Als laatste, verstopt in een hoekje

De eindexamens zijn bijna afgelopen. Op het Utrechtse College Blaucapel deed één vwo'er Grieks...

Robin Gerrits

Helemaal alleen, in een uithoek van het schoolcomplex, achter een deur die je moet weten te zitten om hem te vinden, zwoegt Guido de Groot (17) op Grieks.

Eigenlijk is zwoegen niet het goede woord. Hij puzzelt, leest, zoekt op, werkt, vertaalt, en vindt dat allemaal zó leuk dat hij na de zomer klassieke talen gaat studeren.

Het afgelopen jaar was Guido voor Grieks de enige eindexamenleerling van Ad van Os, die in juli na 35 jaar afzwaait als docent klassieke talen op Blaucapel. Bijna de helft van die tijd coördineerde hij ook nog de eindexamens. 'Een klas met maar één leerling is eigenlijk niet zo leuk', zegt Van Os. 'Je mist het samenspel van leerlingen onderling, en krijgt dus als leraar ook minder terug.'

In de loop van de jaren is het aantal scholieren dat Grieks koos voor het eindexamen steeds verder afgenomen. Zeven kandidaten deden dit jaar nog Latijn, maar één deed examen in Grieks. Dat is wel een dieptepunt, erkent Van Os.

'Eigenlijk is Guido het levende bewijs van de noodzaak van de fusie tussen Blaucapel en De Klop.' De twee scholen gaan na de zomer samen in het Gerrit Rietveld College. 'Het is niet meer op te brengen.' Van Os gaf Guido al deels in zijn eigen tijd les.

Omdat het uiteindelijk zo'n mooi vak is natuurlijk, Grieks. 'Mij boeit vooral het puzzelelement. Dat heeft het met wiskunde gemeen', zegt Van Os. 'Je moet bedacht zijn op de kleinste details, die kunnen in de uitkomst heel veel verschil maken.' Een letter in een werkwoordsvorm kan de betekenis van een tekst doen kantelen.

Guido de Groot heeft de klassieke talen (hij deed ook Latijn) gekozen omdat hij geïnteresseerd is in de oorsprong van de taal. 'En ook de verhalen en mythologie spreken me heel erg aan.'

Wat dat betreft heeft Guido het niet zo getroffen met deze examenstof. Mythologie speelt dit jaar geen rol, het gaat voornamelijk over diplomatieke missies in de Oudheid, zoals Herodotus ze in zijn Hi s t o r i ë n beschreef. 'Een beetje taaie kost', zegt Van Os.

Maar juist bij het relaas van onderhandelingen luistert de vertaling natuurlijk nauw. De eerste tekst, waarin de Macedoniër Alexander (niet 'de Grote') de Atheners tot een bondgenootschap moet overhalen, was best pittig .

Van Os: 'De redevoeringen van de gezanten zitten slim in elkaar, en er worden allerlei mooie woorden gebruikt.'

Guido had er geen moeite mee. 'Wel was ik even bang te veel tijd te hebben besteed aan de vragen, waardoor ik te weinig over had voor de vertaalopdracht aan het eind.' Maar dat stukje vertaling, ook uit Herodotus, was vrij kort, en tamelijk makkelijk. En goed voor de helft van het aantal punten.

Slechts één vraag moest Guido openlaten. In vraag 6 wordt gevraagd naar een metafoor die Herodotus wel gebruikt, maar in een aangehaalde vertaling niet is terug te vinden. Scheelde gelukkig maar een punt. Verder was het 'heel goed te doen'.

Ach, geeft Ad van Os op de valreep nog mee, als het motto van twee weken eindexamens op College Blaucapel, nihil tam difficile est quin quaerendo investigari possit (Terentius), ofwel: niets is zo moeilijk dat het niet door zoeken gevonden kan worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden