Annie Lennox kan onmogelijk een trut zijn

'Zodra grote belangen op het spel staan, kom je mensen tegen die niet integer zijn.' Gefeliciteerd met uw cd, zeggen ze, en vervolgens noemen ze een verkeerde titel....

Dit zegt Sarah over Gert (hij stopt de vingers in de oren): 'Ik hou van de kleur van zijn stem. Hij heeft een talent voor samenzang.' Dit zegt Gert over Sarah: 'Zij zingt angstaanjagend goed. Ik kan me moeilijk voorstellen dat mijn liedjes door iemand anders gezongen zouden worden.' Dit zeggen ze samen: 'Als iemand oprecht zingt hóór je dat in zijn stem.'

Stel je voor dat een talentvol zanger in het dagelijks leven niet te pruimen zou zijn. Sarah (23): 'Annie Lennox kan onmogelijk een trut zijn.' Gert (26): 'Die van de Smashing Pumpkins hoor ik graag, maar het schijnt dat het geen toffe gasten zijn.' Zij heeft al rode konen, hij neemt de zaken niet zo zwaar op. 'Sarah is een vechter.' Zij: 'Ik spreek mijn gedachten vlugger uit.'

Zo vullen ze elkaar aan. Maar goed ook, broer en zus Bettens hebben elkaar nodig. Zij zingt, hij zingt mee en speelt gitaar en keyboards, samen schrijven ze teksten en muziek voor de Belgische viermansband K's Choice. Hun tweede cd, Paradise in Me, vol doorleefde ballades en rocknummers, is een artistiek en commercieel succes in België en Nederland, de single Not an Addict werd een hit - óók op MTV. De belangstelling uit heel Europa wakkert aan, in Amerika waren ze al op tournee. Voorlopige kroon op het werk: een optreden, aanstaande maandag om 19.15 uur, tijdens Pinkpop. Sarah: 'Ik lig er al vier weken wakker van.'

Gert glimlacht, eerst maar eens een manager in Engeland zoeken voor de internationale contacten. In Londen zullen ze gesprekken voeren; broer en zus weten binnen vijf minuten of het klikt. Hoe een potentiële manager het meteen kan verpesten? Gert: 'Ik verwacht elementaire beleefdheid. Dus geen opmerkingen over mijn haaruitval.' Sarah: 'Vroeger had hij heel veel haar, al mijn vriendinnen waren verliefd op hem. Hij was een ridderlijke adonis, hij was bijna mijn god. Als Gert optrad met een vriend van hem was ik stikjaloers - ik wilde daar staan.'

Broer lacht verlegen. Als je hem de ruimte geeft wordt er gerelativeerd. De schare fans is inmiddels zo groot dat zich soms een angstaanjagend besef opdringt: 'Ik stel me een vol voetbalstadion voor, een deel van de mensen daar zal naar mijn teksten hebben geluisterd. Er zitten een hoop klootzakken bij, en een hoop potentiële vrienden - en toch wissel ik met beide groepen geen woord.'

Het is, grinniken ze, de tol van de roem: veel promotie, veel praatjes over marketing, veel interviews, zelden een interessante vraag - Tell me what Belgium is about in twenty words. Hij: 'Ik heb wat meer geduld dan Sarah.' Zij: 'Al drie weken heb ik geen interviews gedaan, ik ben terug fris nu. Ik vind het zelfs, allez, bijna plezant om dit gesprek te voeren.'

Toch verlangen ze soms naar de vrijblijvende opwinding van het begin, een optreden in een of ander swingcafé voor tweeduizend francs. Sarah: 'Zodra grote belangen op het spel staan, kom je mensen tegen die niet integer zijn. Gefeliciteerd met uw cd, zeggen ze, en vervolgens noemen ze een verkeerde titel. In het buitenland merk je dat je toch nog een klein Belgisch groepke zijt.'

Maar een blik over de grens is noodzakelijk. 'We hebben er geen last van het verleden. Er is geen gezeik over image en credibility.' In hun geboorteland wordt er sinds kort een duidelijk etiket op ze geplakt. K's Choice hoort niet meer bij het selecte groepje van doorbrekende bands, ze zouden commercieel en, volgens een criticus van De Morgen, zelfs redelijk onbelangrijk zijn, ze werden niet eens gevraagd voor Torhout Werchter.

Sarah: 'Daar hadden we zo op gehoopt. We hadden onze agenda er zelfs voor vrijgehouden.' Gert: 'We hebben ons eigen een dikke hak gezet.' Zij, fel: 'Ze mogen onze muziek lelijk vinden, en mijn stem, maar ze moeten niet insinueren dat we niet integer zijn. Wij maken muziek omdat dat plezant is.' Hij: 'België is zichzelf heel belangrijk gaan vinden.' Zij: 'Het was van begin af mijn droom om door te breken in Nederland. Jullie staan dicht bij mij. Als België niet meedoet aan de EK, stem ik voor Nederland.'

Sarah praat en praat maar, Gert zwijgt een beetje. 'In mijn liedjes probeer ik de woorden kracht bij te zetten door de muziek - niet andersom.' Op taal hebben ze het beiden begrepen. Zij: 'In België is er, in soaps, zo'n televisie-Nederlands ontstaan dat niemand spreekt.' Hij: 'Belgen laten stiltes vallen, Nederlanders blijven altijd maar doorbabbelen. Ze praten meer - en harder.' Zij: 'Hier worden dingen zelden uitgesproken. We omzeilen de confrontaties liever.'

Vroeger, thuis, werd veel verzwegen. You never told me that you loved me, zingt Sarah in Dad, een liefdevolle aubade aan hun vader. 'Bij ons kwamen de emoties niet op tafel.' Toch hadden ze een gelukkige jeugd - al waren ze zich daar toen niet altijd van bewust. Het milieu was tolerant en eerlijk, Sarah was zo rebels als ze wilde zijn. Ze zingt over haar vader: You taught me how to value life. 'Onze ouders stonden, besef ik nu, altijd klaar om ons te supporteren.' Gert: 'Op een weinig expliciete manier gaven ze ons mee: doe dàt waar je je goed bij voelt.'

Vader wilde ooit voetballer of operazanger worden, maar werd uiteindelijk geneesheer. 'Misschien heeft hij ook iets van onze vrijgevochtenheid geleerd. Een diploma is niet een noodzakelijk ingrediënt voor een gelukkig leven.'

Hun ouders hebben nog altijd een goed huwelijk, Gert en Sarah volgden hun voorbeeld. Ze trouwden allebei op jonge leeftijd. Zij: 'Ik kreeg zin om het zelf ook goed te doen. Zo vreselijk, vriendinnen die met hun ouders afschuwelijke dingen hebben meegemaakt kunnen nog altijd de stap naar trouw niet zetten.'

Broer en zus Bettens zweren bij eeuwige liefde. Gert: 'Wij, schepsels, zijn gemaakt om bij één persoon te passen.' Sarah: 'Een mens moet zich niet overgeven aan lusten en instincten.' Hij: 'Bezinning is mogelijk.' Zij: 'Ik ben vóór monogamie.' Hij: 'Een plotselinge verliefdheid zou ik analyseren als een bevlieging. Ik ben ervan overtuigd dat ik de vrouw van mijn leven heb gevonden.'

Niks geen leven dus van rock 'n' roll en drugs en ontrouw. Sarah: 'Wij hebben een verantwoordelijkheid. Duizenden kinderen kopen onze cd's. Die houden onze woorden voor waar.' Gert: 'Je kunt, als je je slecht voelt, een lied schrijven over iemand die van de brug springt. Maar je kunt ook laten doorschemeren dat diegene dat niet doet.'

Hun hit Not an Addict gaat over drugsverslaving. Hij: 'Drugs roken om cool te zijn vind ik redelijk zielig.' Zij: 'Ik wil niemand veroordelen die geen uitweg meer ziet en zijn toevlucht neemt tot drugs. Maar ik vind het verwerpelijk als je drugsgebruik sublimeert ten opzichte van mensen die nog niet voor zichzelf kunnen beslissen.'

K's Choice wil geen uitzichtloze wereld tot leven roepen. Sarah: 'We schrijven teksten zoals we zijn. Niet heel somber of kwaad. We zijn eigenlijk nogal optimistisch.' Gert: 'Ik heb me verzoend met een fatalistisch soort optimisme.'

In Song for Catherine zingt Sarah, zachtjes, troostrijk: It will pass, things will change. Ze valt even stil, met dit lied wilde ze een vriendin een hart onder de riem steken. 'Haar broer pleegde anderhalf jaar geleden zelfmoord, zijn liefdesrelatie was op de klippen gelopen. Niemand had het voorzien, het was de laatste persoon van wie je het zou verwachten. Catherine vroeg me er iets over te schrijven. Ik heb dat graag gedaan, ik hoop dat het haar een beetje geholpen heeft.'

Ze trekt haar pet van het hoofd, de blonde haren komen vrij. Sarah Bettens gelooft in het goede. En ze wil van niets en niemand afhankelijk zijn. Misschien vertrekt ze straks, met haar van oorsprong Amerikaanse echtgenoot, voorgoed naar Californië. Het klimaat is er gunstig, de mentaliteit open. 'Ik vind het aangenaam om met zomaar iemand een gesprek aan te knopen. Dat hoeft niet altijd de voorbode te zijn van een langdurige relatie.' Gert: 'Ik zal niet gaan, ik ben meer wortel-gebonden.'

Haar vertrek zou het einde van de band betekenen. Gert: 'Dat de groep ooit stopt - daar zijn we ons allebei ten volle van bewust. Het heeft geen zin om heel geforceerd te blijven samenhangen.' Sarah: 'Gij wilt toch ook nog kinderen krijgen.' Gert: 'Vast en zeker.' Hij aarzelt. 'Het zal vooral spijtig zijn dat ik u minder zie.' Zij: 'Maar ik weet zeker dat het geen breuk in de vriendschap zal zijn.' Hij: 'Dus zo dramatisch is het niet.'

Trouwens: als Sarah straks ongelukkig zou zijn, stopt ze vanzelf al met zingen. 'Als ik mijn leven niet op orde heb, word ik zo'n mislukte uitgelebberde zangeres in een jazzcafé, sigaret tussen de lippen, pintje in de hand.' Hij: 'En een dik gat erbij.'

Haar pet gaat op, zijn wollen muts ook, Sarah slaat Gert op de schouder. Ze praten over het nieuwe lied dat ze gisteren voor het eerst speelden. Het gaat over een gek uit het gesticht. Die is, zeggen ze, behoorlijk gelukkig. Omdat hij niet slim genoeg is bij het erge stil te staan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden