Column

Als Duitsland kraakt, kraakt Nederland

Er gebeuren dingen in Duitsland, net als hier.

Bert Wagendorp
null Beeld anp
Beeld anp

Maandagochtend haalde ik de krant uit de bus en staarde een paar seconden naar de openingskop: 'Duitsland kraakt'. Dat is niet zo best, dacht ik. Als Duitsland kraakt, kraakt Nederland een beetje mee, wij zijn toch een soort Duitse deelstaat met speciale privileges als een eigen taal, koning en voetbalelftal.

Nadat ik van de schrik was bekomen, probeerde ik me iets voor te stellen bij 'Duitsland kraakt', maar dat lukte niet.
Het nieuws dat Duitsland kraakt was gebaseerd op drie gebeurtenissen. In Keulen werd een burgemeesterskandidate neergestoken door een gek, zondag was Angela Merkel in Turkije om president Erdogan te beloven dat het EU-lidmaatschap lonkt - mits hij de twee miljoen vluchtelingen in zijn land niet allemaal op de boot naar Duitsland zet. De derde gebeurtenis moest nog plaatsvinden: de demonstratie van het anti-islamitische Pegida, maandagavond in Dresden.

Verderop in de krant stonden nog twee kleine berichten die eventueel op kraken konden wijzen. In 2016 heeft Duitsland voor het eerst in jaren weer een begrotingstekort door de kosten van de opvang van vluchtelingen en in Hamburg was een noodopvang uitgebrand. Oké, misschien dragen de sjoemeldiesels van VW bij aan het gevoel dat Duitsland kraakt, evenals het gesteggel rond het WK voetbal van 2006.

Kraakt Duitsland echt? Dat is moeilijk te zeggen. Wat betekent het, als een land kraakt? Een huis kraakt in zijn voegen en wanneer een elftal kraakt weet je dat verlies onvermijdelijk is geworden. Maar een land dat kraakt als een huis in Noord-Groningen, als Oranje met Blind op de bank? 'Kraakt' suggereert iets, maar je weet niet precies wat. Het woord is ongeschikt voor een nieuwskop; het informeert niet.
'Duitsland kraakt' zou trouwens wel zeer bruikbaar zijn voor een dialoog in de nieuwe Volkskrant-reclame, Lees je koppen, of lees je de krant?

'Heb je 't al gelezen, Duitsland kraakt.'

'Ja, het kraakt, Duitsland.'

'Duitsland hè. Kraakt.'

Meer weten is wel zo leuk, alleen valt er aan 'kraakt' weinig toe te voegen. 'Duitsland kraakt' is een mooie, aandachttrekkende openingskop, maar wat betekent hij in godsnaam?

De minister van Binnenlandse Zaken, Thomas de Mazière, riep zijn landgenoten zondag op uit de buurt te blijven van de 'rattenvangers' en de 'geharde rechtsextremisten' die het land in zijn ogen 'injecteren met haat en gif'. Helder standpunt, heel anders dan de omzichtigheid waarmee onze leiders extremistische populisten vaak tegemoet treden.

Wezen De Mazières woorden op gekraak? Volgens mij niet.

Behalve de Pegida-aanhangers waren er in Dresden maandag ook veel mensen op de been namens de 'Herz statt Hetze'- beweging. Henriette Reker, die zaterdag werd neergestoken, werd zondag door een meerderheid van de Keulenaren tot burgemeester gekozen. Als Duitsland kraakt, is in elk geval ook sprake van een krachtige anti-kraak - wat dát dan ook is.

Er komen vluchtelingen Duitsland binnen en de meningen over wat dat betekent verschillen, net al bij ons. Het schuurt, schudt, wrikt en wringt - maar dat is niet zo uitzonderlijk bij het verwerkingsproces van ingrijpende gebeurtenissen en de vorming van een nieuwe status-quo.
Er gebeuren dingen in Duitsland, net als bij ons. NOS-correspondent Jeroen Wollaars stond gisteravond in de buurt van de Theaterplatz in Dresden. Hij zei dat de sfeer verhardt en dat er met vuurwerk werd gegooid. Of Duitsland kraakt liet hij in het midden; dat mocht de kijker zelf uitmaken.

Pegida demonstratie in Dresden. Beeld anp
Pegida demonstratie in Dresden.Beeld anp

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden