Antillen

'ER IS GEEN TIJD te verliezen', de Antillen staan op de rand van het faillissement, iedere maand kost het de grootste moeite de ambtenarensalarissen uit te keren....

Dat signaal werd vorig najaar afgegeven door de toenmalige premier van de Antillen, Römer. De nood was zo hoog dat niets minder dan een Nationaal Herstelplan nodig was om de crisis het hoofd te bieden. De kern daarvan was drastisch bezuinigen op de overheidsuitgaven, waarbij het ontslag van duizend rijksambtenaren als voornaamste middel werd bedacht. De regering leende geld van banken met de aanbevelingen van het Herstelplan als onderpand.

Negen maanden later is het Herstelplan omgedoopt tot Urgentieplan, maar verder klinken de onheilsberichten van de nieuwe premier, Pourier, precies als die van zijn voorganger. Ook nu kost het de Antillen, dat een nationale schuld van 3,2 miljard gulden heeft en een begrotingstekort van 258 miljoen, de grootste moeite de salarissen van ambtenaren te betalen. En met het verder stijgen van de financiële nood loopt ook het aantal op straat te zetten rijksambtenaren op, van duizend naar 1200.

Waarom is er in de afgelopen negen maanden zo weinig gebeurd en worden de banken met hun wankel gebleken onderpand ongeduldig?

De regering-Pourier wijt dat gebrek aan daadkracht aan eerdere politieke verdeeldheid en te trage besluitvorming. Om dat laatste euvel te bestrijden komt de regering met een voorstel dat het democratisch proces verandert: het parlement toetst gedurende de lopende kabinetsperiode tot 2002 niet langer de wetgeving vooraf, maar achteraf.

Die wijziging is ingrijpend, maar niet zo dramatisch dat het neer komt op, zoals ten onrechte is gesuggereerd, het volledig buitenspel zetten van het parlement. Vooraf stemt dat in met de onderwerpen waarover de regering maatregelen mag afkondigen; en binnen zes maanden na de afkondiging debatteert het over de inhoud. Is een meerderheid het niet met de maatregel eens, dan zal de regering in moeten binden of op moeten stappen. Overigens beschikt de regeringscoalitie over 18 van de 22 zetels in het parlement, dus al te veel problemen zal die toetsing achteraf niet opleveren.

De machtigingswet is vanuit democratisch perspectief geen fraaie figuur, maar moet in het licht van de financiële crisis op de Antillen toch worden gebillijkt. De regering-Pourier krijgt meer handelingsvrijheid, maar zal zich nu ook moeten bewijzen. Willen het IMF en Nederland over de brug komen, dan zal de noodzakelijke sanering ook echt moeten worden doorgevoerd. Over nog eens negen maanden kan de crisis niet meer aan trage besluitvorming worden geweten. Is er ook dan geen vooruitgang geboekt, dan valt alleen de regering-Pourier nog de schuld te geven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden