Anti-glamour als grootste kracht

De rode loper voor concertzaal De Doelen, het centrum van het International Film Festival Rotterdam, is vlak voor het laatste festivalweekend vertrapt en verregend. Aan de uiteinden prijkt hier en daar zelfs een ezelsoor.

ROTTERDAM - De anti-glamour was ook dit jaar de grootste kracht van het festival, waar filmmakers na afloop van een voorstelling geen bloemen kregen maar een aangenaam kneuterig verpakt stuk chocola in de vorm van het festivallogo: een tijger. De Italiaanse grootmeester Bernardo Bertolluci, wiens nieuwste film Io e te (Jij en ik) op goedkeuring van het publiek kon rekenen, tufte breedlachend in zijn rolstoel tussen de bioscopen.


Zijn aanwezigheid in de College Tour, opgenomen in De Doelen en vanavond uitgezonden op Nederland 2, zal de landelijke zichtbaarheid van het festival vergroten. Niemand had het nog over de afzeggingen van verwachte gasten als Harmony Korine (Spring Breakers) en Kim Ki-duk (Pieta).


Het rode tapijt was in ieder geval niet voor hen bedoeld, maar lag er als knipoog voor de gewone, kaartjeskopende bezoeker. Die was tijdens deze 42ste editie belangrijker dan ooit. De bezoekcijfers kelderden vorig jaar met bijna 70.000 ten opzichte van 2011, van 341.000 naar 274.000. Zorgen dat de daling niet verder doorzet, is het doel.


Dat is gelukt, zegt Janneke Staarink, zakelijk directeur van het festival. Vandaag maakt het festival de exacte bezoekcijfers bekend, dus ze zegt het met een slag om de arm: 'Het ziet er hartstikke goed uit. Het kan dat we bij een goed weekend nog iets hoger eindigen dan het aantal van vorig jaar, dan zijn we helemaal tevreden.'


Het festival stelde veel in het werk om de drempel voor de argeloze bezoeker in de soms dichtbeboste Rotterdamse filmjungle te verlagen. Het 'eerste hulp bij filmkeuze'-programma op de website dat met persoonlijke filmtips komt, werd volop geraadpleegd. Koopjesjagers konden dit jaar voor het eerst online lastminutekaartjes voor de helft van de prijs bestellen (die met 11 euro als duur bekendstaat).


Het toverwoord is 'nieuwe realiteit'. Staarink: 'De hoge bezoekersaantallen van de afgelopen jaren halen we niet meer. Daar wil ik niet te dramatisch over doen, voor je het weet praat je jezelf in de put. Net als in de rest van de economie is het niet meer alleen plus-plus-plus.'


Hivos Tiger Awards

In de Hivos Tiger Awards-competities voor eerste en tweede films van beginnende makers, zaten opvallende, weerbarstige films. De jury, onder wie de Chinese dissident Ai Weiwei, die de films noodgedwongen vanuit China beoordeelde, koos het woeste, ongepolijste paranoiadrama Fat Shaker van de Iraniër Mohammad Shirvani, de sombere en kille Slowaaks-Tsjechische geweldsstudie My Dog Killer van Mira Fornay, maar ook de ietwat uitgekauwde blik op de holle wereld van een steenrijke dame in Soldier Jane van Oostenrijker Daniel Hoesl.


De Kring van Nederlandse Filmjournalisten (KNF) bekroonde het Chileense Il Futuro, met een opvallende rol van Rutger Hauer. De Big Screen Award, onderdeel van een nieuwe competitie voor films zonder Nederlandse distributeur, werd gewonnen door de mooie, zonovergoten Italiaanse sfeerfilm Bellas Mariposas.Beide films worden beloond met een distributiedeal.


De programmering varieerde verder van geëngageerd en toegankelijk arthousedrama, zoals publieksfavoriet Wadjda van Haifaa Al Mansour (de eerste vrouwelijke regisseur uit Saoedi-Arabië) tot de ondoorgrondelijke filmkunst van Fransman Philippe Grandrieux. Die ging na afloop van zijn WhiteEpilepsy spontaan met het publiek in discussie over de vraag of zijn film (een aaneenschakeling van in slowmotion bewegende lichamen) überhaupt thuishoort in de bioscoop.


Ook de zeldzaam sterke Nederlandse bezetting was dagelijks onderwerp van gesprek. De nieuwe film van Nanouk Leopold, Boven is het stil, werd weggesnoept door het concurrerende filmfestival van Berlijn, maar daar stonden beklijvende films als Guido van Driels De wederopstanding van een klootzak tegenover. Een prachtige ontdekking was ook Silent Ones, het zelfverzekerde, ontregelende regiedebuut van de in Rotterdam geboren filmmaakster Ricky Rijneke.


Zorgen dat het aantal bezoekers niet verder terugloopt, was het doel van het IFFR. En dat is gelukt met weerbarstige films, eerste hulp bij filmkeuze en een sterke Nederlandse bezetting. Berend Jan Bockting


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden