Column

Amsterdam wil een sisverbod, tenminste: dat stond in de media

Wie goed luisterde, hoorde het geluid van een sisverbod al vaker. Het fluitsignaal van de campagnestrijd.

Politie op Amsterdam Centraal Beeld anp

Amsterdam wil een sisverbod op straat. Tenminste: dat stond in de media. Tegenwoordig moet je dan altijd even wachten tot de factcheck van enkele dagen later, soms zelfs tot de check dáár weer van.

Ik moest denken aan Rien Schenk van de IJsselbode. U kent Rien niet. Ik ook niet, maar toen hij opdook in het oudste bericht over een sisverbod, zag ik hem voor me. In 2006 al stelde het gemeentebestuur van Vlist een verbod in op sissen en andere 'afkeurende geluiden'. Niet op straat, maar in de jungle van de raadszaal. De media's had het weer gedaan: de afkeur vanaf de perstribune zou de besluitvorming kunnen beïnvloeden, volgens B en W.

Mooiste zinnetje uit het AD van toen: 'Oldtimer Rien Schenk, scribent van de IJsselbode, wilde nog weleens een diepe zucht slaken, maar laat dat voortaan wel uit zijn hoofd. Hij tackelt raadsleden en wethouders liever met een vlijmscherp pennetje.'

Deze week was de primeur voor stadszender AT5. 'Anonieme toezichthouders' op straat zouden het verbod moeten handhaven. Dat ging erin als koek. GeenStijl berichtte, even boven het sissende kopje 'Brabo-PVV piswoest op subsidiehoer Rob Riemen': 'Sisverbod: Amsterdam zet lokmokkels in'.

Wie goed luisterde, hoorde dat geluid al veel eerder. Het fluitsignaal in de campagnestrijd. Partijen buitelen over elkaar heen om de bal te pakken. In 2010 kwam Marco Pastors van Leefbaar Rotterdam met het voorstel van een 'fluit- en sisverbod' op straat. Het CDA-Den Haag was er als de kippen bij en kakelde, hinderlijk hoorbaar voor iedereen: 'Wij riepen dat al in 2008!'

Twee jaar later claimde de Rotterdamse VVD de primeur. Commentaar van Leefbaar Rotterdam: 'Het is verkiezingstijd, dus ik weet niet of we dit serieus moeten nemen'.

Nu is in Amsterdam de PvdA ook van de partij.

Het lijkt mij geen pretje op straat te worden nageroepen met 'hoer'. Een zuiver gevalletje intimidatie en belediging, al is de prostitutie een fatsoenlijke professie geworden. Het probleem met 'intimidatie' is dat het een subjectieve ervaring is, die zich moeilijk laat vatten in woorden en wetten. Fluiten is flirten op flinterdun ijs. Ik ken vrouwen die ervan gruwen, maar ook die betreuren dat ze niet (meer) worden nagefloten. Bij sissen begint het ijs te breken. Het klinkt beledigend, maar wie er oor voor heeft, kan er een compliment in beluisteren. Alles hangt af van zender en ontvanger. Waar communicatie gestoord is, ontstaat ruis. Wie niet duidelijker kan praten, kan beter zijn mond houden. Maar wetten?

Woensdag plofte de avondbode op de deurmat. Het bericht over een 'sisverbod' klopt niet, aldus de gemeente. 'Fluiten of sissen is niet per definitie een verstoring van de openbare orde', de gemeente kan niet altijd optreden. Een intimidatieverbod is juridisch 'volstrekt onhaalbaar', zei een hoogleraar.

Tssss. Daar klonk het gesis van een leeglopend proefballonnetje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.