Antidepressiebonen

Gooi het weekwater weg, zegt de strengculinaire verslaggever van Het Parool tegen de Volkskeuken van de Volkskrant. In het weekwater zit oxaalzuur en dat is 'niet best'....

Wouter Klootwijk

Een lezer die zich via de digitale snelweg tot ons richt, vindt ook een windwaarschuwing in zijn boekenkast, maar twijfelt zelf aan de waarachtigheid van de boodschap. Gekookt in het weekwater of gekookt in schoon water, het verschil was niet merkbaar. Lezer: 'Na een maaltje bonen kan de NAM onder mijn dekbed naar gas komen boren.'

Zwarte bonen worden veel in Latijns-Amerika gegeten, zegt een overstelpend aantal brieven van lezers die allen enthousiaste boneneters blijken. We vroegen om hulp en ontvingen een postzak vol. Maar vooral recepten, weinig bonenkennis.

Een lezer uit Baarn heeft over zwarte bonen iets bijzonders gehoord. Het is als met chocola. Er zit een stof in waar je gelukkig van wordt. En vrolijk. En zo u wilt wellustig. Een Braziliaanse biologe had hem verteld dat in streken waar veel zwarte bonen gegeten worden de bevolking vrolijker is dan elders.

Volkskeukenonderzoek. Met zwarte bonen en paar vervelende gasten aan tafel. Van die typische zeiksnorren. Nooit is er iets goed, altijd tocht het in hun nekken en als er een nat randje aan de krant zit deugt het nieuws niet. Zulke types.

We deden wat een lezer aanbeval. Niet voorweken maar meteen snelkoken. De zwarte bonen (overal in Nederland te koop in de alternatieve levensmiddelenhandel, zeggen brieven) meteen gekookt in water met zout in een roestvrijstalen hogedrukpan.

Daaraan vooraf: tomaten gepeld en in kleine stukjes gesneden, een rijpe avocado kleingesneden, gemengd met tomaat en besprenkeld met heel weinig citroensap en bestrooid met peper, een kleine gepelde ui zeer fijn gesneden, dikke lichtgezuurde room gemengd met peper en een snuf zout.

Pannenkoeken gebakken. Warme pannenkoeken, met een schep warme zwarte bonen en wat van het dikkige donkere nat uit de pan. Daarover van alle hiervoor genoemde ingrediënten een schepje. Pannenkoeken opgerold en direct geserveerd. En het werkte. Vrolijk die lui later!

En dan de krombek. Een lezeres uit Leiden schrijft dat ze zich een maaltje krombekbonen herinnert. Ze at de bonen veertig jaar geleden, schrijft ze, en ze droomt nog wel eens van de smaak. Ze is bijna tachtig. Of wij krombekbonen kennen. Ja. Het zijn forse witte bonen. We kochten ze zopas in een Deka supermarkt in de Zaanstreek. We komen er op terug, mevrouw.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden