Column

Als ik over Boerenbont kan nadenken ga ik misschien toch niet dood

null Beeld afp
Beeld afp

Oude meisjesboeken lezen is tóch al zo leuk, maar in een hangmat is het nog fijner. Ik hing het ding op tussen twee bomen achter het buitenhuisje en klom erin. Tussen mijn tanden klemde ik De blijde stilte, een ethische vertelling uit de jaren dertig over een hbs-meisje dat, getroffen door tyfeuze koortsen, plotseling doof wordt.

Het schaap moet haar toekomstdromen nederig herzien. Een carrière in de muziek kan ze vergeten en dokter worden zit er niet meer in, maar ach, doktersvróúw is toch ook een prachtig beroep? Genoeglijk schoof ik mijn lichaam in die hangmat, die wel erg hoog hing: ik moest ervoor op een stoel klimmen. Daar hing ik. Ik hoorde een obstinaat vogeltje dat elke paar seconden 'Wiep!' zei, ik dacht 'sterf, vogeltje' en toen werd het stil.

Maar geen blijde stilte. Toen ik weer bijkwam lag ik in de brandnetels onder de losgeschoten hangmat, kreunend en happend naar adem. Stripfiguren zien in zo'n geval sterretjes, spiraalvormige lijnen en, wat mij altijd bevreemd heeft, ook wel brandende kaarsjes rond hun hoofd, waarna ze onmiddellijk weer wegrennen om ergens een misstand te bestrijden. Van dat alles was bij mij geen sprake. Het vogeltje zei 'Wiep!', dat wel. Toen werd alles, geheel volgens het boekje, zwart. Nu ga ik dood, dacht ik.

Wat er daarna gebeurde is, ook weer zoals dat hoort, uit mijn geheugen verdwenen. Ik werd wakker, scheef op een bed, en hoorde beneden een kind op de valse piano rammen. Dat moest mijn nichtje Anna zijn. Naast me lag De blijde stilte, met tandafdrukken in de kaft. Hoe was ik hier gekomen? Alles draaide. 'Anna, breng gauw iets om in te kotsen', riep ik, waarna het brave kind, net op tijd, met een slakom kwam aanrennen. Een slakom in boerenbontmotief.

De kom deed dapper zijn onsmakelijke plicht. Het bezwaar van boerenbont is dat je nooit weet of die gele nopjes op de rand eigeel zijn of onderdeel van het fleurige motief. Bij het afwassen sta je dus vaak voor niets te boenen of, omgekeerd, je laat onbedoeld de eivlekken erop zitten.

null Beeld Boerenbont
Beeld Boerenbont

Als ik over motiefjes op slakommen kan nadenken ga ik misschien toch niet dood, dacht ik.

En zo was het. Ik viel in een diepe slaap waaruit allerlei inmiddels gealarmeerde familieleden me telkens kwamen wekken, want dat moest, hadden ze gehoord. Na vele uren stond ik voorzichtig op. Het was alsof ik onder water liep.

'Ik lees net dat je na een hersenschudding nog wéken onredelijk en geïrriteerd kunt doen tegen je omgeving', zei mijn zus. 'Zonder dat het jouw schuld is! Wat heerlijk! Bof jij even?'

Nou en of.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden