Altijd in de weer met schroefjes

Politieke ervaring had Walther Lenting nauwelijks toen hij voor Leefbaar Utrecht plaatsnam in de oppositie. De jongste wethouder is vooral vasthoudend....

Twee jaar geleden ging raadslid Roel Freeke (Christen-Unie) op dienstreis naar Frankrijk. De bus zat vol met projectontwikkelaars en de wethouders Marie Louise van Kleef (PvdA) en Walther Lenting (Leefbaar Utrecht). Infrastructurele hoogstandjes bezochten ze, om ideeën op te doen voor de aanleg van Leidsche Rijn. Drie dagen duurde de trip. 'Aan het einde van de reis sprak een projectontwikkelaar mij aan. Of er ook een zekere wethouder Walther Lenting mee was.'

Blonde krullen, een klein postuur en een zachte stem. Walther Lenting (37) is gemakkelijk over het hoofd te zien. Toch heeft hij twee van de grootste en moeilijkste portefeuilles die de gemeente Utrecht kent: Leidsche Rijn en het Stationsgebied. In 1998 begon hij zonder enige politieke ervaring als raadslid voor Leefbaar Utrecht; op de golven van het succes van Leefbaar Utrecht maakte hij razendsnel carrière.

Lentings handelsmerk: zijn grote dossierkennis. 'Hij weet ontzettend veel, kent alle details', aldus Richard Dallinga van vastgoedbedrijf Cório. 'Hij is zo gedetailleerd, dat hij de hoofdlijnen uit het oog verliest', vindt Freeke. Hij herinnert aan de opmerking van de projectontwikkelaar tijdens de dienstreis: 'Hij is niet iemand die eruit springt, geen visionair.'

Lenting is vooral een pragmatisch bestuurder, zegt Albert van den Bosch, fractievoorzitter van coalitiepartij de VVD. 'Hij voert een zakelijk beleid ten aanzien van Leidsche Rijn en het Stationsgebied, en dat gaat prima. Ideologieën zitten hem niet in de weg.' Walter de Boer, directeur van het vastgoedbedrijf Bouwfonds Fortis: 'Hij is bijna geen politicus, zo pragmatisch is hij. Hij zal niet struikelen over milieuaspecten of problemen met parkeren. Hij lost ze gewoon op.'

Lenting is geen debater, of liefhebber van weidse gebaren. Zijn bevlogenheid ligt eerder op het terrein van de techniek. Na zijn studie natuurkunde had hij een paar jaar een opnamestudio en later een technisch adviesbureau waarmee hij onder meer voor de Nederlandse Spoorwegen werkte. 'Hij was altijd in de weer met moertjes en schroefjes', zegt zijn vader, gepensioneerd salesmanager van een drukkerij en fervent amateur-fotograaf. 'Ik had mijn eigen doka. Hij heeft een keer een tijdklok voor me gemaakt met allemaal mooie toeters en bellen. Ik had het niet allemaal nodig, maar het was een prachtattractie.'

Wethouder Yet van den Bergh: 'Teleconfereren vindt hij prachtig. Als het apparaat kapot is, gaat hij aan de slag om alle touwtjes, zoals hij dat noemt, aan elkaar te knopen. Lukt dat niet, dan heeft 'ie daar de pest over in.'

Lenting is voortvarend en

enthousiast in zijn werk als wethouder, menen omstanders. Na jarenlang geruzie over het UCP-plan wist Lenting relatief snel met een nieuwe aanpak voor de herontwikkeling van het Stationsgebied te komen. Nog voor de zomer presenteerde hij het Masterplan. Voor de bebouwing van Leidsche Rijn maakte hij vorig jaar nieuwe afspraken met projectontwikkelaars. Maar het slechte economische tij zat hem tegen. In plaats van de beloofde 2000 à 2500 huizen worden er dit jaar maar duizend gebouwd. In de gemeenteraad kreeg Lenting veel kritiek te verduren. Hoe zat het met de financiële risico's van het project? Waren zijn afspraken met projectontwikkelaars wel hard genoeg?

Op zulke momenten wreekt zich zijn sociale onhandigheid, zegt Van den Bosch. 'Als je hem kritisch benadert, reageert hij met veel dédain, zo van: ik weet het lekker wel en jullie niet. Een groot minpunt. De VVD is helemaal niet ontevreden met de lijnen van zijn dossiers, maar door zijn houding worden wij soms obstinaat. Het is zijn valkuil.'

Lenting is geen gezelligheidsmens, geeft zijn oude buurvrouw Marianne Moneta toe. 'Sommigen vinden hem raar, maar ik vind hem een snoepie. Ik heb een huis vol computergekken, dus ik ben het wel gewend.' Eind jaren negentig was ze samen met Lenting de drijvende kracht achter het bewonerscomité in de Daalse Buurt. Hij als voorzitter, zij als regelaar en schenker van de betere borrels. Ze streden samen: voor betaald parkeren, betere straatverlichting en een speeltuin in de wijk. 'Walther kwam uit een wat beter milieu dan de mensen in deze buurt. Hij had er goed zicht op hoe je bij de gemeente iets voor elkaar moest krijgen.'

Via haar kwam Lenting bij Leefbaar Utrecht terecht. 'Ik kende Yet van den Bergh van het actiecomité tegen de Spoorlaan. Zij vroeg of ik nog iemand wist voor Leefbaar Utrecht, liefst met een titel', aldus Moneta. 'Onze voorzitter lijkt me wel iemand, zei ik tegen haar.'

Verrast was studievriend Peter Tiemeyer toen Lenting in 1998 aantrad als raadslid voor Leefbaar Utrecht. 'Hij had nooit specifieke interesse getoond in de politiek. We waren voor GroenLinks, maar daarin waren we niet anders dan andere studenten.'

Zijn studie deed Lenting er maar zo'n beetje bij. Tiemeyer: 'Hij was meestal niet aanwezig bij colleges, en deed daarom ook rijkelijk lang over zijn studie.' Liever wilde Lenting iets avontuurlijks doen. 'Roadie worden of zoiets. Een beetje rondreizen. Elke nacht naar een andere band, een beetje aan de knoppen draaien.'

Naast zijn studie werd Lenting vrijwilliger in popcentrum Tivoli. Daar werkte hij als geluidstechnicus. Paul den Brabander (destijds coördinator bij Tivoli, nu beheerder van oefenruimtes): 'Ik herinner me hem als voorzichtig én zelfverzekerd. Het was lastig hem met al zijn natuurkundige kennis ergens van te overtuigen. Het botste wel eens tussen hem en de andere jongens geloof ik.'

Zijn zoon doet er veel voor zijn zin te krijgen, aldus vader Lenting. 'Ik herinner me dat hij een keer bij een vriendje eerst de koelkast controleerde, om daarna tegen de moeder te zeggen dat hij dorst had en graag een cola wilde. Toen die moeder zei dat er geen cola was, zei hij: jawel, die heb ik net zien staan.' Ook Aad Hendriks, destijds conrector op het Coenecoop College in Waddinxveen, Lentings geboortedorp, herinnert zich hem als een doordouwer. 'Hij zat in een technische club die bij musicals en klassefeestjes het licht en het geluid regelden. Als hij iets wilde, een rookkanon bijvoorbeeld, bleef hij net zolang drammen totdat hij zijn zin had. Hij leek een blond klein bedeesd jongetje, maar hij kon behoorlijk vasthoudend zijn.'

Het was precies deze vasthoudendheid en eigengereidheid, die Lenting tot zo'n goed raadslid maakt, meent Broos Schnetz. 'Het keffertje', noemde hij Lenting liefkozend. 'In de opppositietijd waren Walther, Yet van den Bergh en Henk Westbroek niet te verslaan in hun verbaal optreden.' Lentings specialiteit werd ruimtelijke ordening. 'Het was altijd njet, njet, njet', zegt VVD'er Albert van den Bosch, die zich Lenting in die tijd herinnert als een 'venijnig mannetje'. 'Hij was vooral overal tegen. En het UCP-plan was natuurlijk zijn grote mikpunt van kritiek.'

Na de overweldigende verkiezingszege van Leefbaar Utrecht in 2000, ging de partij deelnemen in de coalitie. Liefst drie wethouders leverde ze, met grote plannen. Wijkraden zouden er komen, culturele zondagen, een referendum over de inrichting van het stationsgebied. 'We hebben alles waargemaakt', stelt Broos Schnetz vast. 'Leefbaar Utrecht is een succes gebleken.'

De gevestigde partijen zien het anders. Nadat ze jarenlang felle kritiek hadden gehad vanuit de veilige raadsbankjes, bonden de nieuwe wethouders snel in toen ze eenmaal onderdeel werden van het college, stellen de partijen vergenoegd vast. Walther Lenting voorop. Van den Bosch: 'Lenting was altijd zo tegen de stroomweg in Leidsche Rijn. Nu vindt hij het ineens prima om die aan te leggen, en walst hij over alle verzet heen.' Hetzelfde geldt volgens Van den Bosch voor de herontwikkeling van het Stationsgebied. 'Het Masterplan voor het Stationsgebied lijkt wel heel veel op het UCP-plan waar Lenting destijds zo tegen was. Werkelijk knap dat hij zoiets presenteert, en er dan ook nog mee weg komt.'

Freeke: 'En dat referendum sloeg nergens op. De burgers konden zogenaamd kiezen tussen een groen en duur plan en een goedkoper alternatief met meer kantoren. Maar nu hebben we een duur plan met veel kantoren.'

Walther Lenting - en zijn partij met hem - zijn onderdeel geworden van het politieke establishment, zegt Marjan Schuring van GroenLinks. 'De paleisrevolutie heeft zich niet voltrokken, het experiment van Leefbaar Utrecht is mislukt. Lenting had altijd zijn mond vol van het regenteske optreden van bestuurders, de achterkamertjespolitiek. Nu doet hij precies hetzelfde.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden