Armstrong voor ’t eerst in isolement

Er was zaterdagavond al een goed gesprek aan te pas gekomen en iedereen mag er zeker van zijn dat er bij Discovery Channel ook op de rustdag vooral veel gepraat zal worden....

Van onze verslaggeefster Marije Randewijk

Niet de ploeg van Armstrong maar die van de Italiaan Ivan Basso lijkt vooralsnog de touwtjes in handen te hebben in de Tour. CSC heroverde zondag de leiderstrui op de concurrent. Na Dave Zabriskie werd dit keer de Duitser Jens Voigt uitgespeeld door Bjarne Riis.

Na de ontwikkelingen in de achtste etappe voelde de Deense strateeg haarfijn aan dat de rit over de Grand Ballon en de Ballon d’Alsace het moment was om Armstrong in elk geval voorlopig uit de leiderstrui te rijden. Zaterdag werd de zesvoudig Tourwinnaar tijdens de beklimming van de Col de la Schlucht volledig aan zijn lot overgelaten door zijn ploeggenoten.

Op de eerste demarrages hadden ze nog een antwoord gehad. Maar toen Vinokoerov, Moreau en Mancebo bleven aandringen, verdwenen de veel geroemde Popovitsj, Savoldelli, Beltan, Hincapie en Azevedo naar de achtergrond. Armstrong restte niets anders dan zich in het wiel te nestelen van zijn rivaal Jan Ullrich, tot de rust in de groep van de favorieten wederkeerde.

Voor de leiders Pieter Weening en Andreas Klöden, toch de nummer twee van vorig jaar, had de Amerikaan niet eens oog. Hij had al zijn energie nodig om zich in de achtervolgende groep te handhaven. Armstrong: ‘Het was een jour de merde. Dit moet ons niet nog eens overkomen, dat kunnen we ons met tegenstanders die kennelijk wel over de goede vorm beschikken, niet permitteren. Ik heb vreselijk afgezien en mijn ploegmaats kennelijk ook.’

Een voor een waren ze hem zaterdagavond hun excuses komen maken. Maar hun afwezigheid in de groep met favorieten, die uit liefst 32 renners bestond, bleef voor de kopman en diens ploegleider onverklaarbaar.

‘Misschien waren we te overmoedig’, zei Johan Bruyneel. ‘Er is geen reden voor paniek. We moeten niet gaan schreeuwen of kwaad zijn. Maar ik was wel verbijsterd.’

Zelfs Armstrong kon zich niet herinneren wanneer hij in de Tour voor het laatst in zo’n geïsoleerde positie verkeerde. Eigenlijk, bekende hij, was het hem nog nooit gebeurd. En begrijpen deed hij het een dag later ook nog altijd niet. ‘Ik heb ze niet onder druk gezet, maar alleen gevraagd wat er aan de hand was’, zei Armstrong over het gesprek dat zaterdagavond in het hotel was gevoerd. ‘Ik wilde ze laten weten dat ik ze blijf steunen. Maar Johan en ik, we hebben wel duidelijk gemaakt dat het in de Alpen en de Pyreneeën beter moet. We zullen de rustdag gebruiken om ons te hergroeperen.’

Door de offday van zijn knechten in de eerste bergetappe restte Armstrong, die zijn ploeg wilde sparen, een dag later niets anders dan het geel uit handen te geven. Riis had erop gewacht. Met Voigt speelde hij een van zijn pionnen uit.

De hele week had de Duitser al aan zijn pijpen staan trekken en telkens was diens vraag dezelfde geweest. Voigt wilde aanvallen. Maar Riis legde hem alle dagen een verbod op. Er was een hoger doel dat moest worden gediend. Als CSC wilde dat Ivan Basso de Tour zou winnen, moest Voigt zijn temperament intomen.

Maar zondagochtend had Riis ineens tegen de Duitser, die in 2001 ook al eens het geel droeg in de Tour, gezegd dat hij zijn vrijheid terugkreeg. Voigt trok daarop ten aanval met Moreau, Zandio, Moos, Vicioso en Landaluze. Alleen de eerste was in staat hem tot de finish te volgen. Iets meer dan drie minuten na Mickael Rasmussen bereikte het duo in Mulhouse de finish. Dat was ruim voldoende om Armstrong, na zondag derde in het klassement op 2.18, uit de leiderstrui te rijden.

Armstrong liet het gebeuren. Voigt was een renner aan wie hij de trui met een gerust gevoel kon schenken. In het hooggebergte zal de Duitser zijn werk opknappen voor Basso, maar zeker geen stand houden tot op de top. Bruyneel zei daarom blij te zijn dat zijn ploeg het geel en de daarbij horende verplichtingen kon overdoen aan een ander. ‘Het komt ons goed uit. Het zal de druk een beetje wegnemen. We wilden al langer van die trui af, maar de sprinters verhinderden dat plan.’

Bjarne Riis zei beter te weten. In het psychologische spel had zijn ploeg een nieuwe voorsprong genomen op de concurrentie. ‘Armstrong wilde die trui helemaal niet kwijt, maar als ze vandaag achter Voigt aan hadden gereden, zouden ze zichzelf nu al hebben opgeblazen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden