American dream

Kinderen in maatpak, spelend in de zandbak. Zo ongeveer schildert Oliver Stone president George W. Bush en zijn gevolg af, in het satirische portret W. En dan is Bush zelf (Josh Brolin) misschien wel het grootste kind van allemaal. Zoals Stone het uitlegt in zijn heen en weer door de tijd springende biografie W., wil George junior vooral president zijn om zijn vader (James Cromwell) een goed gevoel te bezorgen. Of omdat hij het zo fijn vindt de baas van een natie (of de hele wereld) te spelen. Tekenend is de openingsscène, waarin hij trots een daverend applaus in ontvangst neemt in een verder helemaal leeg honkbalstadion. Dát is zijn American dream. Hoe een dom pratende, naïeve minkukel erin slaagt om die droom te verwezenlijken, laat Stone grotendeels aan de verbeelding over.


Van Stone had men een Bushfilm verwacht die een stuk diepgravender is. Eentje die in zijn doorlichting van het hoofdpersonage niet in psychoanalytische gemeenplaatsen zou vervallen. En misschien zelfs een film die de complottheorieën rondom 11 september nog eens flink zou opkoken, een beetje zoals de aanslag op John F. Kennedy werd behandeld in JFK (1991) - Stone's beste presidentsfilm, die eveneens vanavond door RTL7 wordt uitgezonden. Maar Stone houdt zich opmerkelijk op de vlakte en slaat 11 september 2001 in de tijdlijn zelfs over; de scène waarin Bush in een kleuterschool zit voor te lezen als hij voor het eerst van de aanslagen hoort, zit misschien ook nog te zeer in het collectieve geheugen gebeiteld om filmisch echt interessant te kunnen zijn. Toch is W. een fascinerende film, met Josh Brolin als uitstekende hoofdrolspeler. De kan-het-echt-zo-zijn-gegaan-discussies over een eventuele oorlog in Irak zijn nog het interessantst; zou vicepresident Dick Cheney (leuke rol van oudgediende Richard Dreyfuss) Bush daadwerkelijk tijdens de lunch gevraagd hebben om snel even een krabbel te zetten onder het document dat het martelen van krijgsgevangenen toelaatbaar maakte? 'Gelukkig zijn het maar drie pagina's', zegt Bush, om snel weer een hap van zijn sandwich te nemen.


W. (Oliver Stone, 2008) / JFK (Oliver Stone, 1991)


RTL7, 20.30-23.05 uur / 23.05-02.41 uur.


Paul

(Greg Mottola, 2011) Hij is kaal en grijs, heeft grote ogen en kan zichzelf onzichtbaar maken wanneer dat handig uitkomt voor de plot. Toch is Paul geen doorsnee filmruimtewezen. Weinig aliens die zo droogkloterig kletsen als Paul - en geen één die zo graag een dansje doet op Marvin Gaye. In Paul, alweer een mix tussen SF-avontuur en komedie van de schrijvers van Shaun of the Dead (2004) en Hot Fuzz (2007), ontstaat er iets moois tussen Paul en twee Britse bezoekers van een Amerikaanse SF-conventie. Daarbij worden ze op de hielen gezeten door allerlei mannen in zwart, stuiten ze op een leuk maar godvrezend meisje, vliegt van alles in de lucht en blijkt Paul de ervaringsdeskundige achter E.T. en The X-Files. Duidelijk met plezier gemaakt, van de vele filmcitaten en het ontspannen acteerwerk, tot de bluegrasscover van een Star Wars-liedje die in een louche bar wordt gespeeld.


Veronica, 20.30-22.35 uur.


Failure to Launch

(Tom Dey, 2006) De knappe, 35-jarige Tripp (Matthew McConaughey) woont nog steeds bij zijn ouders. Om hem alsnog uit te laten vliegen, huren zij de even knappe Paula in (Sarah Jessica Parker), in een romantische komedie met een curieus uitgangspunt: hij is een onvolwassen egoïst, zij blijkt nog veel onsympathieker.


RTL8, 20.30-22.30 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden