Andere ogen

Hoe zien we onszelf, en wat denken anderen? Deze week kinderboekenschrijver en oud-onder wijzer Jacques Vriens (61), van wie zojuist Is de klas nog wel zo gelukkig?...

tekst WIM DE JONG

Dit is meester Jaap, uw alter ego. Ja, ik heb hem bedacht toen ik stopte met lesgeven om fulltime te gaan schrijven. Hij is de man in wiens hoofd zich al mijn verhalen over kinderen en rond school hebben verzameld. Hij lijkt op mij. Hetzelfde type. Hetzelfde baardje.

Wie is meester Jaap voor zijn jonge lezers? Ik probeer wanneer ik schrijf zo dicht mogelijk bij de emoties van kinderen te komen en die inzichtelijk voor ze te maken. En ik ben ook wel een beetje een moralist hoor, ik heb altijd wel een boodschap.

Wat is een terugkerende reactie van critici over uw boeken? Men vindt mij over het algemeen een verhalenverteller, maar ik krijg weleens het verwijt dat ik niet literair ben. Een voorbeeld: ik gebruik in mijn werk wel metaforen, maar niet overdadig. Ik ga daar niet krampachtig mee om.

En u zit dus ook niet met die kritiek. Nee, absoluut niet. Ik ben blij dat ik mezelf kan zijn in mijn boeken.

Wat is uw plaats in het Nederlandse literaire landschap? Ik kan erg boos worden op mensen die me vragen wanneer ik nou eens voor volwassenen ga schrijven. Ze bedoelen het vaak niet zo, maar het klinkt alsof je in de zesde divisie aan het werk bent.

Maar ik bevind me juist in de eredivisie: ik mag voor kinderen schrijven, en die waarderen het.

Wat is een groot vooroordeel over Jacques Vriens? Dat hij niet literair is. Het zijn de geijkte recensenten die dat zeggen.

Maakt u wel genoeg deel uit van het wereldje?

Ik vind het leuk om met collega's om te gaan, maar ik heb weinig behoefte om in de wereld van de volwassenenliteratuur opgenomen te worden.

Waar ergert uw partner zich het meest aan?

Ah! Aan mijn bemoeizucht! Ik ben toch een regelneef!

Dat heb ik overgehouden aan mijn loopbaan als schooldirecteur. Dat kan thuis nog weleens een probleem zijn, ik ben me daar van bewust. Ik heb nog wel een aantal jaren nodig om dat af te leren.

Wat vinden vrouwen aantrekkelijk aan u? Ik denk dat ze me aardig vinden. Niet sexy.

Jammer? Soms.

Doet u er nog moeite voor om sexy te worden gevonden, of is dat een kansloze onderneming?

Ik heb het lang geleden opgegeven. Maar het is prettig genoeg dat ik door mensen aardig word gevonden.

Ik ben van het harmoniemodel, zeg maar. Daar heb ik in het verleden ook wel last van gehad: dat ik te lang aardig bleef en dan ineens ontplofte. Men wist niet wat er gebeurde.

Hoe zou u het liefst herinnerd willen blijven?

Ik heb net mijn derde kleinkind gekregen. Als het eropaan komt, wil ik dat vooral mijn kleinkinderen me zullen blijven herinneren. Ik wil dus herinnerd worden als een leuke opa. En wat mijn werk betreft: ik ben nu bekend, maar roem is tijdgebonden en relatief.

Ik hoop dat er over vijftig jaar in elk geval nog één boek van mij is dat genoemd wordt. Dat zou fantastisch zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden