Staking NS-personeel

‘Als ik had geweten van de treinstaking, was ik langer in bed blijven liggen’

Reizigers op station Utrecht Centraal kijken op de borden om te zien wanneer de eerste trein weer gaat rijden. In verband met de staking van NS-personeel werd de dienstregeling pas om 7:06 opgestart. Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

Op Utrecht Centraal zijn er op de vroege maandagochtend nog steeds mensen te vinden die verrast zijn over de vroege treinstaking en de bijbehorende lege perrons. Alleen een wijnhandelaar heeft geluk. 

‘Als je niet wist van deze treinstaking, heb je onder een steen gelegen’, zegt een werknemer van het Utrechtse stadskantoor, als ze, iets voor half zeven ‘s ochtends de trap vanaf het Jaarbeursplein opgaat. Om op tijd op haar werk te zijn, heeft ze zich naar een station van de sneltram laten brengen, die wél reed.

Toch zijn in de hal van Utrecht Centraal op de vroege maandagochtend nog mensen te vinden die verrast zijn over de vroege treinstaking. Tot 7.06 uur reden er geen treinen vanwege acties tegen de verhoging van de pensioenleeftijd. In veel grote steden rijden ook geen bussen en trams, maar in Utrecht reden die wel.

Een 25-jarige vrouw van Nigeriaanse afkomst kijkt wanhopig naar de busdienstregeling. Ze wilde een vroege trein nemen naar station Bijlmer en kijkt nu hoe ze daar met de bus kan komen. ‘Waarom staken ze eigenlijk?’, wil ze weten. Als ze hoort dat het gaat om de pensioenleeftijd, knikt ze begrijpend. ‘ik kan me voorstellen dat veel mensen niet meer willen en kunnen werken, boven de 66. Maar om dan net vandaag te gaan staken, komt mij en veel anderen niet goed uit.’

Er zijn meer buitenlanders onder degenen die niet van de staking wisten. Ook een Duitse studente, op weg naar de Universiteit van Wageningen is gestrand op Utrecht CS. Zittend op de lange banken wacht ze in de ijskoude stationshal het starten van de dienstregeling af.

Coschappen in Tiel

Maar ook twee Utrechtse medicijnenstudenten die zitten te kletsen op de banken in de hal, is de stakingsactie totaal ontgaan. Ze lopen hun coschappen voor basisarts in Tiel en nemen daarvoor elke maandag de trein van 6.10 uur. Maar die gaat vandaag niet.

Totale leegte op station Utrecht Centraal in verband met de staking van NS-personeel. Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

‘We komen te laat voor de overdracht’, zegt de 26-jarige met blond haar. Ze heeft geen televisie en is de afgelopen dagen niet met nieuws bezig geweest, en haar vriendin ook niet. Ze zijn erdoor overvallen, maar tonen begrip. ‘Aan de ene kant is het balen, als je eigen plan niet doorgaat. Maar ik geloof dat deze staking voor een goede reden is.’

Sander Wassing (32), die ondertussen een krant leest, had wel over de staking gehoord. ‘Maar ik was het vanochtend weer vergeten. Ik ben een vroege vogel en ik dacht: vandaag ga ik lekker vroeg naar mijn werk in Rijswijk.’ Hij wil zijn dag er niet door laten verpesten, maar hij vindt wel dat de spoorwegen er alles aan moeten doen om een staking te voorkomen.

Ook Roald Stomp (46), die een wijnwinkel heeft in Amersfoort, wist van de staking. Daarom heeft hij afgelopen nacht gelogeerd in Utrecht. De trein naar Düsseldorf van 7.10 uur die hij wil nemen, is de eerste op de vertrekstaten waaronder niet in het rood de mededeling ‘Rijdt niet’ staat.

‘De treinen zouden weer beginnen te rijden na 7.06 uur, dus ik nam al aan dat hij gewoon zou gaan’, zegt Stomp. ‘Mijn winkel is vandaag gesloten en ik wil daar naar een grote wijnbeurs gaan. Ik ga er van uit dat dat gaat lukken.’

Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

Omdat de treinstaking alleen vroeg in de ochtend is, en bovendien van tevoren was aangekondigd, bestempelt Stomp de actie als ‘redelijk publieksvriendelijk’. ‘In Nederland wordt niet zo heel vaak gestaakt. Het is ook niet zo dat het hele land plat ligt. Maar of ze zo hun doel bereiken, is nog maar de vraag.’

Zwaar beroep

Verderop in de hal staat een groepje NS-medewerkers met FNV-hesjes aan. Stationservicemedewerker Michel Eggermont, in Utrecht bekend als  actief SP-lid, is een van de drijvende krachten achter de spoorstaking. ‘Ook werken bij de Nederlandse Spoorwegen valt onder de zware beroepen’, zegt hij. ‘Het gaat ons erom dat mensen goed de eindstreep halen. Door de onregelmatigheid van de diensten die wij draaien, is onze levensverwachting lager. Toen ik 27 was, deed ik mijn nachtdiensten fluitend. Nu ik 48 ben, kom ik er minder goed uit.’

Mede-actievoerder Machinist Peter Cleton (60) hoopt maar dat hij tot zijn 66ste door de keuringen komt, zodat hij tot zijn pensioen op de trein kan blijven rijden. ‘Die keuringen zijn heel zwaar, veel machinisten worden voor hun pensioen afgekeurd’, zegt Cleton. ‘Daarom kan de pensioenleeftijd voor ons niet omhoog.’

Ook hij heeft hem geknepen, vertelt hij, toen hij door ziekte op zijn 58ste thuis kwam te zitten. ‘Na zestien maanden begon ik zenuwachtig te worden wat de toekomst gaat brengen.’ Nu is hij blij dat hij weer ‘mag’, maar dat is niet al zijn collega’s gegund. Het eist ook zijn tol zegt hij, dat hij meerdere aanrijdingen heeft gehad met personen. Daarvoor is hij bij de psycholoog geweest.

Tegen 7.00 uur beginnen steeds meer reizigers hoopvol naar de vertrekstaten te kijken, of de trein naar hun bestemming er op wordt aangekondigd. Maar behalve van spoor 15, waar de internationale trein naar Frankfurt vertrekt, is er nog weinig treingeluid te horen.  Tegen half acht komt het treinverkeer weer langzaam op gang.

‘Als ik dit van te voren had geweten, was ik een uur langer in bed blijven liggen’, zegt een 25-jarige die voor haar stage naar Tiel moet. ‘Maar ik denk dat mijn werkgever het wel begrijpt dat ik wat later ben.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.