Bellen metCorrespondent Ana van Es

‘Armeniërs zien een val van Nagorno-Karabach met veel angst tegemoet, het trauma van de genocide zit hier diep’

Correspondent Ana van Es schreef deze week over een oud conflict dat speelt op de grens van Europa en Azië. Ze reisde af naar Nagorno-Karabach waar de oorlog tussen Armenië en Azerbeidzjan oplaait. Nu ook Turkije zich mengt, vrezen Armeniërs een genocide, net als een eeuw geleden.

‘In Nagorno-Karabach heerst een sterke mannencultuur. Mannen moeten er naar het front en zich desnoods doodvechten voor hun grondgebied – dat is de mentaliteit daar.’Beeld AP

Over het conflict in Nagorno-Karabach lazen we tot nu toe stukken van onze Rusland-correspondent Tom Vennink. Hoe ben jij, onze Midden-Oosten correspondent, in Nagorno-Karabach terechtgekomen?

‘Dat heeft alles te maken met covid. Tom kan op het moment Moskou niet uit. Als hij Rusland verlaat, kan hij vanwege de daar geldende coronamaatregelen voorlopig niet terug. Het zijn gekke tijden, die tot rare keuzes dwingen. Maar ik heb het met Tom veel over het conflict gehad en toevallig heb ik ook veel Armeense contacten. In Beiroet, waar ik woon, heb je een grote Armeense gemeenschap.’

Heb je iets van het wapengekletter meegekregen tijdens je reis door het gebied?

‘Ik ben inderdaad aan het front geweest. Waar wij zaten, had je vooral mortieraanvallen. Eentje sloeg niet ver bij onze auto vandaan in. Toch blijft het moeilijk om goed in te schatten wat er echt gaande is in deze oorlog. Het Armeense leger, maar ook het eigen leger van Nagorno-Karabach, laten geen journalisten toe op de plekken waar het echt gevaarlijk is. Dat maakt het bijvoorbeeld lastig om in te schatten hoeveel grond de Azerbeidzjanen hebben ingenomen.’

Je doet verslag vanuit Armenië. Ga je ook nog Azerbeidzjan bezoeken?

‘Dat zit er waarschijnlijk niet. Azerbeidzjan doet heel moeilijk met afgeven van visa aan journalisten. Er zijn maar een paar journalisten toegelaten tot het land. Het is niet bepaald een land met een grote democratische traditie.’

Hoe staan de mensen die je in Armenië spreekt in dit conflict?

‘Armeniërs zien een val van Nagorno-Karabach met veel angst tegemoet. Als de Azerbeidzjanen dan verder het land intrekken, zo is de vrees, dan zou dat kunnen betekenen dat ze allemaal worden uitgemoord. Het trauma van de Armeense genocide zit hier diep.

‘Vooral de inmenging van Turkije in het conflict baart zorgen. Turkije was een eeuw geleden verantwoordelijk voor de Armeense genocide en steunt nu het grotere Azerbeidzjan met geld en wapens.

‘In Nagorno-Karabach heerst wat meer gelatenheid. Mensen daar zijn wel gewend aan oorlog. Al sinds de jaren tachtig laait het conflict er van tijd tot tijd op. Er heerst ook sterke mannencultuur. Mannen moeten er naar het front en zich desnoods doodvechten voor hun grondgebied – dat is de mentaliteit daar.’

Blijf je nog even in dat gebied, of keer je weer snel terug naar je standplaats in Beiroet?

‘Ik maak een reportage uit Nagorno-Karabach voor komende zaterdag. Daarna ga ik terug naar Beiroet. We moeten zien of we nog een keer terug kunnen. Er is maar één bergweg die toegang geeft tot Nagorno-Karabach en het gerucht gaat dat de Azerbajdzanen die weg best wel dicht genaderd zijn. We zullen zien. Ik vrees in ieder geval dat deze oorlog niet snel voorbij zal zijn.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden