Column

Alsof ik op een lekkend condoom vol levertraan kauwde

Ik ben weer eens opgetrommeld voor de herenclub van Faro, bepaald geen Bilderberggroep of die toestand destijds in Le Garage met Mokumse mastodonten als H.A.F.M.O., Hofland en Mulisch. Mijn disgenoten zijn een dierenarts, een strafpleiter, een herenboer, een wijnmaker en een vooraanstaand agro-econoom van het landbouwministerie van de Algarve. Verder nog een morsige voetbaltrainer, een gesjeesde priester en mee-eters van wie ik geen idee heb wat ze beroepsmatig uitspoken. Ze heten allemaal Zé, op Luis, João en Rui na.

Arthur van Amerongen
null Beeld Gabriel Kousbroek
Beeld Gabriel Kousbroek

De laatste keer verliet ik nogal besmuikt het eeuwenoude pand in het hart van Faro. Ik was namelijk gezakt voor de kabeljauwtongtest. Een lekkernij, riepen de mannen in koor.

Ik ben een man van de wereld en begon gewoon te kauwen, indachtig de mantra van Bear Grylls van de survivalshow Man vs Wild op Discovery: If it can keep you alive, then eat it.

Bovendien had ik in de woestijn van Jordanië eens een schapenoog, dat bovenop een berg rijst lag te pronken doorgeslikt. Als ik die beau geste van de eervolle bedoeïenen had geweigerd, bestond deze column niet.

Kabeljauwtong is afgrijselijk. Het was alsof ik op een lekkend condoom vol levertraan kauwde. Ik kreeg de rommel niet door mijn strot en vluchtte kokhalzend naar het toilet, tot grote hilariteit van de heren van de club.

Vandaag heeft de stokoude Luciano, een begrip in Faro, een ogenschijnlijk eetbare caldeirada de peixe met acht soorten vis bereid.

Meteen bij binnenkomst lul ik over voetbal. Leer mij het Lusitaanse mannenbrein kennen. 'Zé, Benfica staat nog maar twee punten voor op Sporting. Wat is er toch aan de hand met de águias (adelaren)?'

Tot ik aan de drank, drugs en seks ging, bestond mijn leven uit voetbal. 24/7. Wellicht daarom voel ik mij zo op mijn gemak tussen deze mankinderen.

Na het futebol komen de schuine moppen. De herenboer laat een ondeugend filmpje in zijn telefoon zien. Bij het toetje vraagt Zé de gemankeerde priester even stilte om de dode clubheren te herdenken. De flessen medronho gaan open en we proosten: em cima, encima, embaixo em baixo: omhoog en omlaag met de kelkjes.

De kakofonie zwelt aan, iemand zingt een visserslied. Ik prop me vol met vijgentaart, voel me opperbest. Wat een genot om niet over MH17, Oekraïne, Turkije, TTIP en Zwarte Piet te hoeven discussiëren. Dat andere Europa lijkt hier niet te bestaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden