2)

'Het theater. Het feit dat mensen een kaartje hebben gekocht om jou te zien, dat ze een oppas hebben geregeld, dat ze eerst nog even in de foyer wat gaan drinken; die hele opbouw naar het moment dat jij opkomt en de warmte die je dan voelt, is geweldig.

'Ik wilde eigenlijk actrice worden. Maar na een paar audities merkte ik dat typecasting echt een ding is. Dat vond ik naar, omdat ik mezelf als Nederlander, als Amsterdammer zie, niet als 'die Marokkaan'. Toen heb ik comedy een goeie kans gegeven. Ik wilde het een jaar proberen. Dat werd veertien jaar. Cabaret is eerlijk. Het maakt niet uit of je man of vrouw bent, knap of lelijk, dik of dun, oud, jong, het enige wat uiteindelijk overblijft is: ben je grappig, ja of nee?'

Generaliseren of nuanceren?

'In de humorcontext is generaliseren een heerlijke manier om een punt te maken. Ik vind het grappig om mensen die het niet gewend zijn aan te spreken met 'jullie', als in: 'jullie witte heteroseksuele mannen'. Of ik zeg: 'Jullie lijken allemaal zo op elkaar, ik kan blanke mensen nooit uit elkaar houden.' Het toont aan hoe belachelijk het is om een groep mensen over één kam te scheren, want echt generaliseren is natuurlijk verschrikkelijk, pijnlijk en dom.

'Ik vind dat je ook de racismezaak met humor kunt behandelen. Alle trauma's zijn het beste te bespreken met humor. Als je nare dingen hebt meegemaakt en je kunt er uiteindelijk een goeie grap over maken, weet je dat je het verleden ownt.'

Cynicus of blij ei?

'Ik ben vaak onderschat. Op school omdat ik niet intelligent genoeg zou zijn. In het comedycafé waar ik begonnen ben, zeiden collega's dat het nooit iets met mij ging worden, omdat ik er niks van kon. Vaak ging ik er met een knoop in mijn maag heen, maar ik nam me voor: ga jij me maar lekker onderschatten, dan ga ik ondertussen hard werken en mijn mond houden. Ik vind het leuk om uit te stralen dat ik een naïef, blij ei ben, want ik denk dat onderschatting ook je kracht kan zijn.

'Eerder deze week sprak ik over mijn middelbare schoolperiode op het Amsterdamse Onderwijsgala in de Stadsschouwburg, een feest voor leraren. Ik vertelde dat ik op het atheneum in de vijfde klas was blijven zitten en dat een docent op de eerste schooldag tegen me zei: 'Wat doe jij hier?' Dus ik legde uit: misschien wist u het niet, maar ik ben blijven zitten, dit is mijn nieuwe klas. Dat bedoelde hij niet. Hij zei dat ik beter meteen kon vertrekken, want ik zou nooit van mijn leven mijn atheneumdiploma halen. Dat is toch het laatste wat je wilt als tiener, dat je zo voor schut wordt gezet bij je nieuwe klasgenoten? Hij heeft dit soort dingen vaker geflikt.

'Ik vertelde deze anekdote met naam en toenaam. Gisteravond kreeg ik een Facebookbericht van een meisje dat bij mij op school zat. Zij bleek gewoon naast die leraar in de zaal te hebben gezeten! Ze zei dat hij pissig was en zich er niet in kon vinden. Nou, je kunt alleen maar boos op me worden als ik dingen verzin. Die vent heeft dus kennelijk selectieve dementie. Het lijkt me verschrikkelijk om zo te zijn, dat je als volwassen man geen sorry kunt komen zeggen.'

24 of 34?

'Makkelijk: 34. Het idee dat ik nog een keer 24 zou moeten zijn, de hel. Je denkt het allemaal te weten, maar je weet geen moer. Over tien jaar zal ik waarschijnlijk hetzelfde zeggen over 34 zijn. Vaak als ik ergens ben met veel jonge mensen voel ik gewoon de onrust.

'Ik ontmoette mijn man toen ik net 25 was. Hij is een rustige, slimme, nuchtere Limburger, beleidsmedewerker aan de Vrije Universiteit. Gewoon een goeie, normale gozer. Ik vind artiesten ook helemaal niet aantrekkelijk, hoor. Artiesten zijn bijna zonder uitzondering onrustig en egoïstisch. Daarvan kun je er maar één in huis hebben.

'Als ik van optredens mijn huurtje kan betalen, ben ik blij, zei ik altijd. Ik kan nu mijn hypotheek betalen en pinnen wanneer ik wil. Niet om dramatisch te doen, maar toen ik 18 was heb ik een vrij zwaar ongeluk gehad met een waterscooter. Twee vrienden overleden jong. Die gebeurtenissen hebben wel geholpen bij dat hele lekker doen waar ik zin in heb. De mening van collega's die ik hoog heb zitten, vind ik belangrijk. Maar door wie zou ik nog meer gewaardeerd moeten worden? Ik geef mezelf acht sterren, dáár gaat het om.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden