Altijd bang voor vlammetje in de duinen

De beheerder van het Broederschapshuis bij de hoge duinen bij Schoorl rook vrijdag tijdens de lunch een brandluchtje.

Van onze verslaggever Peter de Waard

Het is een etmaal geleden dat het sein brand meester is gegeven, maar in de eetzaal van het conferentieoord Doopsgezind Broederschapshuis aan de voet van de hoge duinen bij Schoorl hangt zondagmiddag nog altijd een schroeilucht. Beheerder Antoinette Hazevoet heeft de deuren tegenover elkaar opengezet om te luchten. Op haar kantoortje is ze bezig de groepen af te bellen die de komende dagen zouden komen, want het Broederschapshuis is nog zeker tot en met woensdag onbereikbaar. ‘We zouden morgen een quiltgroep krijgen. Je moet er niet aan denken dat je al die vrouwen met hun naaimachines moet evacueren’, zegt ze.

Het Broederschapshuis met zijn rieten daken staat vlak bij de smeulende brandhaarden in de duinen van Schoorl. Erboven vliegen zondag de legerhelikopters met waterzakken af en aan. Brandweer, politie en Staatsbosbeheer zijn volop actief, niet gestoord door nieuwsgierigen. Er wordt gezocht naar onzichtbaar smeulend vuur in een duingebied van 50 hectare dat met linten is afgezet.

Verkeersregelaars wijzen fietsers en wandelaars op de omwegen in de richting van Camperduin en Bergen. De ramptoeristen die zaterdag maling hadden aan de linten, moeten dit keer hun vertier maar elders zoeken.

Hazevoet vreesde voor een massale toestroom van ramptoeristen. Maar afgezien van het helikopterlawaai is het nooit zo rustig geweest als deze zondag. ‘Maar goed ook. De adrenaline stroomt nog door mijn lijf. Als iemand mij zomaar aanspreekt, ga ik janken.’

Hazevoet zal de vrijdag van de grote duinbrand niet meer vergeten. ‘Ik ben altijd bang geweest voor brand in deze omgeving. Als een voormalig bosbouwer weet ik hoe bij langdurige droogte zoals dit jaar een klein vlammetje in de duinen een vuurzee kan worden. Maar in de dertien jaar dat ik hier zit, is er nooit iets gebeurd.

‘Vrijdagmiddag roken we rond half één tijdens de lunch een brandluchtje. Rond één uur kwam buiten ineens de rook en sloegen dwarrelende vlokjes neer. Toen hoorde ik een sirene. Er was brand aan de Nieuweweg. Ik ben op 112 gaan kijken en ontdekte dat die brand vlak bij ons was en dat de urgentie telkens groter werd.’

Ze nam meteen zelf het initiatief. De tien personeelsleden moesten de rieten daken (‘riet is verplicht gesteld door de Welstandscommissie’) van de zalen en slaapgelegenheden nat maken. Om ongeveer twee uur arriveerde de brandweer.

In totaal confereerden op dat moment zestig mensen in het Broederschapshuis. ‘Het programma is afgelast en de mensen zijn meteen vertrokken.’ Om vijf uur kwam de politie. ‘We moesten zelf ook weg.’ Zaterdagmiddag kregen Hazevoet en twee collega’s toestemming om de schade op te nemen bij het Broederschapshuis. Het viel mee.

Hazevoet zegt dat er vrijdag bij de evacuatie fikse paniek is geweest. De hulpverleners wisten niet precies wat ze moesten doen. De brandweer kwam rijkelijk laat. ‘Bij bosbranden moet je graven en kappen. Maar toen de houtzaagploegen arriveerden, was het al te laat. Later kwamen de in duin- en heidebranden gespecialiseerde korpsen van Texel en Apeldoorn, maar toen was het vuur al overgeslagen naar het bos.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden