Als Stills zingt, vallen er valse noten

Het waren mooi verzorgde optredens van David Crosby en Graham Nash, eerder dit jaar in Amsterdam. De samenzang was bij vlagen loepzuiver, en hoewel het duo een nieuwe plaat te promoten had, bleef er genoeg ruimte voor die niet kapot te krijgen liedjes die ze samen of met Stephen Stills...

Hoe gloedvol Marrakesh Express, Long Time Gone en Almost Cut My Hair toen in Paradiso ook klonken, een beetje mat bleef het wel. Wat gemist werd, was een gitaarbeul als Stephen Stills. Voor een nieuwe tournee die zondag begon in het Amsterdamse Pepsi Stage, heeft Stills zichwel bij zijn oude makkers gevoegd, en Crosby Stills & Nash zou op papier een nog leukere avond moeten opleveren. Er waren twee zaken die een grootse avond in de weg zaten. Allereerst bleek Stills nauwelijks meer te kunnen zingen, ten tweede heeft ook hij een nieuwe plaat uit, die hij met een paar lelijk uitgevoerde nummers onder de aandacht wilde brengen.

Tijdens zo'n liedje als Old Man Trouble deed David Crosby het enige juiste, namelijk even weglopen, en probeerde Graham Nash Stills met een tweede stem in het gareel te houden. Onbegonnen werk, zo bleek, want waar Stills zijn mond opentrok, vielen er valse noten. Al van meet af aan, tijdens een zeer rommelig Carry On, wist je dat het drietal nooit meer die ongeëvenaard mooie samenzang van weleer zou kunnen halen, en zou je Stills bijna smeken zijn mond te houden.

Toch kan hij nog wel wat: f antastisch gitaar spelen. Hij gaf het optreden pit met furieuze soli, die hij bijna achteloos uit zijn gitaar ranselde. Het duurde even voor de geluidsmix die verwoestende partijen in balans had met de zang, maar na de pauze was het soms adembenemend mooi. Ook Crosby en Nash waren toen beter in vorm. In het eerste deel ging Marrakesh Express bijvoorbeeld volledig de mist in en was alleen Guinne vere van eenzelfde niveau als eerder dit jaar. Na de koffie begon het echt. Stills had een kam door zijn haar gehaald en een schone blouse aangetrokken, en Southern Cross zongen ze voor het eerst goed als drie-eenheid. Crosby's Almost Cut My Hair betekende een voorlopige climax, nog net overtroffen door dat andere meesterwerk Wooden Ships. Wanneer het rockte, bleek de toevoeging van Stills aan Crosby en Nash echt een meerwaarde, maar het was dekking zoeken wanneer hij mooi moest zingen. Logisch dat ze met een Stills in die vorm het ultieme, maar extreem lastige Suite: Judy Blue Eyes niet aandurfden. Het uitzinnige publiek werd met Teach Your Children de nacht ingestuurd. Vol verwarring, want diepe dalen en hoge pieken lagen zelden zo dicht bij elkaar als zondagavond.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden