Applaus voor het hologrammenorkest

Within Temptation

 

We hadden het macabere leger al door de concertzalen zien trekken de afgelopen jaren. Michael Jackson, Tupac Shakur, Eazy-E, Frank Sinatra en Elvis, live on stage, maar dan als hologram (of eigenlijk: als op folie gespiegelde projectie die tegenwoordig doorgaat voor hologram). Toch een beetje treurig, alsof je naar een zingende zombie staat te kijken, en de trend van het hologram-des-doods-concert zet dan ook niet lekker door, al gaat het gerucht dat er een hologram van Amy Winehouse in de maak is - broodnuchter, komt altijd opdagen.

Gisteravond doken in het Utrechtse TivoliVredenburg toch weer driedimensionale projecties op, dit keer van hartstikke levende popmensen. Within Temptation trad op met een setje hologrammen, en leek daar een heel leuke tijd mee te hebben.

In deze krant is vaak gemopperd op concerten zonder fysiek aanwezige gaststemmen. Op Avicii bijvoorbeeld, die live hits als Wake Me Up afdraaide zonder de zanger van dat nummer Aloe Blacc, maar met diens stem van een bandje. En ja, ook op Within Temptation, dat in grote uitverkochte zalen niet eens rapper Xzibit kon laten opdraven voor het door hem meegerapte And We Run. Xzibit was er wel, maar platgeslagen op een videoscherm. Heel armoedig.

Een 3D hologram van Glennis Grace. Foto anp

Dat gaat bij de theatertour van Within Temptation nu dus anders. Xzibit kwam doodleuk het podium opwandelen, als hologram. En Anneke Giersbergen, waarmee de band al eerder filmisch had geëxperimenteerd, verscheen ineens naast Sharon den Adel, voor een duetje. Best verwarrend, wie van de twee was nu echt? Zat de ware Den Adel nu niet stiekem in de kleedkamer met een bak thee? Het verschil was bijna niet te zien, behalve als de arm van Den Adel per ongeluk door het hoofd van Giersbergen zwiepte, dat dan natuurlijk gewoon door zong. Heel gek, je voelde je als publiek toch minder bekocht, met zo'n hologram. Je had zelfs de neiging te klappen bij de opkomst van Giersbergen, in haar rode hologrammenjurk.

Een uitkomst, voor bands die werken met gastmusici maar die toch liever niet achter zich aan willen slepen in de toerbus, of dat gewoon niet kunnen betalen. En Within Temptation wist dan ook van geen ophouden in Utrecht. Links en rechts op het podium verschenen twee trommelaars. O nee: hologrammen. En paf met de hologrammenstaf: daar zaten ineens vier fluitisten, die je uiteraard ook hóórde fluiten. Pure magie: uiteindelijk speelde een dertigkoppig hologrammenorkest met de band mee, en na de laatste strijkersklanken werd het hele spul in een flits weer van het podium gevaagd, zonder hinderlijk gerommel met stoeltjes.

Sharon den Adel van Within Temptation. Foto epa

Het orkestrale hologram bood schitterende vergezichten. Een orkest op tournee is een organisatorisch en financieel drama, denk alleen al aan de reis- en verblijfkosten. Waarom geen hologrammenorkest de wereld over gestuurd? En als we dan toch nog wat doden tot leven mogen wekken: kan dirigent Willem Mengelberg (1871-1951) misschien nog eens als hologram aantreden voor zijn Concertgebouworkest? Of voor een hologram van het Concertgebouworkest?

En nu we toch visionair bezig zijn: kan in die naargeestige, halflege concertzalen dan niet ook wat extra publiek worden geprojecteerd? Wel zo feestelijk.

De theatertournee van Within Temptation loopt nog t/m 24 april. Zie: within-temptation.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.