'Als ik geen adrenaline meer voel, ben ik dood'

Hij staat zaterdag op het Dutch Valley Festival. George Baker (70), 'de foutste artiest van het land'. Voel hij zich miskend?

Beeld Frank Ruiter

Little Green Bag of Una Paloma Blanca?

'Hahaha, je begint lekker. Hoe moet ik kiezen tussen mijn twee baby's? Met het mes op de keel zou ik voor Una Paloma Blanca kiezen, omdat dat een veel grotere hit is geworden. Wereldwijd verkochten we daarvan negen miljoen singles.'

'Door het pakkende refreintje wist ik dat Una Paloma Blanca een vette hit zou worden. Aanvankelijk had de platenmaatschappij moeite met het nummer en ze wilden het niet uitbrengen. Ze vonden de intro veel te lang. Ook EMI, onze maatschappij in de Verenigde Staten, deed moeilijk. Die vonden het echt helemaal niks, totale rubbish. Nadat we het toch hadden uitgebracht, werd het een hit in Nederland en vervolgens stond het in Duitsland dertien weken op nummer één. Daarna verspreidde het zich over de hele wereld.

'Zes jaar daarvoor kwam Little Green Bag uit. Ik had net mijn band, wat later The George Baker Selection werd, bij elkaar en we zouden een plaat opnemen. In die tijd, we spreken over het jaar 1969, ging je voor een plaat nog op auditie bij een man met een taperecorder en een microfoon. We hadden bijna alleen maar covers in ons repertoire. Gelukkig had ik samen met bassist Jan Visser Little Green Bag geschreven. Hij gebruikte het bekende basloopje uit het nummer tijdens repetities altijd als vingeroefening. Het nummer was ons eerste internationale succes met een top-10-notering in de Verenigde Staten.

'Ik weet nog goed dat ik in 1992 een telefoontje kreeg van mijn uitgever. Die zei: 'Little Green Bag zit in Reservoir Dogs, een film van ene Tarantino.' Ik dacht: who the fuck is Tarantino? Reservoir Dogs was in die tijd een onbekende cultfilm. Toen Tarantino in 1999 doorbrak met Pulp Fiction, werd Reservoir Dogs ook een hit. Het gevolg was dat mijn eigen carrière weer een enorme boost kreeg. Little Green Bag werd opnieuw uitgebracht en ik kon weer volop gaan toeren in Europa. Het nummer is uiteindelijk wel in veertig, vijftig reclames gebruikt.'

George Baker Selection of solocarrière?

'Met de George Baker Selection heb ik de mooiste tijd beleefd. Ik heb twee verschillende line-ups gehad met de Selection. Aan de eerste denk ik met het meeste plezier terug. We gingen als een van de eerste Nederlandse muzikanten op toernee door Europa. Het was totale chaos. We gingen op pad met een oude, goudgele Chevrolet en een Mercedesbus die constant kapot ging. Hoewel we aanvankelijk in Europa weinig succes hadden, heb ik met de eerste Selection wel de meeste hits gehad.

'In de jaren tachtig kwam de tweede George Baker Selection niet echt meer van de grond. We hadden nog een paar hits, waaronder Santa Lucia by Night. Maar het was de tijd van de synthesizerbandjes, die ik dan weer niet te pruimen vond. Bandjes werden gevraagd voor discotheken, maar wij maakten geen discomuziek. In 1988 besloot ik de stekker eruit te trekken en solo verder te gaan.

'Als solo-artiest trad ik vooral op in Duitsland en het voormalige Oostblok, omdat ik daar, in tegenstelling tot in Nederland, nog wel op mijn oude hits kon teren. Dan stapte ik in mijn auto en roste ik 15 uur voor een optreden, en dan weer terug. Tót het moment dat Little Green Bag weer terugkwam en ik in Nederland 350 keer in het jaar werd geboekt.'

Beeld Frank Ruiter

CV George Baker (Hans Bouwens)

1944 Geboren in Hoorn

1967 Voegt zich bij de band Soul Invention

1968-1978 George Baker Selection (1)

1969 Eerste single Little Green Bag

1971 Eerste album Love in the world

1975 Single Una Paloma Blanca (nummer één)

1975 Single A Song For You (nummer één)

1975 Single Morning Sky (nummer één)

1985-1989 George Baker Selection (2)

1989-heden Solocarrière

2014 Laatste album Seventy

Grote festivals of kleine poppodia?

'Kleine podia. Ik houd er helemaal niet van om voor een publiek van 20 duizend man te staan. Dat is me veel te massaal. Je ziet de eerste drie rijen en de rest is een grote vlek. Ik vind een theater waar duizend man in gaat groot genoeg. Van mij hoeft er absoluut geen hele show omheen. Ik heb genoeg concerten gezien met gigantische lichtshows, magnesiumbommen en nog meer van dat gelazer. Ik vind dat vooral afleidend en soms ook een teken dat de muziek niet zo geweldig is.'

Als artiest miskend of serieus genomen?

'Ik ben door een deel van het Nederlandse publiek nooit helemaal serieus genomen. Niet dat ik daar ooit moeite mee heb gehad, maar feit is wel dat veel mensen mijn muziek niet moesten hebben. Het tijdschrift OOR heeft me bijvoorbeeld altijd verguisd, omdat ik bij de 'commerciëlen' hoorde. En ook vanuit de grachtengordel werd altijd lacherig gedaan over The George Baker Selection.

'De Golden Earring waren zogenaamd wel progressief, terwijl die gasten zo commercieel waren als de pest. Maar die kregen nu eenmaal een ander stempel opgeplakt. Als je op school zat en je luisterde naar George Baker of The Cats, dan werd je niet voor vol aangezien. Maar de helft van die mensen draaide ons stiekem toch in de slaapkamer.

'Nu bestaat die tweedeling tussen commercieel en progressief niet meer. Kijk maar naar het Dutch Valley Festival, waar alles door elkaar heen staat geprogrammeerd. Er wordt tegenwoordig wel gesproken over zogenaamde foute muziek en daar hoor ik dan bij. So be it. Een tijd geleden kreeg ik van Q-Music een award voor de meest foute artiest. Daar kan ik dan hartelijk om lachen. Ik vind het ook gewoon onzin. Je kunt niet spreken van foute muziek als het in de hitlijsten staat. Behalve als het echt slecht is geproduceerd.'

Beeld Frank Ruiter

Coen Swijnenberg of Sander Lantinga?

'Ha, ik sta met ze op het Dutch Valley Festival. Zij achter de draaitafel en ik zing twee nummertjes met ze mee. Volgens mij zijn ze allebei even gek, dus ik kan niet kiezen. Ik heb een keer met ze opgetreden op het Das Coen und Sander fest. Toen kwam ik aangereden in een oud Volkswagen-busje. Groot feest.

'Ik vind het leuk om af en toe zo'n avontuur aan te gaan. Vorig jaar heb Little Green Bag opgenomen met Douwe Bob en soms treed ik op met The Reservoir Dogs Band. Dan speel ik alleen maar blues en rock-'n-roll. Die samenwerking met anderen houdt me jong en fris.'

Elvis Presley of Johnny Cash?

'Elvis. Hij was mijn grote voorbeeld, vanaf mijn veertiende. Toen ik hem in zijn begindagen aan het werk zag, wist ik: dit wordt de grootste ster van de 20ste eeuw. Zijn hele voorkomen, zijn bewegingen. Hij was een pure natural. Door Elvis wilde ik ook dolgraag gitaar leren spelen. Ik speelde al zijn liedjes na. Die hadden vaak maar drie akkoordjes, dus dat was makkelijk.

'Mijn liefde voor Johnny Cash kwam pas veel later, toen iemand in de limonadefabriek, waar ik werkte, mij op hem attendeerde. Cash was een geweldige singer-songwriter, een artiest die het niet moest hebben van de poespas. Ik heb hem een keer gezien bij een concert in Den Haag. Hij hield zijn optredens zo eenvoudig mogelijk, stond maar met twee of drie man op het podium. Magisch vond ik dat. Maar uiteindelijk heeft Elvis een stuk meer invloed op mij als muzikant gehad.'

Beeld Frank Ruiter

Drank of drugs?

'Dan ga ik voor drank. Doe mij een lekkere whiskey, maar ik weet altijd wel wanneer het genoeg is geweest. Bovendien kost het me op mijn zeventigste twee dagen om een kater weg te krijgen. Dus ik doe het rustig aan.

'Ik heb in het verleden af en toe weleens een stickie gerookt, maar ik heb me nooit gewaagd aan pillen of de naald. Ik bedacht vrij snel dat als je de kaars aan twee kanten laat branden, hij sneller op is. Ik wilde mijn leven niet kapot laten gaan aan de drugs.

'Het beste, of slechtste voorbeeld is natuurlijk Herman Brood. Hij had met zijn talent en uitstraling alles in zich om een wereldster te worden. Een bekend verhaal is dat hij in New York voor een rits bobo's mocht optreden. Eindelijk zou zijn carrière internationaal worden gelanceerd. Maar Herman was die avond spoorloos, omdat hij ergens stoned en dronken in de goot lag. Tragisch hoe zijn leven door de drugs aan een einde is gekomen.'

Gezin of muziekcarrière?

'Ik heb altijd duidelijk voor mijn muziek gekozen. Als je iets wilt bereiken, dan ga je met oogkleppen op en dan doe je je gezin onvermijdelijk tekort. Vooral in de opbouwfase met de George Baker Selection was ik nooit thuis. Ik miste verjaardagen en feestdagen doordat ik bijna het hele jaar aan het toeren was. It's all in the game, denk ik dan achteraf.

'Mijn tweede vrouw ken ik nu zo'n dertig jaar. De laatste jaren heb ik het een stuk rustiger aan gedaan en was ik meer thuis. Maar als ik heel eerlijk ben, gaat muziek altijd een beetje voor. Daar heb ik geen schuldgevoelens over. Muziek zit mijn hele leven in mijn bloed, het gezin kwam pas daarna. Optreden geeft me nog steeds een shot adrenaline. Dat is met niets vergelijkbaar. Als ik dat niet meer voel, ben ik dood.'

George Baker treedt zaterdag 8 augustus op bij het Dutch Valley Festival in spaarnwoude.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden