Anti-thriller

Anton Corbijn in de Volkskrant over George Clooney.


Anton Corbijn omschreef The American, zijn tweede speelfilm na de fenomenale Ian Curtis-biopic Control, als 'een existentialistische thriller met het framework van een western'. George Clooney speelt een huurmoordenaar die, ondergedoken in een Italiaans dorp, op zijn volgende klus wacht. Vanaf de eerste uitgesponnen, landerige scènes maakt Corbijn duidelijk dat hij inderdaad allesbehalve een doorsneethriller wilde maken. Veeleer is het een anti-thriller - een film waarmee Corbijn het genre vrijwel volledig ontdoet van zijn franje en opnieuw aankleedt met gebeurtenissen die in vergelijkbare filmverhalen juist zijn weggesneden. Zo goed als Corbijns debuut wordt het nooit, maar met een laag tempo, weinig dialogen en spaarzame actiescènes is de film vooral een psychologische studie die overtuigt als een sombere, sfeervolle karakterschets, met sterk acteerwerk van Clooney in een van zijn zwijgzaamste, maar tegelijk sterkste rollen ooit. Voor eind 2013 staat A Most Wanted Man in de planning, Corbijns derde, een spionnenthriller met Philip Seymour Hoffman in een van de hoofdrollen.


Michael Clayton

(Tony Gilroy, 2007) Direct na afloop van The American krijgt u opnieuw een dwarse Amerikaanse film met Clooney in de hoofdrol. Dit regiedebuut van Tony Gilroy (The Bourne Legacy) is een gelikte, ingenieus in elkaar gestoken rechtbankthriller en heeft daarmee helemaal niets van een debuutfilm (en minstens even weinig met het eerder op de avond uitgezonden The American). Niet helemaal vreemd, want Gilroy maakte eerder naam als scenarioschrijver (onder meer van The Devil's Advocate). Michael Clayton is de moreel failliete troubleshooter van een gerenommeerd advocatenkantoor, die wordt ingezet om een collega in het gareel te krijgen. De klant voor wie hij werkt, dreigt met een megaclaim te worden opgezadeld. Clooney speelt de titelrol zoals hij eigenlijk altijd speelt: goed, maar toch vooral als George Clooney. Dat is ook in deze film geen straf om naar te kijken, al moet hij hier toch echt zijn meerdere erkennen in Tilda Swinton, die voor haar rol als gewetenloze pr-functionaris een Oscar won. Toch is het Clooney die de laatste minuten van de film domineert. Terwijl de aftiteling al loopt, staart hij eindeloos in de camera; alle tijd voor de kijker om zijn positie ten opzichte van dit personage te bepalen.


Spring Fever

(Lou Ye, 2009) Spring Fever is een wrang, traag uitgesponnen portret van het halfondergrondse bestaan van homoseksuelen in China. Dat de filmmaker Lou Ye (Suzhou River, Purple Butterfly, Summer Palace) de film überhaupt wist te maken, mag een klein wonder heten; naar aanleiding van zijn vorige film was het de regisseur destijds voor vijf jaar verboden om films te maken. Daarop deed hij geen poging om de censuur te omzeilen; hij begon gewoon in het geheim te filmen. Met een beweeglijke camera geeft hij zijn expliciete, rauwe seksscènes volop aandacht - volgens critici schoot hij door in zijn provocaties, maar in Cannes won hij de prijs voor het beste scenario.


28 Weeks Later

(Juan Carlos Fresnadillo, 2007) Verrassend sterk vervolg op Danny Boyles zombiefilm 28 Days Later, waarop Spanjaard Fresnadillo (Intacto) knap zijn eigen stempel drukt - vooral de post-apocalyptische decors overtuigen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden