Column

'Angstaanjagend zoals geloofsfanaten op de voordeur rammen'

We koesterden de hoop dat het gedaan was met de almacht van God, schrijft Lidy Nicolasen.

Arnhemse Koerden demonstreren tegen het geweld in Noord-Irak. Beeld anp

'Nothing frightens me more than religion at my door', zong de Britse rocker John Cale in 1973. Het was een zin die bleef hangen, ook al ging het in jouw beleving over de Jehova's getuige die elke zondagochtend zijn voet tussen de deur stak. God was al verbannen, dacht je. De secularisering, zeg ontkerkelijking, zette die jaren in Nederland immers stevig door. God verdween niet alleen uit Jorwerd maar geleidelijk aan ook uit het openbare leven.

We hadden er vrede mee, ondanks de spijt over de leegstaande kerken. Er hielp geen moedertjelief aan. Ze horen bij een tijd die niet meer zal terugkeren. We koesterden de hoop dat het gedaan was met de almacht van God. Inmiddels zijn we door schade en schande wijs geworden. Over de rug van God worden links en rechts bloedige oorlogen uitgevochten. Godsdienstoorlogen? Welnee. Al sinds de kruistochten gaat het enkel en alleen om de macht. Ook nu.

Islamitische fanaten
Irak is bijna een afspiegeling van de gestreden strijd op de Balkan. De oude leider Saddam Hoessein is opgehangen en zijn rijk valt uiteen volgens etnische lijnen, zoals in Joegoslavië na Tito gebeurde. Elk volk heeft het recht zijn eigen grenzen te bevechten en die van oude koloniale heersers aan te vechten. Zo ook Irak. De soennieten zijn hier het best bewapend. Ze organiseren zich in groepen, waarvan IS inmiddels de bekendste is. IS staat voor Islamitische Staat, voorheen ISIS staat er altijd bij.

Tot voor kort stond Isis voor een godin of voor dj ISIS. Sinds deze zomer denken we meteen aan de islamitische fanaten die een kalifaat willen stichten dat niet ophoudt bij landengrenzen, niet bij Irak, niet bij Syrië. Ze trekken samen op met steun van jihadisten uit onder andere Nederland, maar uiteindelijk zullen ze ook elkaar te lijf gaan.

Nu richten ze zich nog op minderheden, zoals de yezidi's. Een volk dat bijna iedereen ook pas deze zomer heeft leren kennen via televisie en kranten. Mij verwonderde het meest dat de yezidi's er opvallend eigentijds en westers uitzien. Je krijgt niet alleen maar tandeloze oude vrouwen met hoofddoek te zien, die handenwringend hun ellende voor de camera uitkrijsen.

Arnhemse Koerden demonstreren tegen het geweld in Noord-Irak. Beeld anp

Genocide
De yezidi's wonen in het noorden van Irak. Het zijn Koerden en ze spreken de Koerdische taal. Ze geloven in één God en in de Pauwengel Taus Melek, de voornaamste van de zeven aartsengelen. Ze hebben hun eigen heilige boeken, ze hebben het doopsel overgenomen van de christenen, ze geloven in reïncarnatie, ze doen niet aan bekeringen en ze hebben niks met de islam.

Voor de militante islamisten is Taus Melek de satan zelf. Wat hen betreft dienen de yezidi's uitgeroeid te worden. Niet alleen de mensen, ook van hun kunstschatten en andere culturele uitingen mag geen spaan heel gelaten worden. Dit is wat de Verenigde Naties genocide noemen. Het verplicht de VN en de aangesloten landen, dus ook Nederland, in te grijpen om deze volkerenmoord te voorkomen. Het is angstaanjagend zoals geloofsfanaten op onze voordeur staan te rammen.

Lidy Nicolasen is redacteur van de Volkskrant. Iedere zaterdag schrijft zij een column voor Volkskrant.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden