Arme landen zijn de klos bij D66 en PvdA

De Tweede Kamer heeft voor de tweede keer dit jaar een artikel 100 Grondwetbrief van de regering behandeld. Afgelopen week ging het over de uitvoering van resolutie 1973 van de VN-Veiligheidsraad. Nederland besloot tweehonderd militairen, een tankvliegtuig (voor anderhalve week), een mijnenjager en zes F-16 gevechtstoestellen voor drie maanden naar Libië te sturen. Hiermee zal Nederland onder de vlag van de NAVO proberen het Libische volk tegen Kadhafi te beschermen.


Buiten de weinig effectieve inzet van de mijnenjager en de behoorlijk grote Nederlandse participatie aan de ene kant en de geringe participatie van de Arabische wereld aan de andere kant, heeft de PVV sterk het gevoel dat Nederland met deze missie een oorlog wordt ingerommeld die wij niet willen. Dat zijn de belangrijkste redenen dat de PVV als gedoogpartner van dit kabinet tegen deze missie heeft gestemd.


Wij willen verder niet inhoudelijk ingaan op deze beslissing. Interessanter is de dynamiek en de rol van de oppositie bij voorstellen van dit kabinet op het moment dat de gedoogpartner (de PVV) de voorstellen niet steunt. Op zo'n moment krijgt het dualisme in de politiek meer kracht, meerderheden moeten buiten de gedoogcoalitie worden gezocht en hiermee krijgt ook de oppositie meer kansen. Dat versterkt de parlementaire democratie.


Tijdens het debat over deze missie sprak de PVV zich als eerste uit. Duidelijk was dat wij grote bedenkingen hadden. De oppositie begreep meteen dat de regering haar nodig had voor het behalen van een meerderheid. In de daaropvolgende inbreng van Pechtold (D66) bleek dat hier iets tegenover moest staan; 'quid pro quo, voor wat, hoort wat', zei Pechtold letterlijk.


De PVV heeft meteen bezwaar gemaakt tegen deze populistische vorm van koehandel. Natuurlijk worden er in de politiek deals gemaakt en worden zaken uitgeruild. Daar is op zichzelf niets tegen. We leven in een meerpartijenstelsel en hopelijk zal nooit één partij de volledige meerderheid halen. Concessies moeten er altijd worden gedaan.


Maar koehandel drijven over een missie - namelijk defensiepersoneel met gevaar voor eigen leven naar een vijandig gebied sturen - in ruil voor een stokpaardje van je eigen partij, dat doe je niet. Dat is moreel verwerpelijk.


Interessant was vervolgens welke eis D66 samen met de PvdA op tafel zou leggen. Tijdens het debat bleek dat beide partijen aanvankelijk zouden inzetten op verhoging van het budget voor ontwikkelingshulp. Minister Rosenthal gaf duidelijk aan dat verhoging van dit budget er niet in zat.


Als second best kwam er een motie van Pechtold en Timmermans, die opriep binnen het budget en beleid van ontwikkelingshulp, een status aparte te creëren voor landen in Noord-Afrika en op het Arabisch schiereiland.


Dit betekent dat gelden binnen het hulpbudget worden herverdeeld en dat de landen in de Noord-Afrikaanse en Arabische regio beter toebedeeld zullen worden. Let wel, deze landen zijn vaak een stuk welvarender dan 'echte' ontwikkelingslanden.


Het verkiezingsprogramma van de PVV over ontwikkelingshulp is duidelijk: wij willen met belastinggeld alleen nog noodhulp financieren. Maar dit geldt zeker niet voor de PvdA en D66. Deze herverdeling betekent dat er meer geld gaat naar een relatief rijk land als Egypte en minder naar veel armere landen als Benin, Ethiopië en Oeganda.


Deze asociale herverdeling is het gevolg van een politiek vluggertje en is met steun van het CDA uiteindelijk ook aangenomen. De, in dit geval, moreel verwerpelijke druk in de achterkamertjes op de regering heeft vruchten afgeworpen.


De PVV vraagt zich af waarom er extra belastinggeld naar Egypte en misschien zelfs Libië moet vloeien. Het is de wereld op z'n kop.


Hero Brinkman en Johan Driessen zijn Tweede Kamerleden voor de PVV. Het is abject dat D66 en PvdA meer ontwikkelingshulp hebben bedongen voor de Noord-Afrikaanse en Arabische regio ten koste van veel armere landen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden