'Als de jongens maar plezier hebben'

's Ochtends zette hij tijdens de negende etappe van de Tour de fiets van de afgestapte Wout Poels op het dak, 's middags hielp hij Johnny Hoogerland uit het prikkeldraad. 'Ik heb wel wat traantjes gelaten.'

Het duurt niet lang voordat het hoge woord eruit is. 'Ik ben een emotionele klootzak', zegt Michel Cornelisse in Hôtel Aurena in Auriallac. Achter hem blijft Johnny Hoogerland maar herhalen hoeveel hechtingen hij heeft, dat hij het dinsdag gewoon gaat proberen in de tiende etappe en dat hij nog steeds eerder boos dan teleurgesteld is over de tuimeling die hij zondag maakte.


Cornelisse (45) kan er nu wel om lachen. Zondagavond terug in het hotel stond hij op dezelfde plek te janken. De emoties werden hem teveel nadat hij zijn renner uit het prikkeldraad had gevist.


Het was al de tweede keer die dag. 's Ochtends was het net zo gegaan toen hij naast de achterop geraakte Wout Poels reed. 'We keken elkaar aan en begonnen te huilen. Ik ken die jongen al zolang. Hij hoefde niet te zeggen dat hij niet meer verder wilde. Als het op is, is het op.'


Het is Cornelisse ten voeten uit, Amsterdamse branie, het hart op de tong en emotioneel waar het zijn jongens betreft. Het zijn ook echt 'zijn jongens'. Hij praat er liefdevol over.


Maar Cornelisse dacht zondagavond ook aan de chauffeur van France Télévisions die Hoogerland van de weg reed. 'Ik dacht: hoe zal die man zich voelen? Je kunt er moeilijk over doen, maar al hangen ze hem op, je draait het toch niet meer terug.'


Cornelisse is rijk aan sociale intelligentie. Toch duurde het lang voordat hij zijn plekje in het profpeloton verwierf. De ploegen hoefde hem niet. Een te klein palmares, denkt hij zelf over de afwijzingen. 'Bij veel ploegen kijken ze eerst of je zelf een goede wielrenner bent geweest. En die zetten ze dan van de fiets meteen achter het stuur.'


Nadat hij in 2000 met wielrennen was gestopt, stapte hij als taxichauffeur noodgedwongen in de voetsporen van zijn vader. Als wielrenner had hij dat ook al gedaan, hoewel op zijn palmares de olympische bronzen medaille ontbreekt die zijn vader als achtervolger tijdens de Spelen van Tokio veroverde. Hij moet het doen met de Ster van Zwolle, de Omloop van de Vlaamse Ardennen en de Ronde van Luxemburg. Hij reed voor ploegen als Superconfex, Panasonic, TVM, Foreldorado. 'Ik weet van mezelf dat ik geen wereldtopper was. Maar ik weet ook dat als ik een ploegleider had gehad zoals ik, ik een betere renner was geworden.'


Zijn hele carrière wachtte hij op de ploegleider die hem bij tijd en wijle een schouderklopje gaf. 'Die kreeg je bij Peter Post echt nooit. Post was ook onredelijk, dat kon echt verschrikkelijk zijn, onmenselijk soms. Ik probeer de jongens te helpen. Ik ben niet de ploegleider die zegt: je had het zo moeten doen. Het is niet dat ik het beter weet. Ik zeg altijd: het is makkelijk hè, met die dikke buik in de auto zeggen hoe je het moet doen?'


Hij heeft lang voor zijn plaats in het peloton moeten vechten. Cornelisse bood zichzelf gratis aan bij ploegen. Zo werkte hij een jaar lang voor nop bij Palmans. Investeren in een carrière, dat was het devies. Terwijl hij ervan overtuigd was dat renners bij hem beter presteerden dan bij andere ploegleiders. 'Dat durf ik best te zeggen.'


Uiteindelijk trok hij de stoute schoenen aan en belde in 2008 naar Daan Luijkx, de toenmalige manager van P3 Transfer Batavus, de voorloper van Vacansoleil. Na twee maanden kwam het verlossende telefoontje. 'Hier heb ik altijd van gedroomd. Dit is mijn leven', zegt hij.


Geen ploegleider zo bezeten als hij. Tijdens de Tirreno-Adriatico, waar klimmer Wout Poels in het voorjaar excelleerde, bestudeerde hij elke avond de de videobeelden. Wat had Poels fout en goed gedaan?


Voor Cornelisse is het heel normaal. Zo deed hij het vroeger al. De koers ging voor het huiswerk. Sommige WK's heeft hij tientallen keren teruggezien. En dan niet alleen de finale. 'Van het WK dat Johan Museeuw won (1996 Lugano, red.), wil ik bijvoorbeeld gewoon weten waar hij op 150 kilometer zat in de koers, en waar op 100 kilometer. Ik denk dat ik daar tactisch wijzer van word.'


In de Tour maakt hij elke avond een rondje langs alle hotelkamers. Dat doet hij ook het liefst, hij wil dicht bij zijn renners zijn. In de ene kamer is er het schouderklopje, in de andere een grap. 'Ik denk dat ik feilloos weet wie meer aandacht nodig heeft en wie minder. Alle renners zijn onzeker. Daarmee kun je ze helpen. Als ik zeg dat Rob Ruijgh deze Tour de top-15 kan halen, dan geloof ik daar echt in. Zo ging het ook met Pim Ligthart bij het NK. Drie maanden geleden zei ik hem dat hij kampioen kon worden. Uiteindelijk is hij er ook zelf in gaan geloven.'


De renners lopen met Cornelisse weg. Hij is de vertrouwensman, misschien een beetje hun tweede vader soms. De tiende renner van Vacansoleil noemt hij zichzelf. Eindelijk is hij in de Tour de France.


In 1996 was hij er als coureur zelf dichtbij. Maar de TVM-ploegleiding liet hem thuis. Die teleurstelling is hij, als hij eerlijk is, nog altijd niet te boven. Want eigenlijk had hij die Tourselectie wel verdiend. Nog worstelt hij met het idee dat hij het in zich had een Touretappe te winnen. Wat zou dat zijn leven vergemakkelijkt hebben. 'Ik ben er nog steeds ziek van. Dat komt ook omdat ik me meer renner voel dan ploegleider.'


In hierarchie gelooft hij niet. Ze hebben toch allemaal hetzelfde doel? Cornelisse hoeft niet boven de renners te staan. Ze weten dat er ook harde woorden kunnen vallen. 'Maar bij mij is het na zo'n gesprek ook meteen over en doen we weer een bakkie. Daar mankeert het bij veel ploegen aan, daar worden ze niet kwaad maar krijg je wel ontslag aan het einde van het jaar.'


Laat hem dan maar 'die emotionele klootzak' zijn. 'We doen het hier in deze Tour met relatief goedkope renners toch hartstikke goed. Als de jongens maar alles geven en plezier hebben. Dan is dit de mooiste baan ter wereld.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden