Appartementje

Op Filipijnse kerkhoven moet je niet de serene rust verwachten die op onze kerkhoven heerst. Her en der liggen schedels en botten. Er spelen kinderen en in grafkelders wonen mensen. Niet tien, maar honderden: ze slapen op de grafstenen. Mensen die een grafkelder een beter onderkomen vinden dan een krotje in een krottenwijk. Eens per jaar krijgt het kerkhof een beurt, de bezem gaat erdoorheen, families komen de tombes van de overledenen verven. Alles voor de grote dag van Allerheiligen. Dan komen duizenden de graven van hun dierbaren bezoeken. Die dag hebben de doden een appartementje in een drukke stad.


De vrouw in het rood zou een traantje kunnen wegpinken, maar het kan ook dat ze een druppel zweet uit haar oog veegt. Het is warm, vandaar die parasols, ik tel er acht. Er is een negende parasol, een rode die is ingeklapt. De jongen in het midden, met een zonnebril, heeft hem bij zich, hij veegt iets van zijn neus, zal ook zweet zijn. Linksvoor een jong meisje met een bos bloemen, die staan straks bij oma.


Twee jongetjes, de linker heeft een geel shirt aan, waren voor de grote dag nog niet klaar met schilderen. De rechter is de groene verf van zijn kwast aan het afstrijken op een houtje. Ze zijn opgehouden met verven, de verfpot is dicht. Veel schilderwerk was het niet. De steen waarop ze zitten, hebben ze niet geverfd, dat groen zit er al langer op. De bloemenvaasjes die tegen de steen geplakt zitten misschien. En de twee staanders achter ze. Beetje slordig gedaan ook. Maar wat ziet het er fleurig uit met die kleuren. Zoals iedereen daar loopt, het leven wordt er eerder gevierd dan dat de doden worden betreurd.


Prachtig die bomen ook, kastanjebladeren. Ze staan er niet zo weelderig bij als op onze kerkhoven, bij ons is de grond erg vruchtbaar omdat onze doden in de grond worden gestopt, niet in tombes. Welke onverlaat heeft trouwens zijn kwast afgeveegd op de achterste boom? Roze verf, van de tombe ernaast zeker; je gaat niet een eind lopen om je kwast af te vegen. Plus de andere roze tombes zitten ook lekker in de verf, maar er ligt vuil; die zijn niet onlangs geschilderd. Of is het geen boom? Het is een paal, er lopen kabels naartoe. Een drukke straat met één kastanjeboom.


Updates: Twitter.com/HansAarsman

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden