Als moeder maakt het me woedend

Brief van de dag

Als moeder maakt het me verdrietig, maar ook boos als ik de kinderen zie die nu opnieuw ook slachtoffers zijn van de oorlog tussen Hamas en Israël. (Het valt me wel op dat de kinderen uit Syrië nu uit het nieuws verdwenen zijn).


Verdrietig omdat kinderen overgeleverd zijn aan de omgeving waarin ze opgroeien. Maar wat me boos maakt is dat, hoewel er in de Gazastrook universiteiten, hogescholen en honderden scholen zijn en de bevolking een laag aantal analfabeten telt - ook onder de vrouwen - de ouders nog steeds geen schuilkelders voor hun kinderen hebben gerealiseerd.


Sinds 1967 heeft de bevolking in de Gazastrook zich ongeveer verzesvoudigd, het aantal kinderen per vrouw hoort tot het hoogste ter wereld. Tunnels voor Hamas, bunkers en opslagplaatsen voor raketten en wapens tussen de burgerbevolking zijn er wel, maar de kinderen zijn, als ik de ouders en reportages moet geloven, doelwit en onschuldige slachtoffers van Israël.


Kinderen zijn altijd onschuldige slachtoffers, ook de getraumatiseerde kinderen in Zuid-Israël als gevolg van de voortdurende raketaanvallen vanuit de Gazastrook, ook in de jaren dat Israël niets terugdoet.


Maar die kinderen hebben wel overal schuilplaatsen, en in Gaza , ondanks het feit dat de gezinnen nog steeds heel groot zijn, dus niet.


Dat maakt mij als moeder woedend, ook op die ouders en Hamas.


Sytske van der Wal, Leiderdorp

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.