Column

Ard van der Steur is een kanjer

Over Ard van der Steur hoor je weleens gemopper bij ons in de straat. De man zou een staatsrechtelijke nul zijn, ongeschikt voor het ministerschap dat hij nu al ruim een jaar met hartstochtelijke ijver vervult. Omhooggevallen - of eigenlijk omlaag, want hoger dan Kamerlid kun je niet worden in dit land, al zien heel wat Kamerleden en Ard van der Steur zelf dat mogelijk anders.

Minister Ard van der SteurBeeld anp

Maar uit het document dat hij gisteren openbaarde - het concept voor een informatieve brief die Ivo Opstelten twee jaar geleden naar de Tweede Kamer stuurde over een akkoordje met een crimineel - blijkt: Ard is een kanjer.

Ze zaten een beetje omhoog bij het ministerie van Justitie. Er was, op de grens met de vorige eeuw, toen alles anders was, een afspraak gemaakt met een misdadiger. De misdadiger zou een kleine bijdrage leveren aan de schatkist, in ruil daarvoor zou het opsporingsapparaat de jacht op zijn hier en daar gestalde hasj- en cocaïnemiljoenen staken. Ze noemden het pluk-ze-wetgeving, alle partijen waren tevreden, het gebeurde voor volk en vaderland.

Toen het volk er evenwel lucht van kreeg, begon het woedend te loeien over kleine mensen die wél al hun boetes en belastingen moeten betalen. Ondankbaarheid, je komt het overal tegen. Je zou het volk om minder dom willen houden.

Er moesten zaken worden rechtgepraat. Het volk eiste, bij monde van zijn vertegenwoordiging in het parlement, uitleg. En nog meer uitleg. En sommetjes en bonnetjes - het was om tureluurs van te worden. Dagen zaten ze op het ministerie te zweten op brieven voor de Tweede Kamer met uitleg.

Godlof was daar Ard van der Steur. Toen nog Kamerlid, maar altijd te bellen voor tekstueel advies. Dat adviseren doet hij grondig en hands on, zo blijkt uit het concept dat hij als minister gisteren in godsnaam maar openbaarde. Achttien scherpe opmerkingen en meer doorhalingen dan in een gemiddeld voorheen-geheim document dat geheel zwartgelakt wordt vrijgegeven. Als het ministerschap niet meer bevalt, kan de man altijd nog heel leuk iets met eindredactiewerk doen bij de krant.

Een gemiste kans dat de commissie die tweemaal onder leiding van Marten Oosting het ministerie van Justitie doorlichtte deze kwaliteiten van Ard van der Steur niet eerde met een apart hoofdstuk.

Ard van der Steur met Fred TeevenBeeld anp

Er zijn mensen, andere Kamerleden bijvoorbeeld, die het nijvere correctiewerk niet in de haak vinden. Dat de man die als Tweede Kamerlid de minister moest controleren, deze zelfde minister adviseerde hoe hij de Tweede Kamer moest informeren. Daarbij ook wees op mogelijke risico's voor de bewindspersonen en waarschuwde voor al te malle openheid en deemoed. Zoiets valt onder grensoverschrijdend gedrag, vinden ze in de Tweede Kamer, die eerder al viel over het feit dat Ard van der Steur een persbericht van het ministerie had helpen redigeren.

Dat is geestig, omdat elke partij die ooit in de regering heeft gezeten nooit anders heeft gedaan dan de godganse dag in innig overleg treden met de eigen bewindslieden. En toen het Kamerlid Geert Wilders geen eigen minister had in het gedoogding van Rutte I, ging hij Gerd Leers, de meest beklagenswaardige asielminister uit de vaderlandse geschiedenis, in diens eigen kantoor molesteren.

Er heerst onvoldoende 'politieke sensitiviteit' op Justitie, concludeerde Marten Oosting. Volgens mij is het omgekeerd: het is er één brok politieke sensitiviteit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden