Review

Als het vol is in Bij Kees zal het best gezellig zijn

Mac eet uit in Zierikzee

Recensent Mac van Dinther eet bij Bij Kees in Zierikzee op aanraden van een lezer.

Foto Els Zweerink

Wat doen we in Zeeland?

Als de dagen lengen, de zon door de wolken breekt en het seizoen van de Oosterscheldekreeft begint, worden we onweerstaanbaar aangetrokken door Zeeland, de zomerste provincie van Nederland. Toevallig konden we ons nog een enthousiaste lezersmail herinneren over restaurant Bij Kees in Zierikzee. Dat zei ons niks, maar het leek een gokje waard.

Bij Kees
Lammermarkt 18
4301 ET Zierikzee
bijkeesinzeeland.nl

Menu:

Pizza tonijn met limoencrème;
Dun gesneden rauwe coquille met gerookte paling, wortel, biet en boekweit;
Steak tartaar van diamanthaas met piccalilly;
Kabeljauw met Hollandse garnalen;
Roodpootpatrijs met pastinaakcrème en zuurkool.

Wie niet waagt die niet wint.

In Zierikzee parkeren we buiten het centrum om te voet verder te gaan door het stadje, waarvoor het woord pittoresk ernstig tekort schiet: Zierikzee lijkt helemaal opgetrokken uit Hollywooddecors voor een film over de Gouden Eeuw. Je krijgt de neiging op de huizen te kloppen om te controleren of ze wel echt zijn.

Bij Kees zit niet in het mooiste stukje centrum, maar wel in een prachtig oud pand met een sierlijk gekrulde gevel onder het opschrift 'Anno 1853'. Als we de houten deur openduwen komen we in een eetzaal met plavuizen, balken plafond, bruine leren stoelen en een nep-openhaard die heuse rook verspreidt. Bij de houten bar staat een man met zwart stoppelhaar en een driedagenbaard.

Dat zal Kees zijn.

Precies. Kees ontvangt zonder plichtplegingen - hij wil onze jas best aannemen, maar we mogen hem ook over de stoel hangen - en wijst ons een tafeltje. Keuze genoeg, want ongelukkigerwijs zijn we de enige gasten vanavond.

Het komt de sfeer niet ten goede, maar geeft ons wel de kans om met Kees te babbelen. Wat geen moeite kost, want onze gastheer draagt het hart op de tong. Zo horen we dat Kees een fanatieke wedstrijdkok is, maar vaak tweede wordt ('Ik ben de Zoetemelk van het koken'), dat hij zeven jaar geleden op precies dezelfde plek al eens failliet ging en dat Zierikzee 23 restaurants heeft, waarvan de meeste toeristenhap serveren: een varkenshaasje en een 'sparerippie'. 'Wij doen het anders.'

De cijfers

Kosten: 5-gangenmenu €50 p.p.
Eten 7-
Bediening 7
Entourage 6,5
Prijs-kwaliteit 7-

Hoe dan?

We bestellen het menu, iets anders is er niet. Kreeft is er trouwens ook niet, want die vindt Kees nog te duur. Nu zouden wij met liefde noteren dat Kees de pannen van het monumentale dak kookt en dat iedereen spoorslags naar Zierikzee moet. Maar dan zouden we de werkelijkheid geweld aandoen. Niet dat er iets heel erg mis is met het eten.

De 'Pizza Kees' - tonijn op een brosse bodem van bladerdeeg met limoencrème - is een lekker ding en het kommetje dun gesneden rauwe coquille met paling en wortel is best interessant. Tegen die tijd hebben we al twee bedreigde vissen op - tonijn en paling - maar dat moeten we Kees maar vergeven: we zijn het vergeten te zeggen. Stom.

Na een degelijke steak tartaar krijgen we ons eerste warme gerecht: kabeljauw met zoute bloemkoolpuree en saus van bleekselderij waarin wat Hollandse garnalen jammerlijk zijn verdronken. Het slotstuk van roodpootpatrijs met zuurkool en pastinaak is prima, maar daarvoor ga je niet in de zomer naar Zierikzee.

Gegokt en verloren?

Dat is flauw. Geef ons de keuze tussen een 'sparerippie' en Kees, en we weten het wel. En als het vol is, zal het best gezellig zijn. Bij het afscheid geeft Kees ons een zeldzaam flesje Westvleteren-bier mee uit zijn privé-voorraad. Dat is aardig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.