Als Dumoulin deze fiets toch eens had

Fietsfabrikant Giant ontwierp de ideale tijdritfiets voor Tom Dumoulin. Veel snufjes zijn nog niet toegestaan.

Tom Dumoulin tijdens de tijdrit van de 17e etappe van de Vuelta a España. Beeld null
Tom Dumoulin tijdens de tijdrit van de 17e etappe van de Vuelta a España.

Een ingebouwde bidon, een camera op het frame of een extreem aerodynamische houding. Iedere fietsfabrikant heeft talloze ideeën om zijn tijdritfiets te perfectioneren, maar veel nieuwtjes worden vertraagd door de regels van de internationale wielerbond UCI. Iedere fiets moet aan strenge eisen voldoen. Jan Weevers, marketeer van Giant en voormalig bondscoach van het Nederlandse mountainbiketeam, filosofeert samen met Dumoulins mechaniker Berteld Dekker over ideale tijdritfiets. Dumoulin is vandaag kanshebber tijdens het WK tijdrijden in Richmond.

Op een industrieterrein in Deventer staat het hoofdkwartier van wielerploeg Giant Alpecin. In een grote loods hangen talloze de frames en wielen aan de muur. Daartussen ook tijdritfiets van Dumoulin. Exclusief ontwikkelkosten is hij tienduizend euro waard.

De truc van een goede tijdritfiets bestaat kort gezegd uit twee stappen. Aerodynamica staat voorop, want de grootste tegenstander van een tijdritspecialist is luchtweerstand. De perfecte houding lijkt op de vorm van een vliegtuig. Samen met de fiets moet de wielrenner de vorm aannemen van een waterdruppel. De voorkant is bol om de weggeduwde lucht soepel langszij te laten glijden. Door het gladde wielerpak en de gladde buizen gaat de lucht niet wervelen. Het einde van de druppel is een punt, om de luchtstromen geruisloos te laten samenkomen achter de fiets.

Tijdritfiets van Giant. Beeld null
Tijdritfiets van Giant.

Druppelvorm

Wie goed kijkt naar de fiets van Dumoulin ziet bij alle buizen de druppelvorm. Aan de voorkant van het frame zijn de buizen dik, om verder naar achteren steeds dunner te worden.

Ten tweede moet alle kracht die de renner op de pedalen zet, worden omgezet in snelheid. Dat betekent dat het frame zo stijf mogelijk moet zijn. Overdreven gesteld: het frame van een renner die rijdt met een frame dat niet superstijf is, zwabbert een beetje en dat kost snelheid. Ieder tijdritframe wordt tegenwoordig gemaakt met carbon. Voordat het frame de oven in gaat, ziet carbon eruit als matjes van textiel. De matjes worden volgens geheim recept verwerkt, om de juiste sterktes op de juiste plekken van het frame te krijgen. Hoe de fabrikanten dat precies doen, zeggen ze niet. 'Het is het geheim van de smid', aldus Weevers van Giant. Het frame van Dumoulin wordt in elkaar gezet in een fabriek in Taiwan, waar het merk Giant vandaan komt.

De afgelopen jaren zijn er veel innovaties geweest in de fietsindustrie. Het dichte achterwiel geeft minder luchtweerstand dan een open wiel en het schakelen tussen versnellingen gaat vrijwel altijd vloeiend door de komst van elektronisch schakelapparatuur. Bovendien zijn bijna alle draden van de fiets weggewerkt in het frame.

null Beeld null

Innovaties en technologie komen vaak uit de vliegtuig- en automobielindustrie. Mike Burrows geldt als de grondlegger van Dumoulins fiets. Hij is afkomstig uit de Formule 1, en ging 25 jaar geleden werken bij Giant. In de Formule 1 maakte ze al langer gebruik van carbon, Burrows bracht het naar de fietsindustrie.

Burrows ontwierp de fiets van Chris Boardman, met dit aerodynamische model fietste hij in 1996 binnen één uur 56,375 kilometer. Dit werelduurrrecord werd afgepakt door de UCI omdat de fiets te aerodynamisch was gemaakt.

De ideale tijdritfiets van Dumoulin - als alles zou mogen en kunnen:

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden