André was gewoon André, altijd op en af

Het laatste halfjaar kwam André Hazes (53) minder vaak in zijn stamkroeg. 'Als hij hier eenmaal zat, was-ie niet zomaar weg....

Ron van Roekel kijkt met een droevige blik naar buiten, alsof hij zeker wil zijn dat het druilerige weer niet opeens is omgeslagen. In de jachthaven voor zijn restaurant-café De Plashoeve deinen bootjes ernstig heen en weer en slaat de regen hard op de steiger. 'Op zo'n rotdag waren we gaan kaarten of biljarten, en ja, dan ook van narigheid een biertje erbij. Maar nu wil ik helemaal niks. Ik ben kapot.'

Hier aan de Noordplas, zo'n zeshonderd meter van zijn Vinkeveense villa, was Hazes' stamkroeg en trof hij altijd Van Roekel, al meer dan twintig jaar zijn vriend. Ze kennen elkaar uit de tijd dat Hazes als aankomend zanger optrad in The Blond Monks, het Amsterdamse café van Van Roekels vader.

Ietsje links van de plas woonde Hazes met zijn tweede vrouw in een woonark. Toen daarvoor elke nacht Een Beetje Verliefd door uitbundige voorbijgangers werd gezongen, zocht hij een andere, meer beschut gelegen woonboot, uiteraard wel vlak bij het café. Het trouwfeest vanwege zijn derde huwelijk met Rachel gaf Hazes als vanzelf ook hier. En gisterochtend moest Benjamin, Van Roekels zoontje en klasgenoot van Hazes' dochter, namens de basisschool in Baambrugge, een brief bij het gezin afleveren.

Dan de fotogalerij in het café. André met de biljartvereniging. André met de sterkste man van Nederland. André met Ron en Engelbert Humperdinck. André met levensliedzanger Henk van Mokum. André met dochter Roxanne en Rons zoon Benjamin. André met Ron Brandsteder. André met Ron op het FC Barcelona-veld.

Maar - eerlijk is eerlijk - het laatste halfjaar kwam Hazes minder vaak in De Plashoeve, weet bedrijfsleider Richard van Rooijen. 'Hij wilde thuis zijn en meer aandacht geven aan zijn vrouw en kinderen. Hij wilde zijn huwelijk redden. André was een gezelligheidsdier, dus als-ie hier eenmaal zat, was-ie niet zomaar weg.'

Dat het slecht ging met zijn gezondheid, daar wist Van Roekel niet echt het fijne van. Op de Vinkeveense Vaardagen, drie weken geleden, zag hij hem nog in zijn bootje en leek alles in orde. En dat hij zo goed als doof was, en dat het einde van zijn zangloopbaan op 53-jarige leeftijd een feit leek, daar liep Hazes niet mee te koop.

André maakte nooit een verdrietige indruk en als hij aan de stamtafel aanschoof, vlogen de moppen over tafel. Hij was geen blitser die ze eens kwam vertellen hoe de wereld eigenlijk in elkaar stak of hoeveel auto's en boten hij nu weer had gekocht.

André was gewoon André, bij wie het altijd op en af ging. Een vast ritme. Als hij te vaak in de kroeg kwam, werd hij zijn huis uitgegooid. Dan ging hij enorm zijn best doen, en maakte hij het weer goed. André miste zijn twee kinderen uit twee eerdere huwelijken, dat zeker, en had zijn eerste kleinkind nog nooit gezien. Maar daar vroeg niemand naar in het café, omdat de vaste jongens begrepen dat je iemand daar niet naar hoefde te vragen. Laat André lekker zijn kleintje pils drinken.

En over zijn gezondheid? Ja, zegt Van Roekel, 'dat André geen negentig zou worden, dat wist iedereen wel. Je hoeft geen dokter te zijn om te begrijpen dat iemand met zijn levensstijl niet de marathon kan lopen. Hij heeft dubbel geleefd, ga daar maar van uit. En wij hebben dubbel genoten.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden