Anaal gefixeerd en pikgericht, maar te weinig peper in de reet

ITs Hits on Tour door Rudolphi Producties. In Toneelschuur Haarlem, 19/9. Tournee: viarudolphi.nl

Katja Herbers heeft een zusje! Dat is de gedachte die opkomt als de jonge Wies Fest het podium op loopt en aan haar monoloog A whole lot of nothing begint. Mooi meisje, sprekende ogen, nu al een bühnepersoonlijkheid.


A whole lot of nothing is een van de drie korte voorstellingen waarmee Theaterbureau Rudolphi jong theatertalent aan het publiek voorstelt. De drie zijn geselecteerd tijdens de afgelopen editie van het ITs Festival in Amsterdam.


Wies Fest worstelt, zo jong als ze is, met het leven. Met de oppervlakkigheid daarvan. Met het feit dat iedereen tegenwoordig naar schermpjes zit te staren. Dat meisjes op Facebook chatten met oudere mannen, zo maar, voor de kick. Dat je beter geen UGGs kunt dragen want dan word je mainstream.


Ze komt op, stelt zich voor en geeft in het Engels een bizarre mini-cursus 'make-up aanbrengen'. Daarna zet ze een pruik op en houdt haar verrassend goed geschreven, scherpe en soms vreemde monoloog. Al die tijd kijkt zij het publiek strak aan, niet van plan zich van de wijs te laten brengen. Haar techniek is nu al zichtbaar, haar tekstbehandeling prachtig, haar talent pril maar authentiek. En bovenal is Wies Fest eigenzinnig.


Eigenzinnig zijn misschien ook wel Erika Cederqvist en Julie Solberg, twee Scandinavische mimespeelsters. Thinking no longer means anymore than checking at each moment whether one can indeed think heet hun voorstelling. Zo aanstellerig als die titel is, zo aanstellerig is ook hun performance. Knap misschien, omdat ze keihard vallen, gek doen, hun vagina laten zien en het over de revolutie hebben, maar ook onbegrijpelijk pretentieus. 'Existence? What is it about?', vragen ze zich uiteindelijk af. Het antwoord blijft goddank achterwege.


Rundfunk ten slotte is een snelle voorstelling van Yannick van de Velde en Tom van Kalmthout (kleinkunstacademie). Mannetjes die in sneltreinvaart hoppen van boerka-dans naar leernicht, van IKEA-ballenbak naar incest en naar een imitatie van Lucille Werner. Nogal anaal gefixeerd en pikgericht allemaal. Leuk, maar ook wat braaf voor wat ze willen beweren. Wat meer peper in hun reet, dat zou een advies kunnen zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden