Arjan Peters

Alles goed, heet een gedicht van Anton Korteweg. Hij las het vorige week in Amsterdam voor: 'Leuk aan zo lang al samen/ is dat je bij elkaar/ als relaxed vlooiende apen/ gezellig, ongehaast/ steeds weer wat ouds ontdekt.' Toepasselijk, want Korteweg reciteerde zijn vers op een poëzie-avond in het beroemde filiaal van antiquariaat De Slegte in de Kalverstraat. Als er één plek is waar je iets ouds kunt ontdekken, dan daar. In de middelbareschooljaren heb ik er vele middagen doorgebracht.


Naar het schijnt, kan dat niet lang meer. Vanwege de fusie tussen SelexyZ en De Slegte moet de laatste winkel vermoedelijk sluiten. Het fijne kreeg het vijftigkoppige publiek niet te horen, want het personeel van het antiqua-


riaat heeft een spreekverbod.


Veeg teken. Die ongewisheid gaf een somber tintje aan het evenement. Nu hoort zelfs somberheid altijd een beetje bij de Slegte - het zogeheten paradijs van de ramsj is ook het lazaret van het onverkochte boek, het voorportaal van de vergetelheid, een waarheid die onder de tl-balken verhevigd kan schrijnen.


Maar de aanstaande sluiting van het voorgeborchte roept toch nu al weemoed op. De illusie dat een eenmaal gedrukt boek nooit helemaal kan verdwijnen, is in De Slegte altijd met overtuiging in stand gehouden. Veel schrijvers heb ik er ontdekt, van velen heb ik daar het oeuvre kunnen aanvullen, en veel verzamelende schrijvers heb ik er zien rondlopen (Gerrit Komrij, Boudewijn Büch) in de jaren dat ik nog niemand zomaar durfde aan te spreken.


Organisator Menno Wigman had bevriende dichters opgetrommeld, Hafid Bouazza las zijn welluidende vertalingen van Arabische gedichten voor, en om Komrij te eren las Wigman diens vertaling van een gedicht van Clive James: 'Het boek van mijn vijand ligt bij de Slegte'. Een boosaardig juichende tekst over een geheime genoegdoening: het moment dat een schrijver het boek van zijn gehate collega in de ramsj ziet liggen. De bewierookte vijand geveld. 'Zijn vibrerende, zijn verfijnde subtiliteit nu zij aan zij/ met Wina Borns Volkomen Vleesboek,/ Een boek met als meest belangwekkende hoofdstuk: / 'Saucijzen en blinde vinken in een Wip'.'


Dat genot bestaat binnenkort niet meer: de vreugde dat die ellendeling een onverkoopbaar boek blijkt te hebben geschreven.


De Slegte. Niemand die er graag zou willen liggen, behalve de schrijver en voormalige uitgever Ad ten Bosch misschien, die in 2004 zijn roman Huidhonger presenteerde in ditzelfde tweedehandspaleis. Zo kon hij niet meer na een jaar of twee door zijn uitgever geruimd worden. Dat had hij zelf al gedaan. Ad ging meteen bij De Slegte liggen. Vond hij wel zo rustgevend.


Maar dat kan binnenkort óók niet meer. De inkoop van poëzie is de laatste tijd al teruggebracht tot een stuk of tien bundels, moest Slegte-antiquaar Gerard de Kok vorige week erkennen. Als De Slegte een verdieping in het pand van SelexyZ-Scheltema aan het Koningsplein mag inrichten, zal dat er niet beter op worden.


Natuurlijk blijft het mooi om een nieuwe dichter te ontdekken. Deze week las ik het debuut van Saskia van den Heuvel, Misschien gebeurt er vandaag iets (uitgeverij Marmer; € 12,50), het levendige verslag van een crisis: 'In het begin/ was ik eenzaam maar later werd alles veel erger'. De dichteres laat het hoofd niet hangen: 'Als je bij me was zou je niet weten wat je overkwam dus is het geweldig/ je elders te zien floreren.'


Maar iets ouds ontdekken, kan dat straks ook nog? Of zouden wij veranderd zijn, en worden we nerveus van geduldige boeken?


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden