TV-recensieHaroon Ali

Als dragqueen komt Fred van Leer veel beter uit de verf

RuPaul’s Drag Race, de Amerikaanse tv-talentenjacht voor dragqueens, is in tien jaar tijd uitgegroeid tot een imperium. De popculturele sensatie bracht travestie naar een mainstreampubliek en creëerde nieuwe idolen, die goed geld verdienen met optredens en sponsordeals. Na negentien Emmy Awards volgden er meerdere spin-offs, in Engeland, Canada, Thailand en Chili. Dat kunnen we ook in ons piepkleine landje, dacht Vincent TV Producties, die de formatrechten voor Drag Race Holland al vijf jaar geleden bemachtigde. Een goed voorbeeld van Nederlandse grootheidswaan en geldingsdrang. Toch durft Videoland het nu pas aan om de grote schoenen van RuPaul Charles te vullen.

Mijn reactie op de aankondiging was ook heel Hollands. Ik dacht dat zoiets hier nooit ging werken. Hoewel het snoepwinkeldecor altijd en overal hetzelfde is, net als de spelregels en spelletjes in de competitie, was ik bang dat de veel kleinere tv-budgetten onze editie zouden schaden. Ik vreesde ook dat het niveau van de Nederlandse dragqueens te laag zou zijn. En toen ik hoorde dat Fred van Leer de show ging presenteren, dacht ik: jammer. RTL vindt dat Van Leer ‘een goed gevoel heeft voor humor, mode en styling’ en ‘een brug kan slaan naar een brede doelgroep’, maar ik kende hem alleen als de gay best friend die gaat winkelen met ingedutte huisvrouwen.

Fred van Leer (midden) en de kandidaten van Drag Race Holland.Beeld Videoland

Maar na drie afleveringen geloof ik helemaal in Van Leer als strenge doch rechtvaardige dragmoeder. Dat komt ook omdat hij jureert in travestie, net als zijn Amerikaanse voorbeeld. Ik wist niet dat Van Leer vóór zijn tv-carrière ook optrad als dragqueen, maar ik ben blij dat hij dit nu opnieuw doet voor een heel ander publiek. Hij ziet er elegant uit in een uitbundige glitterjurk met een suikerspinpruik. Deze gedaante doet je ook zijn oude personage vergeten. Als stylist Fred is hij vaak luid, lomp en ordinair, maar een dragqueen kan juist niet ordinair genoeg zijn. Tegelijkertijd straalt Van Leer na deze transformatie veel meer autoriteit uit, als een ijskoningin op haar troon.

De kandidaten tonen rijkere creaties dan ik had verwacht, maar ze hebben ook veel maniertjes en taalgebruik van hun Amerikaanse collega’s overgenomen. Van Leer geeft juist een Hollandse invulling aan de rol van presentator. Oké, sommige kreten zijn letterlijk vertaald. Zo schreeuwt RuPaul altijd ‘Silence!’ na het jury-overleg, terwijl Fred ‘Stilte!’ roept. Maar ‘Shantay, you stay’ wordt ‘Meid, het is nog niet jouw tijd’. En hoewel RuPaul altijd ‘Sashay away’ zucht na een eliminatie, zegt Fred, zo nasaal mogelijk: ‘Dag schaaat!’ Als RuPaul een sassy black queen is, is Fred een volkse mopperkont uit Rotterdam, met de bijbehorende onderkoelde humor en uitstraling.

Het is moeilijk om een eigen sausje te gieten over zo’n dichtgetimmerd tv-format, maar Drag Race Holland is daar aardig in geslaagd. Daarom doet het me goed dat fans over de hele wereld nu kunnen kennismaken met Nederlandse dragqueens, en met onze eigenzinnige diva Fred.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden