Angst voor Kerstmis

Is iemand 'Prettig kerstfeest' wensen een misplaatste daad van witte suprematie? Of een gerechtvaardigde verwijzing naar christelijke en heidense tradities?...

Het is een discussie die al jaren woedt en nu scherper dan ooit wordtgevoerd: is het nog wel geoorloofd aan het einde van het jaar mensen HappyChristmas te wensen? Getuigt dat niet van Europese of christelijke ofblanke arrogantie? Een conservatieve talkshowhost in de Bay Area draait uitprotest bekende kerstliedjes waarvan hij het woord Christmas van een bliebheeft voorzien.

Ik heb begrepen dat deze afffaire elk jaar opspeelt, wanneer grotewinkelketens hun personeel opdragen het woord Kerstmis te mijden en mensengeen Happy Christmas maar Happy Holidays te wensen. Kennelijk zitten daarbij de marketingafdeling mensen die denken dat klanten spontaan overgevenbij het horen van het woord Kerstmis en ik sluit niet uit dat in dit groteland dat type maagafwijking voorkomt, maar uit een poll van Fox News, deconservatieve nieuwszender, blijkt dat 95 procent van alle Amerikanen ditjaar Kerstmis viert en dat 83 procent kerstdecoraties ophangt. 57 Procentziet Kerstmis als een religieuze feestdag, 14 procent als een culturele en27 procent vindt dat het dat allebei is. De kerstboom wordt door 14 procentals een religieus symbool behandeld en slechts 4 procent vindt dat dekerstman dat ook is. 4 Procent is niet veel, maar 4 procent van 295 miljoenAmerikanen is nog altijd bijna 12 miljoen - die denken dus dat de kerstmanbij Jezus' kribbe hoort.

Op de vraag of in Amerika een oorlog tegen Kerstmis wordt gevoerd, knikt42 procent instemmend. Dat zijn heel veel mensen en misschien hebben ze hetbij het verkeerde eind, maar hun perceptie moeten we serieus nemen, wetenwe inmiddels van de peilingen.

Verkeerd begrepen multicultureel-correct denken ligt aan de grondslagvan de angst voor Kerstmis, en het valt op dat in Berkeley devoorbereidingen van kerst sterk ontchristelijkt zijn. Toch is Amerika eendiepgelovig land. Hoeveel religie de staat mag toestaan, is hier eendoorlopende discussie. Er zijn altijd wel atheïsten te vinden die eenrechtszaak tegen de staat beginnen om God van munten en bankbiljetten teverwijderen, en de constitutie van het land laat er geen twijfel overbestaan dat de staat neutraal is ten aanzien van het bovenaardse - maar eris ook nog zoiets als traditie, en in tradities zijn Amerikanen heel sterk.

Kijk eens naar deze cijfers: 87 procent van alle ondervraagden vindt datook openbare scholen 'momenten van stilte' moeten inlassen en van 82procent mogen die momenten echte momenten van gebed zijn. Bijdiploma-uitreikingen op openbare scholen mag van 82 procent gebeden wordenen 83 procent wil kerststallen - dus echte uitbeeldingen van het kindje inde kribbe - in openbare ruimten toestaan.

76 Procent heeft er geen probleem mee dat de Tien Geboden op of inopenbare gebouwen hangen en van 66 procent mag dat ook op openbare scholen.Het land is scherp gepolariseerd, Republikeinen en Democraten haten elkaarhartgrondig, maar ten aanzien van religie vindt men elkaar opmerkelijksoepel.

Chanoeka, het joodse midwinterfeest, valt dit jaar op tweede kerstdag,dus dat komt goed uit, en Kwanzaa, een feest dat volgens zwarte activistenoude pan-Afrikaanse wortels heeft - maar dat volgens critici recentelijkuit de duim is gezogen (maar desalniettemin door 4 procent van alleAmerikanen wordt gevierd) -, loopt van 26 december tot 1 januari, dus datis ook goed gepland.

Ik heb inmiddels rabbijnen kerstfeest horen verdedigen en als het mijgevraagd zou worden - ik ben op even dagen agnost, op oneven atheïst, enheel vroeg in de ochtend enkele minuten gelovig - zou ik dat ook doen, wantik vind het slap en flauw om kerst en nieuwjaar van hun christelijke enheidense wortels te ontdoen.

Van Happy Christmas is in Berkeley weinig te merken. Wie voor eenkerstdiner naar Chez Panisse zou willen, volgens velen het beste restaurantvan de West Coast, komt voor een gesloten deur te staan: Berkeleysberoemdste keuken is met kerst dicht. We zijn vorige week op onderzoekuitgegaan en we mogen u berichten dat Chez Panisse inderdaad heel lekkeris maar - hoe moet ik dat uitleggen? - we vonden het nogal droog daar, eenbeetje calvinistisch, een beetje te puristisch, een beetje te veelverantwoord.

Wie in Berkeley echt iets te vieren heeft, gaat naar Chez Panisse en debeschaafde, geslaagde, academische clientèle kreeg wat zij verwachtte:alles met mate, op de biologisch-dynamische oorsprong van de ingrediëntenna, want die worden gegarandeerd. Het zunige Chez Panisse hoort bijBerkeley zoals het uitbundige Le Garage bij Amsterdam-Zuid hoort.

Nederlanders in de Bay Area hebben Sinterklaas in de jachthaven vanBerkeley laten aankomen en maandag houden Nederlandse studenten hun eigenpakjesavond.

Van onze niet-Nederlandse studenten hoopte ik te horen hoe genuanceerdhet beeld van Nederland bij hen zou zijn, maar dat bleek een illusie:Nederland is een abstractie, of het is wat het hoort te zijn in hun ogen,een landje met vrije drugs en vrije hoeren. Ik weet niet of het uitfascinatie voor ons land is dat zij zich voor onze cursus hebbeningeschreven.

Een jongen van Chinese afkomst vertelde dat hij exacte wetenschappendeed en voor de lol iets heel anders erbij wilde doen. Bij toeval liep hijde eerste les binnen en hij is blijven komen, misschien uit gewoonte ofomdat hij een van de meisjes het hof wil maken. Nederland zei hem helemaalniks. Volgende week nemen we afscheid. Ik ga hun een gelukkig kerstfeesten een zalig uiteinde wensen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden