Amsterdam

Amsterdam is in beweging, de Amsterdammers zijn in beweging. Voortdurend. Amsterdam is de meest dynamische stad van Nederland, één van de meest dynamische steden ter wereld, volgens burgemeester Cohen....

Ik mag Amsterdam.

De stad trekt elk jaar vele mensen aan; studenten, migranten, pioniersen avonturiers. In tegenstelling tot andere wereldsteden heeft Amsterdamde capaciteit niet iets lang te verbergen: al haar geheimen liggen opstraat.

Amsterdam is eigenlijk een gezellig dorp met trams, grachtengordels,metro's, koninklijke paleizen, grote musea, veel hoeren en koffieshops.

Loop je op de Dam, dan kom je de koningin tegen. Je neemt je pet af enje loopt verder.

Stopt de tram, dan stapt Remco Campert, de dichter van de stad, uit metzijn lange oude jas aan en een plastic tasje in zijn hand, waarwaarschijnlijk een dichtbundeltje in zit. Je buigt je hoofd.

Zit je in een café, valt de schaduw van een pijp op de muur: NOVA filmtHarry Mulisch voor zijn nieuwe roman.

De stad kent geen labyrint. Theo van Gogh maakte zijn filmpje en stapteop zijn fiets. De stad bood hem geen mogelijkheid zich te verbergen. Om dehoek verschijnt Mohammed B.

Oké, Amsterdam is erg dynamisch, maar Amsterdam is ook hypocriet. Endat maakt deel uit van de vaste identiteit van de stad. Amsterdam heeftgeen verblijfsvergunning aan Anne Frank gegeven, geen enkele moeite gedaanom haar te beschermen, maar de stad zucht voor haar met tranen in de ogenals voor een dierbaar verloren kind.

De immigranten zijn altijd de zin van Amsterdam geweest, zonder hen isAmsterdam Amsterdam niet. Ook al heeft de stad vaak een valse houding gehadten opzichte van deze mensen. Ze heeft ze nooit op de cruciale momentenbeschermd en nooit hun kant gekozen als ze massaal beledigd werden. Of nogerger.

Wat gaat er nu gebeuren met de migranten die de afgelopen twintig,dertig jaar de stad binnen zijn gekomen? Ze maken Amsterdam mooier enlevendiger dan ooit. En misschien komen ze bijna allemaal uit eenachterlijk land, met een achterlijke cultuur en een achterlijke religie.Een ding moeten we niet vergeten: voor het eerst in de geschiedenis vanAmsterdam zijn er duizenden mensen in de stad die een andere manier vandenken hebben, een andere opvatting over schoonheid. Mensen uit de drogelanden en ronde daken. Ze zullen iets ouds en tegelijkertijd iets nieuwstoevoegen.

We weten niet waarom, maar ze zijn goed in literatuur, medicijnen,wiskunde en ja, chemie. De joden heeft het 400 jaar geduurd tot zeAmsterdam eigen konden maken. Voor deze nieuwe golf zal het niet lang meerduren.

Ze zullen bijna zeker in het nieuwe kabinet optreden en misschien zalvoor het einde van deze eeuw een van hen de rol van minister-presidentinnemen. Over vijftig jaar als Harry Mulisch niet meer schrijft, zalmisschien de schaduw van een van hen op de muur vallen met of zonder pijp.

Amsterdam is de stad van momentopnames. Nu zijn zij er, morgen zijn erde anderen. Maar de stad heeft nu al haar dichter gekozen, Mostafa Sitout.

'Ik leun tegen de aanschouwing

die ik van haar heb.

met stukke zintuigen

roept ze voor elke beweging

haar adem en aarde aan:

Allah!'

Sharon worstelt met het leven. Gelovig ben ik niet, maar ik stak eenkaars aan. Het moest niet, maar het mocht van Amsterdam.

Kader Abdolah

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden