Arna Mackic: architectuur van de verbinding

The Guardian roemde al haar boek, ze heeft een eigen bureau en organiseert debatten in De Balie. Houd architect Arna Mackic in de gaten.

Anna MackicBeeld Jasper Zwartjes

'Stel je voor dat je stad, je huis, je school - dat alles door de oorlog is verwoest. Je vlucht naar Nederland en wordt hier gehuisvest.' Architect Arna Mackic (28) kijkt vanuit haar werkkamer uit op de binnenplaats van de voormalige Bijlmerbajes in Amsterdam-Zuidoost, waarin ook een asielzoekerscentrum gevestigd is. Vrijwilligers zijn bezig om met plantenbakken de buitenruimte aan te kleden.

'Ik wilde weten wat het betekent voor deze mensen om in een gevangenis te wonen', zegt Mackic over de keuze om Studio LA hier te vestigen en - een voorwaarde in het huurcontract - iets bij te dragen. Mackicis een van de oprichters van het bureau. 'Hoe leven mensen in een cel, welke invloed heeft het op hun welzijn? Dat willen wij onderzoeken, door te praten met de bewoners en voorstellen te doen ter verbetering.'

Zoals de inrichting van de binnenplaats, die toegankelijk wordt voor het publiek. Er is gras ingezaaid, er komen bankjes en schommels, caravans die dienst zullen doen als flexplekken en The Refugee Company opent er een café.

Met de verkiezing van Donald Trump en het Geert Wildersproces stond 2016 in het teken van verdeling. Laat 2017 het jaar worden van Mackic, wier werk om verbinding draait. Onlangs verscheen haar boek Mortal Cities & Forgotten Monuments, over de impact die de verwoesting van cultureel erfgoed door oorlogen heeft op de gemeenschappelijke identiteit, en hoe architectuur deze opnieuw gestalte kan geven. De Britse krant The Guardian noemde het een van de beste architectuurboeken van 2016.

Mortal Cities is een hoogst persoonlijk verhaal. Mackic vluchtte in 1993 met haar familie uit het Bosnische Mostar naar Nederland. Ze beschrijft hoe ze zes jaar later terugkeert in een kapotte, gespleten stad, met een deel voor moslims en een deel voor katholieken. Ze besluit haar vakkennis in te zetten om mensen bijeen te brengen. Het oeroude ritueel om van de iconische Oude Brug (in de oorlog opgeblazen) in de rivier te duiken, grijpt ze aan om een monumentale tribune annex duikplank te ontwerpen, voor in de neutrale zone van de stad. Vooralsnog wordt het plan niet uitgevoerd, maar het heeft wel 'een andere manier van denken' teweeg gebracht, die religie overstijgt.

Mortal Cities & Forgotten Monuments
Mackic's ontwerp voor de stad Mostar.

Onder de titel Mortal Cities organiseert ze dit voorjaar een programma in debatcentrum De Balie. 'Het idee is om de lessen uit mijn boek te vertalen naar Nederland. Hier is de opgave om publieke ruimten vorm te geven die groepen andersdenkenden bij elkaar kunnen brengen. Het Plein in Den Haag heeft die potentie. Je vindt er terrassen, er wordt gedemonstreerd. Vroeger was het ministerie van Koloniën daar gevestigd, onder de grond bevinden zich, naast de parkeergarage, een bunker uit de Koude Oorlog en vluchtroutes vanuit de Tweede Kamer. Ik zou de anatomie willen blootleggen, om mensen bewust te maken van hoe politiek geladen de plek is.' Vandaar dat Mackic er haar afstudeerproject aan wijdt.

Inderdaad, ze moet nog afstuderen aan de Amsterdamse Academie van Bouwkunst. Dat krijg je, als je naast je studie een boek schrijft, een bureau begint en al een aanstelling hebt als hoofd van de architectuurafdeling op de Amsterdamse Rietveld Academie.

20/1 opent in de voormalige Bijlmerbajes café Refugee Company
23/2 vindt de eerste van een drietal debatavonden plaats, onder de titel Mortal Cities in De Balie

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden