Als je wilt zelfbeschikken, doe dat dan ook

De ingezonden brieven van dinsdag 21 september.

Zuid-Koreaans acteur en sportinstructeur Arnold Hong (rechts) en twee anderen tijdens een campagne van de Korean Organ Donor Program in Seoel. Zuid-Korea, op 18 december 2015.Beeld anp

Brief van de dag: Niet kiezen is geen optie

In de hele discussie over de nieuwe donorwet valt op dat ons consequent een schrikbeeld wordt aangepraat in de trant van: het lichaam vervalt aan de regering of nog erger: aan de staat. Ik zie het al voor me. Een enorme hoeveelheid in beslaggenomen donororganen die door de staat onder patiënten worden verdeeld.

Over populisme gesproken. Waarom niet gesproken over de gemeenschap in plaats van de staat? Klinkt een stuk sympathieker en komt meer overeen met de realiteit.

Patrick van Schie heeft het over het recht om nee te zeggen en het recht om niet te kiezen (Ten eerste, 17 september). Het recht om nee te zeggen wordt door niemand betwist, maar het recht om niet te kiezen is passief: niet nadenken over deze vraag.

Om dat laatste draait deze hele discussie: het nadenken over deze vraag. Dat moet in deze tijd waarin iedereen over alles wil meebeslissen niet zo moeilijk zijn. Het gaat zeker niet over het recht op zelfbeschikking. Dat recht blijft tot na je dood overeind. Dus als je wilt kunnen zelfbeschikken, doe dat dan ook.

Hans Klieverik, Borne

Mijn organen

Voor mij is het altijd vanzelfsprekend geweest om donor te zijn. Zo ben ik al jaren bloeddonor, heb ik meegedaan aan stamceldonatie en ben ik altijd bereid geweest om mijn organen te doneren. Dat is niet voor iedereen net zo vanzelfsprekend. Hierdoor is er wel al jarenlang een groot tekort aan organen. Het donorwetsvoorstel is een stap om dit te doorbreken, maar dan moet het nog wel worden aangenomen. Het verzet lijkt hevig te zijn, zie Patrick van Schie.

Mocht het verzet het uiteindelijk winnen en het wetsvoorstel wordt afgeschoten, dan is wat variatie van wat Cees Sluimer voorstelt (O&D, 20 september) een goed alternatief: als je een langdurig geregistreerde orgaandonor bent, heb je een grotere kans op het krijgen van een orgaan dan degene die dat niet is. Maar ook een dergelijke regeling heeft grote kans het niet te halen, de meerderheid zal het immers tegenhouden.

Als binnen vijf jaar niets veranderd is en er nog steeds een groot orgaan tekort is, ben ik niet langer bereid mijn organen te doneren aan weigeraars; Patrick van Schie mag dan lekker liberaal beschikken over zijn eigen lichaam, maar mijn organen zal hij dan niet meer kunnen krijgen.

Marcel Dorenbos, Beverwijk

Geen feest

'Zonder eigen risico wordt de zorg feitelijk gratis', zegt master student Sebastiaan van Meggelen (O&D, 20 september). Tegen chronisch zieken, die niet voor de lol dagelijks pillen slikken en voor controle geregeld naar de dokter moeten, zegt hij eigenlijk dat ze het in hun portemonnee moeten voelen dat de zorg geld kost en geen feest is.

Chronische patiënten hebben niet gevraagd om hun langdurige kwaal, maar worden wel aangeslagen voor 385 gedeeld door 12, is 32 euro per maand extra, boven op hun premie. Zonder eigen risico gaat natuurlijk de premie voor iedereen omhoog. Dat is niet leuk, maar wel gezonder voor de solidariteit.

Dirk-Jan Westerwoudt, Bunnik

Wetenschap?

Een meer dan interessante stelling, die van sociaal psycholoog Karst Tjoelker in Opinie en Debat van 19 september. Hij beweert (en onderbouwt dat m.i. met ijzersterke argumenten) dat de sociale psychologie moet stoppen met het gebruik van vragenlijsten om wetenschappelijke kennis over het functioneren van mensen te verkrijgen.

Ik onderschrijf zijn stelling van harte en zou er zelfs aan toe willen voegen dat dit manco niet slechts voor sociale psychologie geldt, maar voor de gehele psychologie. Een belangrijke omissie van de vragenlijstmethode heeft volgens Tjoelker te maken met het verschil tussen theorie en praktijk, waarbij hij met name doelt op het belang van de context waarin menselijk gedrag zich voordoet ( vergelijk een kunstmatige laboratoriumsituatie met natuurlijke situaties waarin mensen functioneren). Verder wijst de auteur op de verkeerde standaard waarop de wetenschappelijke status van de (sociale) psychologie berust: die zou onterecht van de natuurwetenschappen zijn overgenomen .

Er is ten minste één natuurwetenschappelijk vakgebied waaraan de psychologie wat methodologie betreft wel degelijk een voorbeeld zou kunnen nemen: de ethologie, de wetenschap waarin individuen in hun natuurlijke omgeving worden bestudeerd, doorgaans met behulp van geavanceerde observatiemethoden, waaronder moderne videotechnologie.

Frans de Waal, hoogleraar psychologie aan de Emory University in Atlanta, geeft ons al jaren het voorbeeld.

Henk Vermeulen, gezondheidszorgpsycholoog, Dronten

Prinsjesdag

Het is een gotspe dat premier Rutte een zoon van een Duitser, met naast hem een dochter van een Argentijn, die eerder heeft betoogd dat 'de Nederlander' niet bestaat, een tekst in de mond legt over het belang van de Nederlandse waarden en normen.

Anjo Clement, oud-voorzitter Nieuw Republikeins Genootschap, Leiden

Hoedjes en Saturnus

Elke Prinsjesdag voel ik me weer gelukkig dat de daar aanwezige dames een ode brengen aan het paradepaardje in ons zonnestelsel, de planeet Saturnus. De planeet heeft ringen van kleine steentjes en ijskorrels. Doordat de zon Saturnus beschijnt, lijkt die sprekend op een dameshoed, zoals Máxima steeds showt. Je kunt dat via Google zien. Kleurrijk met ringen, exact als de collectie hoeden. En met hun rijk versierde hoeden in allerhande kleurenvariaties, verschillende grootten en modellen zijn ze een lust voor het oog.

Tjerk Westerterp, secretaris sterrenwacht Philippus Lansbergen, Middelburg

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden