Altijd prijs met diversiteit

Bijna geen week gaat voorbij zonder evenement met ‘positieve aandacht’ voor succesallochtonen. Hoe lang heeft dat nog zin? tekst Peter Boerman en Ramses Petronia..

Het zijn drukke tijden voor wie geïnteresseerd is in diversiteit. Afgelopen zaterdag vond in het centraal Museum in Utrecht de ‘Tophoofddoekendag’ plaats, deel van een project om ambitieuze vrouwen met hoofddoeken in een positief daglicht te zetten. Vandaag, dinsdag 15 april, en morgen, vindt in de Amsterdamse Passenger Terminal Diversity Works plaats, een groot ‘carrière-evenement’, dat zich richt op hoogopgeleid multicultureel talent. Maar tegelijkertijd wordt op 15 april bij de Rabobank in Utrecht óók een conferentie gehouden, ditmaal georganiseerd door de Zwarte Zakenvrouw van Nederland. Ook hier: mogelijke contacten met werkgevers, informatie voor allochtone hoogopgeleiden, en prominente sprekers.

Dat wordt kiezen dus. En dan zijn we er nog niet. Want de agenda bevat nog veel meer multiculti-evenementen. Zoals de ‘Inspiratie voor Integratie-cocktail’, waarbij op 16 mei in de Haagse Ridderzaal sprekers als Alexander Rinnooy Kan en Neelie Kroes komen spreken over het belang van diversiteit op de arbeidsmarkt. En nog maar net twee weken geleden organiseerde Colourful Business in de Utrechtse jaarbeurs óók al een ‘kleurrijk netwerkevent’. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de Zwarte Zakenvrouw van het Jaar, in oktober verkozen, of The Other Businessman, ook al een verkiezing voor een gekleurde ondernemer, in december.

Kortom: diversiteit is big business. Een hype zelfs, zegt Yesim Candan, die bij de Baak drie jaar lang Inspiratie voor Integratie organiseerde, maar er na de editie van 2008 mee stopt, ‘omdat het bedrijfsleven niet klaar is’ voor diversiteit. ‘Vorig jaar was het maatschappelijk verantwoord ondernemen wat de klok sloeg. Nu is het allemaal diversiteit. Ik denk dat het een beetje too much is. Ook al is het mijn werk, zelfs ik denk al weleens: diversiteit, alweer?’

Maar voor Maritza Russel, de organisator van de Zwarte Zakenvrouw van Nederland, kan de aandacht juist niet genoeg zijn. ‘Er is geen onderlinge concurrentie’, zegt ze vastberaden. ‘Ik zeg altijd: laat duizend bloemen bloeien. Het laat hooguit zien hoe breed het thema leeft.’

Geen concurrentie, maar juist samenwerking dus, als het aan Russel ligt. In Utrecht tekent ze vandaag een convenant, waarin haar netwerk aangeeft samen te willen werken met The Other Network, de Marokkaanse netwerkorganisatie Tans en de Vereniging Antilliaans Netwerk. ‘Een primeur’, aldus Russel. ‘We willen de versnippering tegengaan.’ Bedoeling is in elk geval één keer per jaar samen een groot ‘netwerkevenement’ te organiseren, in welke vorm dan ook.

Colourful Business doet niet mee. Toch profileren ook zij zich in de eerste plaats als een netwerk, waar allochtone ondernemers elkaar kunnen ontmoeten. ‘In de Randstad is meer dan de helft van alle ondernemers van kleurrijke afkomst’, aldus initiatiefnemer Aysim Deveci, eerder ook trekker van projecten als Women in Black en Tastes of Culture. ‘Wij willen hen verenigen, om zo van elkaar te leren en aandacht te geven aan de goede voorbeelden van kleurrijke, krachtige ondernemers.’

Een ‘positief signaal’, dat is ook wat Melvin Tjoe Nij wil afgeven met zijn The Other Network en zijn verkiezing van The Other Businessman. ‘Een soort Rotary voor succesvolle gekleurde mensen’, noemt hij het zelf. ‘Waar we de Nederlandse efficiëntie combineren met Caribische gezelligheid.’

Nee, het is niet stigmatiserend dat mensen in zijn netwerk worden aangesproken op hun achtergrond, vindt hij. ‘We staan open voor iedereen, of hij nou Jan, Klaas, Mohammed of Kenneth heet. Grappig, als er een makelaarsnetwerk wordt opgezet, denkt niemand: is dat niet een kliek die bij elkaar gaat zitten? Maar met etniciteit is dat ineens anders.’

In een ideale wereld, erkent Tjoe Nij onmiddellijk, zou zijn netwerk niet nodig zijn. ‘Maar jij weet net zo goed als ik dat we niet in een ideale wereld leven. Het is net zo nodig als er politie nodig is om criminaliteit te bestrijden.’

Maritza Russel van de Zwarte Zakenvrouw Nederland kan dat alleen maar beamen. Haar netwerk telde in 2004 nog maar 175 leden, inmiddels zijn dat er zo’n 850. Maar het liefst zou ze de hele club zien verdwijnen. ‘Wij hopen dat door al deze initiatieven het thema vanzelf verdwijnt. Dan stoppen wij er ook gewoon mee.’

Maar zover is het nu nog niet. ‘Toen wij begonnen met de Zwarte Zakenvrouw-verkiezing, vroegen wij MKB-voorzitter Loek Hermans om in de jury plaats te nemen. Hij zei: waarom moet er een speciale prijs komen voor zwarte zakenvrouwen? We hebben toch al een zakenvrouw-van-het-jaarverkiezing? Waarop ik zei: maar hoeveel allochtone kandidaten heb je daar de afgelopen 25 jaar al voorbij zien komen? Zolang dat zo is, is er behoefte en gaan wij gewoon door.’ *

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden