'Als je tweede wordt, kun je niet tevreden zijn'

Op het gezicht van ploegleider Frans Maassen van Lotto-Jumbo was zaterdagmiddag niet af te lezen dat Robert Gesink zojuist zijn beste prestatie ooit in de Tour de France had geleverd. De Varssevelder eindigde in de etappe naar Station des Rousses in de Jura als tweede, op 37 seconden van de Fransman Lilian Calmejane.

Robert Gesink met in zijn kielzog Michael Valgren. Beeld null
Robert Gesink met in zijn kielzog Michael Valgren.

De gevoelens moesten wel gemengd zijn. Er was berusting. 'Er was er eentje net wat beter.' Er was enthousiasme. 'Hij was mee.' En er was herkenning. Maassen had de Gesink gezien die hem zo vertrouwd is, die hem zo lief is. 'Hij blijft in zo'n wedstrijd op hetzelfde niveau, terwijl de anderen minder worden.'

Het is een vaardigheid die hij dan toch maar heeft behouden in de zo veelbesproken omschakeling: hij is niet langer een renner die in de Tour de France aast op een hoge positie in het algemeen klassement maar op winst in een etappe. Zaterdag kwam hij van achteren opzetten, belandde in een kopgroep van acht man, liet zich niet gek maken door wegspringende concurrenten en liet ze op de toch ontsnapte Calmejane na allemaal achter.

Veilige speelruimte

Bij Gesink zelf was na afloop teleurstelling te bespeuren. 'Ik heb een goede koers gereden, maar het was net niet genoeg. Ik kreeg het gat met die knakker niet dicht. Als je tweede wordt, kun je uiteindelijk niet tevreden zijn. Maar er zijn nog kansen genoeg. Met het niveau zit het goed.'
Naar Station des Rousses ontwikkelde zich het scenario zoals dat zo'n beetje van tevoren was uitgedacht. Deze etappe, de achtste in de Tour, was van tevoren aangevinkt: zwaar, maar niet loodzwaar. Hij zat tussen vluchters die geen bedreiging vormden voor de top-10 in de eindrangschikking. Die hielden de koplopers onder handbereik, zonder elkaar echt uit te dagen.

Hij had er wel een marge voor moeten opbouwen. De afgelopen dagen bekende Gesink dat hij er wel een beetje horendol van dreigde te worden, telkens weer die vragen over hoe het nou was, opzettelijk tijd te verliezen. Dat was toch tegen zijn aanvallende natuur in? Zou hij gelet op zijn goede vorm van de laatste maanden toch maar niet voor het klassement gaan?

Zaterdag was de bevestiging dat de speelruimte van ruim een kwartier die hij in een week had opgebouwd en een 99-ste positie in het klassement veilig genoeg was. Dat hij na de etappe van zaterdag naar een 46-ste plek bleek te zijn gesprongen, zal hij voor kennisgeving aannemen.

Genieten van het circus

Lotto-Jumbo had er maanden aan voorbereiding in gestoken, met voor hem ongebruikelijke keuzes. Wat meer op hoogtestage, wel de Tour Down Under en de Ronde van Californië, niet de Ronde van Zwitserland of het Critérium du Dauphiné, niet de Amstel Gold Race, wel de Waalse Pijl. Het draaide vooral meer om het kweken van explosiviteit, waardoor je meteen mee kan als de wedstrijd aan het begin van de etappe ontploft, en minder om het creëren van de hardheid die nodig is om de volle drie weken op het voorste plan te blijven. Gesink leek er mentaal baat bij te hebben. Hij voelde minder druk, hij nam zich voor nu eens wat meer te genieten van de 'gekte in het circus'.

Er staan in de twee weken die nog resteren wat meer ritten op het programma die kansen bieden voor de nieuwe Gesink. Voor zondag, als de Alpen worden aangedaan, kondigde hij alvast een snipperdag aan.

Naast de investeringen in de transformatie van de renner is er zaterdag de hoop van de statistiek bijgekomen. Vorig jaar werd Gesink in de tiende etappe van de Vuelta ook tweede, om in de veertiende etappe, de koninginnenrit naar de Col d'Aubisque, als winnaar de eindstreep te passeren. Wat het optimisme nog meer kan voeden: destijds zei hij dat hij zich alleen maar sterker voelde worden.

Robert Gesink tijdens zijn warming up voor de start van de achtste etappe van de Tour de France tussen Dole en Station de Rousses. Beeld null
Robert Gesink tijdens zijn warming up voor de start van de achtste etappe van de Tour de France tussen Dole en Station de Rousses.

Meer over de Tour

Saaie Tour? Welnee, kijk alleen het laatste uur
De algemene klacht: die oneindig lange etappes vervelen. Groep weg, groep terug, sprint. Gaap. Onzin. Dit soort ritten hoort bij de Tour. Wielrennen is nu eenmaal een slopende sport.

Alle vragen over de Tour die u nooit durfde te stellen
Weinig sporten die zoveel curieuze vragen oproepen als wielrennen. En kijken naar de Tour wordt (pas) leuk als je alle ins en outs wél weet. Hier de meest prangende vragen, en elke dag komt er een antwoord bij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden