'Annie de Reuver vond ik aardig, die werd dus de populairste zangeres'

Jaren achtereen was de jeugdige Skip Voogd de grootste fantast van Nederland. Achteraf beroept hij zich op overmacht, hij móest het muziekblad Tuney Tunes eind jaren vijftig met bescheiden middelen zien vol te krijgen....

Henk van Gelder en Hester Carvalho schreven in Gouden tijden - 50 Jaar Nederlandse popbladen 'de uitgeefgeschiedenis van de officiële pop-pers, niet die van de fanzines en de meeste voortijdig gestrande popkrantjes', zoals Lutgard Mutsaers in een voorwoord toelicht. Gouden tijden (Stichting Popmuziek Nederland/Jan Mets; ¿ 29,95) is deel 4 in de Publikatiereeks Poparchief Nederland.

Paul Acket en zijn vrouw Jos staken geld dat ze hadden verdiend als concertorganisatoren voor de Dutch Swing College Band, in een eigen blad, Muziek Expres. Het eerste nummer (januari 1956) bevatte 'openhartige onthullingen' van Johnny Jordaan, schonk aandacht aan de verloving van Ans Plevier en belichtte het 'neger-orkest' van Sammy Price. Toen zich een aparte tienermarkt begon af te tekenen, gooide Acket het roer om en verdwenen de wederwaardigheden van de vaderlandse dansorkesten uit de kolommen. Hij kocht Voogd weg bij Tuney Tunes, die het een jaar bij hem uithield, maar zijn fantasie mocht blijven gebruiken. Lezers van de op jazz georiënteerde concurrent Muziek Parade zetten zich tevergeefs af tegen de 'ongezonde verering voor weke of wilde rock & roll knaapjes' in hun orgaan.

De doorbraak van 'vier wonderlijk gekuifde knapen' uit Liverpool joeg de oplage van Muziek Expres naar recordhoogten. Volgens Acket verkocht hij toen 365 duizend bladen per maand; objectieve bronnen komen niet verder dan 230 duizend, evenmin misselijk. Nieuwelingen gingen zich roeren met pakkende slogans als: 'Hitwezen al gelezen?', of: 'Je weet niet wat je ziet in Teenbeat' Het ter ziele gegane Tuney Tunes ging op in Popfoto. Over de hele linie bleef de aanpak onbenullig, tot de komst van Peter J. Muller. In zijn eentje maakte hij Beat Box, 'het enige tienerblad'. Met Fluxus-kunstenaar Willem de Ridder ontketende hij een ommekeer met het kritische, actuele en opmerkelijk vormgegeven Hitweek, waarin de veranderende jeugdcultuur vanuit het perspectief van leeftijdgenoten werd belicht. De dagen van de bedaagde bladenmakers waren geteld.

Hitweek verdween, na nog even Aloha te hebben geheten. Oor ('een nieuwe muziekkrant') nam de fakkel over in april 1971. Tussendoor kwamen en gingen tijdschriftjes als Pop Mix (met geld van Shell), Loeloe ('for the hippy few'), Pop Bizz, Caramba en Pop Song 89. Ook het puristische Vinyl, dat zich tegen de barokke schrijfstijl van Oor afzette, kwam voortijdig aan zijn einde.

Adriaan de Boer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden