Angst voor de burger beheerst de Europese Conventie

De Conventie had de taak de EU overzichtelijker, democratischer en efficiënter te maken. Op een aantal punten is de Conventie hierin geslaagd, maar er zijn nog te veel cruciale kwesties open gelaten voor nadere invulling....

Het Europees Parlement (EP) krijgt geen grotere rol bij de benoeming van de voorzitter van de Commissie en de uitbreiding van de mede-beslissingsprocedure is vooral een bevestiging van de status quo. Zo krijgt het EP van de Conventie geen inspraak in het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheids beleid, noch bij de handelspolitiek en volksgezondheidskwesties. Op het cruciale punt van de financiële perspectieven zit het EP nu nog aan de onderhandelingstafel, terwijl het in de toekomst alleen nog maar kan goed- of afkeuren. Voor de Nederlandse burger blijft de teleurstellende realiteit dat hij vooral vertegenwoordigd wordt door benoemde en indirect gekozen bestuurders. Hoe blij we ook zijn met commissaris Bolkestein en staatssecretaris Nicolaï, de eerste is benoemd in de Haagse achterkamer en de tweede is slechts indirect, door het Nederlandse parlement, afrekenbaar.

De voorzitter van de Europese Commissie zou direct door de kiezers gekozen moeten worden. Hier is Europa nog niet aan toe. Maar dat betekent niet dat we bij het oude systeem moeten blijven. Beter is dat het EP een kandidaat voor het voorzitterschap van de Commissie voordraagt en dat de Raad deze kandidaat accepteert of verwerpt. Bij verwerping krijgt het EP een nieuwe kans om een kandidaat voor te dragen.

De keuze van de Conventie voor twee Europese presidenten (één van de Raad en één van de Commissie) bevordert de doelmatigheid van de besluitvorming niet. Met twee ministers van Buitenlandse Zaken (Buitenlandcoördinator Solana en EU-Commissaris Patten) werkt het niet. Daarom worden ze tot één persoon samengevoegd. Maar door het scheppen van twee presidenten creëert de Conventie op een hoger niveau hetzelfde bestuurlijke gedrocht.

Op een schamel aantal punten is vooruitgang geboekt. Het is bijvoorbeeld heel goed dat de nationale parlementen de subsidiariteit gaan bewaken en dat de Raad in het openbaar gaat vergaderen over wetgeving. We gaan dus wel een stapje vooruit, maar de verwerkelijking van een Europa van de burger is het niet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden