Armstrong lijkt als enige niet kwetsbaar

Na de dagzege van de Colombiaan Félix Cardenas gingen de gedachten voornamelijk uit naar een 28-jarige Spanjaard in een revalidatiecentrum in het Mondragon (Baskenland) en naar een 26-jarige Nederlander in een kliniek in het Franse Perpignan....

Van onze verslaggever Marcel van Lieshout

Javier Otxoa was in de vorige Tour ploeggenoot van Cardenas en toen na de eerste Pyreneeënrit net zo blij als de Colombiaan gisteren. Otxoa won die rit. Zeven maanden later werd hij tijdens een training aangereden door een auto (zijn tweelingbroer Ricardo vond daarbij de dood). In een revalidatiekliniek leert de 27-jarige Otxoa sinds kort hoe te fietsen.

Bram de Groot was deze Tour de hoogstgeklasseerde Nederlander - twee dagen stond hij derde - en dat zal hij blijven. De 26-jarige Zuid-Hollander geraakte gisteren niet in finishplaats Ax-les-Thermes. Een zware val in de afdaling van de Col de Jau bracht De Groot terug naar startplaats Perpignan, naar de SAMU-kliniek aldaar.

Een wielrenner is kwetsbaar, te allen tijde.

Zoniet Lance Armstrong, lijkt het. Voor wie er nog aan twijfelde gaf de man die teelbalkanker overwon ook vrijdag weer een proeve af van zijn kennelijke onkwetsbaarheid. Bewonderenswaardig was de aanval die grote concurrent Ullrich in de slotbeklimming naar het Plateau de Bonascre inzette, ronduit indrukwekkend was de soepele wijze waarop Armstrong die pareerde en in zijn voordeel omboog.

Een gat van vier minuten en vijf seconden scheidt de kopmannen van US Postal en Telekom sinds gisteren. In de Ronde van vorig jaar bleef Ullrich ten slotte op zes minuten en twee seconden steken van de man in het geel in Parijs.

Ullrich verscheen dit jaar aanzienlijk fitter en gemotiveerder aan de start. Hij moet niettemin vrezen dat Armstrong niet alleen uit is op een 'Amerikaans' record (LeMond won twee keer de Tour, Armstrong aast op nummer drie) maar ook een persoonlijk record wil vestigen waar het de kloof met nummer twee betreft.

Hongerig naar alles wat er te winnen valt oogt Armstrong, maar bij die vraatzucht verliest hij de hoffelijkheid niet uit het oog. 'Jan was vandaag heel sterk. Toen hij even langzamer reed heb ik aangevallen. Jan is een vechter. Ik verwacht dat hij deze Tour blíjft aanvallen.'

Ullrich attaqueerde vrijdag voornamelijk de man die één plaatsje voor hem in het klassement stond. Tot op één seconde lukte het. Nog altijd staat de Spanjaard Beloki (vorig jaar de uiteindelijk nummer drie) voor hem in het klassement.

Dat wordt nog altijd niet aangevoerd door de 29-jarige Texaan, maar Armstrong maalt daar niet om. François Simon kreeg in Ax-les-Thermes weer een nieuwe gele trui. Armstrong is na vrijdag nog negen minuten en tien seconden verwijderd van dat kleinood dat hij deze Tour nog geen enkele keer in bezit had.

Vandaag , laat in de middag, zal dat vermoedelijk gebeuren.

Tenzij de 'koninginnenrit' van de Tour (vier cols van de eerste categorie en een finish naar één van de buitencategorie) net zo'n kalme aanloop krijgt als de vrijdagse etappe. Een dagje rust in Perpignan werd door de toppers in het peloton in stijl voortgezet. Dat de tramontana de kop opstak, die wind brengt warmte en zon maar stond vrijdag wel grote delen van het parkoers op kop, droeg ook niet bij tot de vechtlust.

Pas aan de voet van de slotklim leefde de wedstrijd op toen Ullrich er de grote molen opzette. Bij de Tourwinnaar van 1997 ging de blik weer op oneindig en de mond open. Achter hem kreunden en steunden de toppers, zoniet Armstrong. Die beschouwde de Duitse diesel als een stayer á la Joop Zijlaard en liet zijn 'windscherm' anderhalve kilometer voor de finish in de steek.

Bij uitzondering eens uit het zadel maar met vertrouwd hoge pedaalfrequentie won Armstrong nog eens 25 seconden op zijn enige, mogelijke tegenstrever. De ritzege gunde de Amerikaan aan een Spaanstalige. Zoals dat hoort in de Pyreneeën. Van de eerst acht van de etappe zijn alleen hij en Ullrich niet Spaanstalig opgevoed.

Felix Cardenas (28) boekte in Ax-les-Thermes de tiende Colombiaanse ritzege uit de Tourgeschiedenis. Lucho Herrera was in 1984 (Alpe d'Huez) de eerste. Die zege ging met luidruchtig geschreeuw van Colombiaanse krantenverslaggevers gepaard maar de representanten van El Tiempo en El Espectador begrepen gisteren ook wel dat enige stilte gepast was.

Nog op het erepodium dacht Cardenas aan de broers Otxoa.

Druk was het na afloop van de etappe rond de Fransman Moreau, de nummer vier van vorig jaar die wegens maagklachten de strijd moest staken en rond Michael Boogerd die bijna de toptien van het klassement heeft bereikt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden