Antipathie op de proef gesteld

Tot mijn OS-rituelen behoort de gezonde portie anti-amerikanisme. Ik wankelde toen Kayla Harrison, ook anderszins een topper, Amerika de eerste gouden olympische judomedaille ooit bezorgde, maar juist op tijd herpakte ik me.

Als 'USA! USA! USA!' van de tribunes rolt vul ik de leemtes in de yell altijd kinderachtig op met 'Nee! Nee! Nee!' Deze samenzang wordt door mij van een gospelsmeektoon voorzien.

Ik ben een rekkelijke: USA brengt heus wat moois teweeg. Maar als het over sport gaat ben ik allesbehalve een atlanticus. Geen idee waar dat precies vandaan komt. Als jongetje holde ik al juichend de wintersneeuw in als de Russische ijshockeyers de Amerikanen vermorzelden. Ik kan niet eens schaatsen! Best mogelijk dat onze staatsveiligheidsdienst een dossier over mij heeft aangelegd wegens verdachte antipathie jegens de vriend.

Misschien komt het door de aanstelleritis van Amerikabewonderaars. Zoals die sportpresentator die gruwt van Frankrijk maar daar altijd in juli de mooiste plekjes inpikt. Als die ons weer eens 'Yess!! Eat your hart out!!' toeschreeuwt omdat een donkere plakplaatjesmastodont een balletje door een netje duwt, krijg ik trek in een verfijnde zarzuela uit het land van de elegante broers Gasol.

Wilders kan aan mij, kortom, niets verdienen. Ik ben/suis/bin een echte Europeaan. Met die inborst zijn de Spelen beter te verteren: je wint altijd wat. Daarbij: wij hebben de Spelen uitgevonden, dus die Amerikanen mogen wel eens dimmen.

Waar ik slecht tegen kan is dat altijd Amerikanen vraagtekens plaatsen bij sporters uit andere landen. Nu is de Chinese Ye Shiwen de klos. Die zwom te hard.. Op de verlate achtste dag bepaalde God tenslotte dat alleen new born christians en mormonen op 16-jarige leeftijd hard mogen zwemmen.

Dat een 15-jarige Litouwse zwemkampioene werd is vanuit USA-perspectief dan weer níet verdacht: Gods woord wordt vaker genegeerd en bovenal hebben Litouwers terecht een pesthekel aan Russen.

Ik was erbij, in 2000, toen ze twijfelden aan de prestaties van de onzen. Bij hen wemelt het van de opgepompte clenbuterollers, maar met Pieter was vast iets mis. Destijds, nog in het pre-Wilderstijdperk, heb ik een gloedvol pro-Hollandverhaal gehouden. Met 'pindakaas' als kernbegrip. Hebben reclamejongens nog hun voordeel mee gedaan.

Er is niettemin één Amerikaanse 'olympiër' die ik in het hart sluit. John McEnroe. New Yorker, dus in feite een van ons. Steeds in de BBC-studio, maar ook daarbuiten actief. Deze week was hij tot in de late uurtjes bij het vrouwenbeachvolleybal. Met schalkse pretoogjes verbaasde hij zich erover dat deze sport bij hem veel minder populair is dan in Europa. Daar gaat John een 'project' van maken.

Bij de Spelen van 2024 in New York staat gemengd beachvolleybal voor het eerst op het programma. Ik ga het USA-koppel Harrison/McEnroe steunen. De ethische commissie van het IOC krijgt het lastig: 'What! Out? You motherf...'

MARCEL VAN LIESHOUT IS REDACTEUR VAN DE VOLKSKRANT

BART JUNGMANN IS MET VAKANTIE

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden