Angst

In Rotterdam kwam ik nieuw werk tegen van Rob Scholte, de kunstenaar die bij een bomaanslag in 1994 beide benen verloor....

Scholte was van meet af aan niet geïnteresseerd in deverwisselingstheorie. Volgens hem kwam de aanslag uit zijn eigen omgeving.De eerste verdachte die passeerde, was een ontslagen assistent. Daarnavolgden vrienden, daarna steeds ingewikkelder complottheorieën. Gewerktwerd er intussen nauwelijks, en Scholte verloor alles wat hij had. Het leekerop dat hij kopje onder zou gaan in zijn eigen paranoia.

Vorig jaar dook hij ineens weer op. Hij bleek zich in Bergen,Noord-Holland te hebben gevestigd en was weer aan het werk. In eenAmsterdamse galerie exposeerde hij een groot, conceptueel kunstwerk dat uitduizenden viltstiften bestond. Gezeefdrukte versies van oude schilderijenwerden ook verkocht. De kunstenaar maakte een montere indruk.

In Rotterdam hangt nu, bij galerie Animaux, een tentoonstelling dieEmbroidery heet. Het is het eerste deel van een drieluik. Later deze maandvolgen Salary (nieuwe schilderijen) en History (oud werk). Dit eerste deelbestaat uit 216 omgekeerde borduurwerkjes van het klassieke soort: hetMelkmeisje van Vermeer, een jachttafereel, de Nachtwacht, zwaluwen enroodborstjes, Doris Rijkers, bloemstukken, een hertje, driemasters opwoelige baren, molens - allemaal van dat borduurwerk dat vroeger bij oudetantes in de gang hing en dat je tegenwoordig op rommelmarkten tegenkomt.

Wat Scholte ermee heeft gedaan, is eenvoudig: hij heeft het borduurwerk(soms groot, soms klein) uit de lijst gesneden, omgedraaid, weeropgespannen en ingelijst. Het resultaat is een wonderlijke wereld; deachterkant van het cliché, zou je kunnen zeggen. En hoe ziet dieachterkant eruit?

Rafelig, slordig.

Kriskras gespannen draden.

Losse eindjes.

Vreemde pluizen.

Soms is er heel netjes geborduurd en zie je de voorstelling aan deachterkant perfect gespiegeld, soms ook is er woest en slordig geborduurden is in de achterkant het beeld aan de voorkant nauwelijks te herkennen.Maar zo simpel als het klinkt, omgekeerd borduurwerk, zo imposant is hetook, vooral als je alle 216 werkjes bij elkaar neemt. De achterkant van degeschiedenis trekt dan aan je voorbij, en aan de achterkant zijn declichés net zo lullig als aan de voorkant, en bovendien nog mensenwerkook.

Typisch Scholte, toch, dit werk.

Het roept herinneringen op aan zijn eerste grote show samen met SandraDerks: een muur van tientallen kleine en grote schilderijen; aan zijn werkop de Biënnale van Venetië, waar hij goochelde met de clichés vanstraatschilders; aan zijn enorme muurschilderingen in de replica van HuisTen Bosch in Nagasaki. Ook een van zijn oerbeelden, De Angst, is weeraanwezig: het spiegelbeeld van Nederland dat verdomd veel op de Nederlandseleeuw lijkt. Angst is misschien ook wel het grote thema in het werk vanScholte - angst dat op een dag geen enkel beeld nog iets zal betekenen,angst voor de leegte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden